BE: Zupełnie inne oblicze

Piłkarze Lecha Poznań skompromitowali się, odpadając w III rundzie kwalifikacji do Ligi Europy z litewskim Żalgirisem Wilno. Co prawda na stadionie przy ulicy Bułgarskiej wygrali z wicemistrzem Litwy 2:1, ale do szczęścia zabrakło jeszcze jednego gola. Wielu po spotkaniu skazywało trenera Mariusza Rumaka na pożarcie i chcieli, żeby poniósł odpowiedzialność za słaby początek sezonu. Jednak znaleźli się ci, którzy szkoleniowca „Kolejorza” zawzięcie bronili. W niedzielny wieczór podczas 4. kolejki T- Mobile Ekstraklasy poznaniacy odnieśli swoje pierwsze ligowe zwycięstwo z kielecką Koroną, w której ostatnio panuje potworny chaos związany ze zmianą trenera i ostatnim miejscem w tabeli. Lech wygrał 2:0, jednak mógł odnieść okazalsze zwycięstwo, ale celowniki wicemistrzów Polski były słabo ustawione i skuteczność nie powalała na kolana. Po trzech remisach udało się wreszcie odnieść zwycięstwo z ostatnią drużyną w całej stawce. Mimo wszystko trzy punkty dla Lecha były bardzo istotne, bo pozwoliły wskoczyć na szóstą pozycję. Obecnie podopieczni Mariusza Rumaka tracą cztery punkty do liderującego Górnika.

Teraz poznańską lokomotywę czeka trudny egzamin. Lechici udadzą się w podróż do Krakowa, gdzie zmierzą się z miejscową Wisłą. Można się śmiać z „Białej Gwiazdy”, że w tym klubie panuje duży bałagan i piłkarze z różnych przyczyn odchodzą. Natomiast ta Wisła prowadzona przez Franka Smudę, który rok temu z reprezentacją Polski nie uczynił cudów na Euro 2012, ma tyle samo oczek, co poznaniacy. Znaczenie podczas tego pojedynku będą miały także fakty z przeszłości. Popularny „Franz” prowadził wcześniej drużynę z Poznania. Pamiętamy, jak za jego panowania w zespole z Wielkopolski mistrzostwo Polski w sezonie 2008/2009 wysmyknęło mu się z rąk niczym mydło podczas kąpieli. Lech do tej pory zdobył cztery bramki podczas całego sezonu. Według matematyki wychodzi na to, że „Kolejorz” zdobywa średnio jednego gola na mecz. Poznaniacy mierzą na pewno w tytuł mistrzowski i chcą poprawić swoją dyspozycję, by kibice nie musieli się denerwować i rzucać obelgami, jak po meczu z Żalgirisem. Fanom z Poznania nie ma co się dziwić, bo jest to wstyd dla klubu, który w nie tak dawnej historii pokonywał Manchester City, a tu nagle odpada z grajkami z Litwy. Wielu sympatyków mistrzów Polski z 2010 roku myślało, że ostatnie wydarzenia są tylko kabaretem. Jednak dzieje się to naprawdę i nie jest im w cale do śmiechu. Przed piłkarzami Mariusza Rumaka nadchodzi ważny okres. Najpierw zmierzą się z Niecieczą, która w poprzednim sezonie pokazała, że niemożliwe staje się możliwym. Przykładem jest druga z rzędu przegrana na finiszu zaplecza ekstraklasy, czego konsekwencją jest brak awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Jednak to samo stwierdzenie może dotknąć Lecha, jeśli nie wygrają najbliższego meczu w Pucharze Polski. W zeszłym roku w dość niespodziewany sposób odpadli z Olimpią Grudziądz. Teraz piłkarze Lecha nie mogą sobie pozwolić na błąd, bo to może zaprzepaścić szansę na mistrzostwo.

Śląsk Wrocław był jedynym polskim zespołem, który za swój styl gry nie musiał się wstydzić. Podopieczni Stanislava Levy’ego wyeliminowali belgijski Club Brugge. Przyznam się szczerze, że nie spodziewałem się tak dobrej postawy ekipy z Dolnego Śląska. Trzeba przyznać, że bardzo dobrą robotę wykonuję do tej pory Marco Paixao, który zdobył pięć bramek w tym sezonie (cztery w eliminacjach do Ligi Europy i jedna w lidze podczas potyczki z Jagiellonią Białystok). Również trzeba przyznać, że świetną robotę odwala Waldemar Sobota. Skrzydłowy Śląska zdobył cztery bramki podczas potyczek w europejskich pucharach. W lidze jeszcze ani razu nie wpakował piłki do siatki. Jednak w każdym meczu pokazuje swój atut, czyli szybkość. Firmowym znakiem Waldka są rajdy na bramkę przeciwnika. Potrafi się rozpędzić niczym Michael Schumacher na torze wyścigowym i minąć kilku rywali. Natomiast dużym mankamentem wrocławian jest postawa na krajowym podwórku. Trzy punkty po czterech kolejkach to scenariusz, którego we Wrocławiu się nie spodziewano. Z takimi wzmocnieniami, jakie zostały dokonane w poprzednim sezonie, spodziewano się miejsca w ścisłej czołówce, a tutaj taki klops.

