BE: Legia Warszawa – totalna dezorganizacja

Trener Skorża nie wie, co się dzieje z jego drużyną, nie potrafi postawić diagnozy, której można by było jakoś zaradzić, więc jego dni w Legii są już pewnie policzone. Eksperci twierdzą, że w Warszawie nie ma już zawodników z charakterem jak Łukasz Surma, Jacek Zieliński czy Aleksandar Vuković. Coś  w tym jest, jednak przyglądając się pierwszej jedenastce, widzimy Dicksona Choto, a w zespole jest też Tomasz Kiełbowicz. Ciekawe wnioski można wyciągnąć, dokonując jeszcze głębszej analizy zespołu z ulicy Łazienkowskiej. Bezsprzecznym liderem drużyny ma być Ivica Vrdoljak, piłkarz dużej klasy i godny opaski kapitańskiej, jednak do Polski przyjechał dopiero na początku sezonu i na pewno nie jest mu łatwo znaleźć wspólny język ze wszystkimi zawodnikami. Na boisku oczywiście każdy posługuje się uniwersalnym językiem gestów, ale jak w szatni swoje uwagi ma przekazać trener Skorża, bo przecież, żeby trafić do każdego zawodnika, musiałby biegle władać językami: hiszpańskim (Cabral), portugalskim (Manu, Mezenga), czeskim (Hubnik), angielskim (Ogbuke) oraz kilkoma z krajów bałkańskich (język słoweński i serbski to dwa zupełnie inne dialekty, to tak jakby Kaszub chciał dogadać się z góralem). Podobnie jest z Wisłą Kraków, ale tam akurat są jeszcze Żurawski, Sobolewski, Garguła czy Małecki, czyli piłkarze w większości doświadczeni i z charakterem, obok których łatwiej wkomponować się w drużynę. W Legii z kolei mamy Rybusa, Borysiuka, Rzeźniczaka, Jędrzejczyka, Komorowskiego… Tak naprawdę jedynym zawodnikiem z dużym bagażem doświadczeń jest wspomniany wcześniej Kiełbowicz, bo Wawrzyniak, choć ma swoje lata, to nie imponuje liczbą rozegranych meczów w Ekstraklasie. Czy tak się buduje drużynę?

W szatni Legii zapanowała totalna dezorientacja. Osiągnięciu porozumienia nie sprzyja też ogromna presja, którą wywołują kibice, czego najlepszym przykładem jest starcie „Starucha” z „Rzeźnikiem”. Legia wpadła z deszczu pod rynnę, bo wcześniej musiała borykać się z nieprzyjaznym nastawieniem kibiców, a teraz ci sami kibice chcą wyniku na już, bo inaczej może dojść do linczu. Pewnie tacy piłkarze jak Cabral czy Mezenga, którzy są jedynie wypożyczeni, cieszą się, że niedługo opuszczą szeregi tego zespołu, bo takich cudów pewnie jeszcze nie widzieli. Z Legii odejdzie pewnie jeszcze kilku zawodników, a najpewniej będziemy świadkami kolejnej rewolucji, co jest najgorszym rozwiązaniem z możliwych. Trener powinien dostać czas, zawodnicy powinni się przyzwyczaić do warunków panujących w Ekstraklasie, a drużynie potrzebny jest spokój. Popełnionych błędów nie da się cofnąć, lecz burząc to, co udało się osiągnąć przez rok, wracamy do punktu wyjścia.

Legia w następnej kolejce spotka się z Widzewem Łódź. Media już podsycają ogień, przypominając pojedynki tych drużyn w drugiej połowie lat 90. Co chwila słyszymy, że Skorża jest już zwolniony (jednym z kandydatów na jego następcę miał być Henryk Kasperczak), że ten czy tamten piłkarz może już sobie szukać nowego klubu, a to, że kibice znów odwrócą się od klubu, a to, że ten czy tamten był na dyskotece czy zorganizował sobie bunga-bunga. W obecnej sytuacji, kiedy nie ma w Legii monolitu i nie ma piłkarzy, którzy w koszulce z ręcznie namalowaną „Elką” na piersi biegali po podwórku w wieku pięciu lat, potrzebna jest cisza medialna, aby zawodnicy mogli się skupić na swojej pracy. Tak się oczywiście nie stanie, a więc trudno się spodziewać, że w tym sezonie zobaczymy jeszcze inne oblicze Legii.

