
Technicznie wyszkolony skrzydłowy, który z Rangers przeszedł drogę z najniższej ligi szkockiej do Premiership.
Urodził się 30 grudnia 1994 roku w Paisley. Grał w piłkę ze starszym bratem Danielem i jego kolegami, a mówił, że kopnięcia od większych i silniejszych chłopców nauczyły go szybciej myśleć na boisku.
Jako nastolatek był w Kilmarnock i spodziewał się kontraktu, ale podczas badań medycznych wykryto u niego problem z biodrem i trener Kenny Shiels powiedział mu, że musi odejść. Wyszedł ze stadionu załamany. Wkrótce zadzwonili z Rangers, poszedł tam na testy i dostał umowę.
W sierpniu 2012 roku, jako 17-latek, strzelił gola w pierwszym meczu Rangers w najniższej lidze, zremisowanym 2:2 z Peterhead. Już w pierwszym sezonie był jednym z ważnych zawodników drużyny, która w marcu 2013 roku zapewniła sobie mistrzostwo Third Division.
Mówił, że za Marka Warburtona, w sezonie w Championship, zostawał z przodu i nie wracał do obrony, bo tak grali wtedy Rangers. 10 kwietnia 2016 roku zagrał w wygranym 4:0 finale Challenge Cup z Peterhead na Hampden, a Rangers wygrali też Championship i wrócili do Premiership. W półfinale Pucharu Szkocji w 2016 roku strzelił z daleka gola Celtikowi na 2:1 w dogrywce; uważał go za najładniejszego w karierze.
W 2017 roku przeszedł do Nottingham Forest, gdzie trenerem był Warburton, a rok później do Swansea City. W Walii wyszkolił się na fryzjera. Sezon 2020/21 spędził na wypożyczeniu we Fleetwood Town.
We wrześniu 2021 roku, po odejściu ze Swansea, podpisał dwuletni kontrakt z Heart of Midlothian. Robbie Neilson próbował go sprowadzić od lat i nazywał go piłkarzem, który potrafi rozstrzygnąć mecz. Wiosną 2022 roku był jednym z pierwszych nazwisk w składzie Neilsona i regularnie dostawał nagrody dla piłkarza meczu. W ostatnim sezonie rzadko wychodził w podstawowym składzie i w maju 2025 roku klub ogłosił, że nie przedłuży z nim umowy. W lutym 2026 roku podpisał kontrakt do końca sezonu z Livingston.
Jest skrzydłowym z dobrą techniką, szybkością i grą do przodu. Neilson podkreślał, że ma w sobie momenty, którymi wygrywa mecze. McKay mówił, że nigdy nie zmieniał stylu gry, choć niektórzy trenerzy tego chcieli, a w Hearts pozwalano mu być sobą. Bronił się przed opinią, że jest leniwy: mówił, że zawsze wracał do obrony poza sezonem u Warburtona, a wrażenie bierze się z jego stylu biegania.
W reprezentacji Szkocji zadebiutował 4 czerwca 2016 roku w przegranym 0:3 meczu z Francją, a koszulkę z tego spotkania zatrzymał na pamiątkę.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga Konferencji | Heart Of Midlothian | Liga Konferencji | 3 | 100 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Europy | Heart Of Midlothian | Liga Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Szkocji | Heart Of Midlothian | Puchar Szkocji | 5 | 445 | 0 | 2 |
| 2021/2022Scottish Premiership | Heart Of Midlothian | Scottish Premiership | 33 | 2643 | 2 | 10 |
| 2020/2021EFL Trophy | Fleetwood Town | EFL Trophy | 1 | 20 | 1 | 0 |
| 2020/2021League One | Fleetwood Town | League One | 1 | 73 | 0 | 0 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Swansea | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Nottingham Forest | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 74 | 0 | 0 |