Z pewnością postawa Śląska musi ulec poprawie, bo po pierwszych meczach można powiedzieć, że wrocławianie zaliczyli duży falstart. Jednak myśląc o dogonieniu reszty stawki muszą coś zmienić w swojej grze. W niedzielę zaliczyli prawdziwą mękę w Szczecinie, kiedy mierzyli się z Pogonią. Zawodnicy prowadzeni przez Dariusza Wdowczyka mieli pomysł na rozgrywanie swoich akcji, ale później pogubili się w swoich poczynaniach, co wykorzystał Śląsk. Ostatecznie na tablicy świetlnej widniał wynik 2:2 i Stanislav Levy mógł się cieszyć, że jego zespół nie przegrał, bo wtedy już bez wątpienia można było powiedzieć, że cała Polska odstaje od Śląska. Przed wrocławskim zespołem czeka arcytrudny mecz. Do stolicy Dolnego Śląska przyjedzie hiszpańska Sevilla, która jest uznaną marką w Europie. Teraz piłkarze z Wrocławia muszą udowodnić, że wyeliminowanie Clubu Brugge nie było dziełem przypadku. Wielu fachowców i ekspertów wskazuje na pożarcie ekipę Śląska. Pamiętamy, co było dwa lata temu, kiedy Legia grała ze Spartakiem Moskwa. Większość już kazała „Wojskowym” zapomnieć o Lidze Europy, a tutaj udało się w efektownym stylu wyeliminować cenioną rosyjską drużynę. Nikt nie miałby nic przeciwko, gdyby historia zatoczyła koło. Jednak warto pamiętać, że drużyna z Rosji a Hiszpanii to zupełnie inna bajka. Natomiast nie ma co tu dużo dyskutować, bo zweryfikuje to boiskowa rzeczywistość.

• Club Brugge
• FK Molde
• Lech Poznań
• Legia Warszawa
• Sevilla FC
• Śląsk Wrocław
• Spartak Moskwa
• Steaua Bukareszt
• Żalgiris Wilno

Piłkarze Lecha Poznań skompromitowali się, odpadając w III rundzie kwalifikacji do Ligi Europy z litewskim Żalgirisem Wilno. Co prawda na stadionie przy ulicy Bułgarskiej wygrali z wicemistrzem Litwy 2:1, ale do szczęścia zabrakło jeszcze jednego gola. Wielu po spotkaniu skazywało trenera Mariusza Rumaka na pożarcie i chcieli, żeby poniósł odpowiedzialność za słaby początek sezonu. Jednak znaleźli się ci, którzy szkoleniowca „Kolejorza” zawzięcie bronili. W niedzielny wieczór podczas 4. kolejki T- Mobile Ekstraklasy poznaniacy odnieśli swoje pierwsze ligowe zwycięstwo z kielecką Koroną, w której ostatnio panuje potworny chaos związany ze zmianą trenera i ostatnim miejscem w tabeli. Lech wygrał 2:0, jednak mógł odnieść okazalsze zwycięstwo, ale celowniki wicemistrzów Polski były słabo ustawione i skuteczność nie powalała na kolana. Po trzech remisach udało się wreszcie odnieść zwycięstwo z ostatnią drużyną w całej stawce. Mimo wszystko trzy punkty dla Lecha były bardzo istotne, bo pozwoliły wskoczyć na szóstą pozycję. Obecnie podopieczni Mariusza Rumaka tracą cztery punkty do liderującego Górnika.