Najpoważniejszy zarzut uderza jednak w Marka Jóźwiaka. Cała ta dezorganizacja rozpoczęła się właśnie od sprowadzenia wielu piłkarzy z zagranicy. Umiejętności takich zawodników jak Manu, Cabral, Knezević, Antolović czy Mezenga nie podlegają dyskusji, bo każdy z tej piątki udowodnił wcześniej w innych klubach, że doskonale wie, o co chodzi w futbolu. Skauting nie polega jednak tylko na ocenie umiejętności i potencjału zawodnika, trzeba również zwrócić uwagę na aspekty charakterologiczne. Presja zawsze będzie towarzyszyć Legii, ten klub nigdy nie będzie miał medialnego spokoju, kibice zawsze będą oczekiwać więcej, więc popularny „Beret” powinien szukać piłkarzy o odpowiedniej mentalności, a właśnie tego zabrakło w feralnym meczu z Ruchem Chorzów. Przy takich piłkarzach łatwiej będzie wejść do zespołu młodym zawodnikom jak Wolski czy Żyro, a wtedy klub zacznie zarabiać na promowaniu swoich wychowanków, łatwiej będzie też przyciągnąć kibiców, bo każdy marzy o tym, żeby zawodnik zostawiał zdrowie i serce na boisku za swój ukochany klub. Warto też się zastanowić, czy nie lepiej wydać raz a dobrze, analizując wszystkie aspekty ewentualnego transferu, niż kupować hurtem piłkarzy, którzy gdzieś tam mieli swoje pięć minut. Nadszedł więc czas, żeby decyzje o przydatności danego piłkarza do Legii decydował ktoś inny, ktoś, kto się na tym doskonale zna, ktoś, kto nie tylko jest blisko futbolu, ale też jest doskonałym psychologiem. Wtedy Legia szybko podniesie się z kolan i stanie się zespołem na miarę europejskich pucharów. To na dzień dzisiejszy jedyna rozsądna droga dla zespołu z ulicy Łazienkowskiej.

• Legia Warszawa

Trener Skorża nie wie, co się dzieje z jego drużyną, nie potrafi postawić diagnozy, której można by było jakoś zaradzić, więc jego dni w Legii są już pewnie policzone. Eksperci twierdzą, że w Warszawie nie ma już zawodników z charakterem jak Łukasz Surma, Jacek Zieliński czy Aleksandar Vuković. Coś  w tym jest, jednak przyglądając się pierwszej jedenastce, widzimy Dicksona Choto, a w zespole jest też Tomasz Kiełbowicz. Ciekawe wnioski można wyciągnąć, dokonując jeszcze głębszej analizy zespołu z ulicy Łazienkowskiej. Bezsprzecznym liderem drużyny ma być Ivica Vrdoljak, piłkarz dużej klasy i godny opaski kapitańskiej, jednak do Polski przyjechał dopiero na początku sezonu i na pewno nie jest mu łatwo znaleźć wspólny język ze wszystkimi zawodnikami. Na boisku oczywiście każdy posługuje się uniwersalnym językiem gestów, ale jak w szatni swoje uwagi ma przekazać trener Skorża, bo przecież, żeby trafić do każdego zawodnika, musiałby biegle władać językami: hiszpańskim (Cabral), portugalskim (Manu, Mezenga), czeskim (Hubnik), angielskim (Ogbuke) oraz kilkoma z krajów bałkańskich (język słoweński i serbski to dwa zupełnie inne dialekty, to tak jakby Kaszub chciał dogadać się z góralem). Podobnie jest z Wisłą Kraków, ale tam akurat są jeszcze Żurawski, Sobolewski, Garguła czy Małecki, czyli piłkarze w większości doświadczeni i z charakterem, obok których łatwiej wkomponować się w drużynę. W Legii z kolei mamy Rybusa, Borysiuka, Rzeźniczaka, Jędrzejczyka, Komorowskiego… Tak naprawdę jedynym zawodnikiem z dużym bagażem doświadczeń jest wspomniany wcześniej Kiełbowicz, bo Wawrzyniak, choć ma swoje lata, to nie imponuje liczbą rozegranych meczów w Ekstraklasie. Czy tak się buduje drużynę?

