Ofensywny lewy obrońca Fulham, urodzony w Anglii reprezentant USA na mundialach 2022 i 2026.
Urodził się 8 sierpnia 1997 roku w Milton Keynes, a wychowywał się w Liverpoolu. Jego ojciec Marlon, urodzony w Anglii, jako nastolatek zamieszkał w stanie Nowy Jork i grał w piłkę na uniwersytecie Duke. Dzięki temu Robinson ma amerykańskie obywatelstwo. Przydomek „Jedi” wziął z ulubionej kreskówki: gdy jako pięciolatek miał wskazać piłkarskiego idola, wybrał właśnie to imię.
Do akademii Evertonu trafił w wieku jedenastu lat. Mówił, że nie był w niej „gwiazdą”, tylko jednym z wielu chłopaków, od których nikt wiele nie oczekiwał, a mimo to został jednym z najlepszych w swoim roczniku. Obserwował każdy ruch Leightona Bainesa. Kontuzja kolana wykluczyła go z gry na dziesięć miesięcy, w tym na cały sezon 2015/2016. W 2016 roku wygrał z U-18 Dallas Cup, a w maju 2017 roku zdobył z drużyną U-23 mistrzostwo Premier League 2.
W lipcu 2017 roku podpisał z Evertonem nowy kontrakt, ale do pierwszej drużyny się nie przebił. Sezon 2017/2018 spędził na wypożyczeniu w Bolton Wanderers w Championship i pomógł w utrzymaniu klubu na ostatniej kolejce. Rok później, gdy Everton kupił Lucasa Digne'a, został wypożyczony do Wigan Athletic. W lipcu 2019 roku Wigan wykupił go na stałe.
Zimą 2020 roku zainteresował się nim AC Milan. Transfer upadł po badaniach lekarskich. Robinson mówił później, że nie czuje, żeby coś stracił: w Mediolanie prawdopodobnie siedziałby na ławce, a wywalczył miejsce w Wigan i pomagał w walce o utrzymanie. Wigan i tak spadł z Championship, bo po wejściu klubu w administrację odjęto mu dwanaście punktów.
W sierpniu 2020 roku Robinson przeszedł do Fulham, które pozyskało go jako pierwszy transfer tego lata. Robinson mówił, że po rozmowie z trenerem Scottem Parkerem miał wrażenie, że Parker bardzo go chce, a on szukał miejsca, w którym menedżer w niego wierzy. Fulham spadło po sezonie z Premier League, a w kwietniu 2022 roku zapewniło sobie awans z powrotem do elity. Od lipca 2021 roku trenerem był Marco Silva, a Robinson został pewnym punktem jego drużyny na lewej obronie.
W sezonie 2023/2024 jako pierwszy Amerykanin zaliczył asysty w trzech kolejnych meczach Premier League. 14 grudnia 2024 roku w remisie 2:2 na Anfield dobrze radził sobie z Mohamedem Salahem. 27 maja 2025 roku przeszedł operację prawego kolana, a po niej przez wiele miesięcy zmagał się z bólem i grał rzadko. Pierwszy raz w sezonie 2025/2026 wyszedł w pierwszym składzie Fulham w Premier League w grudniu 2025 roku.
To wahadłowy z ofensywnymi zadaniami: szybki, często włączający się do ataku skrzydłem, z dobrymi dośrodkowaniami. W Fulham grał z Alexem Iwobim, z którym łączył się w akcjach na lewej stronie, a jego biegi na zewnątrz i do środka dawały drużynie impet w ataku. Przeciwnicy dwoma zawodnikami zamykali mu skrzydło, więc przestrzeń otwierała się gdzie indziej.
Trener Silva uczył go, żeby przy podaniach przeciwnika nie zgadywał, tylko ufał szybkości i szedł do piłki w odpowiednim momencie. Robinson mówił, że dzięki temu lepiej czyta grę. W reprezentacji Mauricio Pochettino używał go na różnych pozycjach: na mundialu 2026 grał na lewej flance w ustawieniu z trójką obrońców, a w październiku 2024 roku w meczu z Panamą sprawdzano go jako lewego skrzydłowego i w środku pola.
W reprezentacji USA zadebiutował 28 maja 2018 roku w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Boliwią. Rozegrał cały mecz i zaliczył asystę. W 2021 roku wystąpił w półfinale Ligi Narodów CONCACAF z Hondurasem, a USA wygrało potem turniej, pokonując Meksyk 3:2 po dogrywce. W finałach Ligi Narodów w czerwcu 2023 roku (2:0 z Kanadą) i w marcu 2024 roku (2:0 z Meksykiem) wyszedł w pierwszym składzie.
Na mundialu w Katarze w 2022 roku wystąpił we wszystkich czterech meczach USA, a USA odpadło w 1/8 finału. Z powodu kontuzji kolana z października 2024 roku nie grał w kadrze od listopada 2024 do marca 2026 roku, czyli przez 495 dni. Wrócił 28 marca 2026 roku w meczu z Belgią i zaliczył asystę przy golu Westona McKenniego. 26 maja 2026 roku Pochettino powołał go na mundial w Ameryce Północnej.
Na turnieju zagrał w pierwszych dwóch meczach grupowych, z Paragwajem i z Australią. W 1/8 finału USA przegrało 6 lipca 2026 roku w Seattle z Belgią 1:4. Robinson wyszedł w pierwszym składzie i zszedł w doliczonym czasie gry.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
701′8 z 9 meczów
1:1
Fulham905,91:1Fulham5,9
0:1Fulham906,20:1Fulham6,21:0
Hull City906,91:0Hull City6,91:1
Manchester United907,51:1Manchester United7,5
0:0Fulham906,70:0Fulham6,72:3
Crystal Palace796,52:3Crystal Palace6,5
1:0Fulham906,51:0Fulham6,52:3
Chelsea826,22:3Chelsea6,2| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Stany Zjednoczone | Mistrzostwa Świata | 4 | 349 | 0 | 0 |
| 2025/2026Premier League | Fulham | Premier League | 22 | 1493 | 1 | 0 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2024/2025Premier League | Fulham | Premier League | 36 | 3167 | 0 | 10 |
| 2023/2024Premier League | Fulham | Premier League | 37 | 3270 | 0 | 6 |
| 2022/2023Premier League | Fulham | Premier League | 24 | 2099 | 0 | 1 |
| 2022/2023Puchar Anglii | Fulham | Puchar Anglii | 0 | – | 0 | 0 |
| 2021/2022 | Fulham | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Fulham | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Wigan Athletic | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Wigan Athletic | – | – | – | – | |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Bolton Wanderers | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2015/2016 | Everton | – | – | – | – |
Stany Zjednoczone