Teraz poznańską lokomotywę czeka trudny egzamin. Lechici udadzą się w podróż do Krakowa, gdzie zmierzą się z miejscową Wisłą. Można się śmiać z „Białej Gwiazdy”, że w tym klubie panuje duży bałagan i piłkarze z różnych przyczyn odchodzą. Natomiast ta Wisła prowadzona przez Franka Smudę, który rok temu z reprezentacją Polski nie uczynił cudów na Euro 2012, ma tyle samo oczek, co poznaniacy. Znaczenie podczas tego pojedynku będą miały także fakty z przeszłości. Popularny „Franz” prowadził wcześniej drużynę z Poznania. Pamiętamy, jak za jego panowania w zespole z Wielkopolski mistrzostwo Polski w sezonie 2008/2009 wysmyknęło mu się z rąk niczym mydło podczas kąpieli. Lech do tej pory zdobył cztery bramki podczas całego sezonu. Według matematyki wychodzi na to, że „Kolejorz” zdobywa średnio jednego gola na mecz. Poznaniacy mierzą na pewno w tytuł mistrzowski i chcą poprawić swoją dyspozycję, by kibice nie musieli się denerwować i rzucać obelgami, jak po meczu z Żalgirisem. Fanom z Poznania nie ma co się dziwić, bo jest to wstyd dla klubu, który w nie tak dawnej historii pokonywał Manchester City, a tu nagle odpada z grajkami z Litwy. Wielu sympatyków mistrzów Polski z 2010 roku myślało, że ostatnie wydarzenia są tylko kabaretem. Jednak dzieje się to naprawdę i nie jest im w cale do śmiechu. Przed piłkarzami Mariusza Rumaka nadchodzi ważny okres. Najpierw zmierzą się z Niecieczą, która w poprzednim sezonie pokazała, że niemożliwe staje się możliwym. Przykładem jest druga z rzędu przegrana na finiszu zaplecza ekstraklasy, czego konsekwencją jest brak awansu do najwyższej klasy rozgrywkowej. Jednak to samo stwierdzenie może dotknąć Lecha, jeśli nie wygrają najbliższego meczu w Pucharze Polski. W zeszłym roku w dość niespodziewany sposób odpadli z Olimpią Grudziądz. Teraz piłkarze Lecha nie mogą sobie pozwolić na błąd, bo to może zaprzepaścić szansę na mistrzostwo.

Śląsk Wrocław był jedynym polskim zespołem, który za swój styl gry nie musiał się wstydzić. Podopieczni Stanislava Levy’ego wyeliminowali belgijski Club Brugge. Przyznam się szczerze, że nie spodziewałem się tak dobrej postawy ekipy z Dolnego Śląska. Trzeba przyznać, że bardzo dobrą robotę wykonuję do tej pory Marco Paixao, który zdobył pięć bramek w tym sezonie (cztery w eliminacjach do Ligi Europy i jedna w lidze podczas potyczki z Jagiellonią Białystok). Również trzeba przyznać, że świetną robotę odwala Waldemar Sobota. Skrzydłowy Śląska zdobył cztery bramki podczas potyczek w europejskich pucharach. W lidze jeszcze ani razu nie wpakował piłki do siatki. Jednak w każdym meczu pokazuje swój atut, czyli szybkość. Firmowym znakiem Waldka są rajdy na bramkę przeciwnika. Potrafi się rozpędzić niczym Michael Schumacher na torze wyścigowym i minąć kilku rywali. Natomiast dużym mankamentem wrocławian jest postawa na krajowym podwórku. Trzy punkty po czterech kolejkach to scenariusz, którego we Wrocławiu się nie spodziewano. Z takimi wzmocnieniami, jakie zostały dokonane w poprzednim sezonie, spodziewano się miejsca w ścisłej czołówce, a tutaj taki klops.

Z pewnością postawa Śląska musi ulec poprawie, bo po pierwszych meczach można powiedzieć, że wrocławianie zaliczyli duży falstart. Jednak myśląc o dogonieniu reszty stawki muszą coś zmienić w swojej grze. W niedzielę zaliczyli prawdziwą mękę w Szczecinie, kiedy mierzyli się z Pogonią. Zawodnicy prowadzeni przez Dariusza Wdowczyka mieli pomysł na rozgrywanie swoich akcji, ale później pogubili się w swoich poczynaniach, co wykorzystał Śląsk. Ostatecznie na tablicy świetlnej widniał wynik 2:2 i Stanislav Levy mógł się cieszyć, że jego zespół nie przegrał, bo wtedy już bez wątpienia można było powiedzieć, że cała Polska odstaje od Śląska. Przed wrocławskim zespołem czeka arcytrudny mecz. Do stolicy Dolnego Śląska przyjedzie hiszpańska Sevilla, która jest uznaną marką w Europie. Teraz piłkarze z Wrocławia muszą udowodnić, że wyeliminowanie Clubu Brugge nie było dziełem przypadku. Wielu fachowców i ekspertów wskazuje na pożarcie ekipę Śląska. Pamiętamy, co było dwa lata temu, kiedy Legia grała ze Spartakiem Moskwa. Większość już kazała „Wojskowym” zapomnieć o Lidze Europy, a tutaj udało się w efektownym stylu wyeliminować cenioną rosyjską drużynę. Nikt nie miałby nic przeciwko, gdyby historia zatoczyła koło. Jednak warto pamiętać, że drużyna z Rosji a Hiszpanii to zupełnie inna bajka. Natomiast nie ma co tu dużo dyskutować, bo zweryfikuje to boiskowa rzeczywistość.