W szatni Legii zapanowała totalna dezorientacja. Osiągnięciu porozumienia nie sprzyja też ogromna presja, którą wywołują kibice, czego najlepszym przykładem jest starcie „Starucha” z „Rzeźnikiem”. Legia wpadła z deszczu pod rynnę, bo wcześniej musiała borykać się z nieprzyjaznym nastawieniem kibiców, a teraz ci sami kibice chcą wyniku na już, bo inaczej może dojść do linczu. Pewnie tacy piłkarze jak Cabral czy Mezenga, którzy są jedynie wypożyczeni, cieszą się, że niedługo opuszczą szeregi tego zespołu, bo takich cudów pewnie jeszcze nie widzieli. Z Legii odejdzie pewnie jeszcze kilku zawodników, a najpewniej będziemy świadkami kolejnej rewolucji, co jest najgorszym rozwiązaniem z możliwych. Trener powinien dostać czas, zawodnicy powinni się przyzwyczaić do warunków panujących w Ekstraklasie, a drużynie potrzebny jest spokój. Popełnionych błędów nie da się cofnąć, lecz burząc to, co udało się osiągnąć przez rok, wracamy do punktu wyjścia.

Legia w następnej kolejce spotka się z Widzewem Łódź. Media już podsycają ogień, przypominając pojedynki tych drużyn w drugiej połowie lat 90. Co chwila słyszymy, że Skorża jest już zwolniony (jednym z kandydatów na jego następcę miał być Henryk Kasperczak), że ten czy tamten piłkarz może już sobie szukać nowego klubu, a to, że kibice znów odwrócą się od klubu, a to, że ten czy tamten był na dyskotece czy zorganizował sobie bunga-bunga. W obecnej sytuacji, kiedy nie ma w Legii monolitu i nie ma piłkarzy, którzy w koszulce z ręcznie namalowaną „Elką” na piersi biegali po podwórku w wieku pięciu lat, potrzebna jest cisza medialna, aby zawodnicy mogli się skupić na swojej pracy. Tak się oczywiście nie stanie, a więc trudno się spodziewać, że w tym sezonie zobaczymy jeszcze inne oblicze Legii.

Najpoważniejszy zarzut uderza jednak w Marka Jóźwiaka. Cała ta dezorganizacja rozpoczęła się właśnie od sprowadzenia wielu piłkarzy z zagranicy. Umiejętności takich zawodników jak Manu, Cabral, Knezević, Antolović czy Mezenga nie podlegają dyskusji, bo każdy z tej piątki udowodnił wcześniej w innych klubach, że doskonale wie, o co chodzi w futbolu. Skauting nie polega jednak tylko na ocenie umiejętności i potencjału zawodnika, trzeba również zwrócić uwagę na aspekty charakterologiczne. Presja zawsze będzie towarzyszyć Legii, ten klub nigdy nie będzie miał medialnego spokoju, kibice zawsze będą oczekiwać więcej, więc popularny „Beret” powinien szukać piłkarzy o odpowiedniej mentalności, a właśnie tego zabrakło w feralnym meczu z Ruchem Chorzów. Przy takich piłkarzach łatwiej będzie wejść do zespołu młodym zawodnikom jak Wolski czy Żyro, a wtedy klub zacznie zarabiać na promowaniu swoich wychowanków, łatwiej będzie też przyciągnąć kibiców, bo każdy marzy o tym, żeby zawodnik zostawiał zdrowie i serce na boisku za swój ukochany klub. Warto też się zastanowić, czy nie lepiej wydać raz a dobrze, analizując wszystkie aspekty ewentualnego transferu, niż kupować hurtem piłkarzy, którzy gdzieś tam mieli swoje pięć minut. Nadszedł więc czas, żeby decyzje o przydatności danego piłkarza do Legii decydował ktoś inny, ktoś, kto się na tym doskonale zna, ktoś, kto nie tylko jest blisko futbolu, ale też jest doskonałym psychologiem. Wtedy Legia szybko podniesie się z kolan i stanie się zespołem na miarę europejskich pucharów. To na dzień dzisiejszy jedyna rozsądna droga dla zespołu z ulicy Łazienkowskiej.