
Ofensywny lewy obrońca Fulham, urodzony w Anglii reprezentant USA na mundialach 2022 i 2026.
Urodził się 8 sierpnia 1997 roku w Milton Keynes, a wychowywał się w Liverpoolu. Jego ojciec Marlon, urodzony w Anglii, jako nastolatek zamieszkał w stanie Nowy Jork i grał w piłkę na uniwersytecie Duke. Dzięki temu Robinson ma amerykańskie obywatelstwo. Przydomek „Jedi” wziął z ulubionej kreskówki: gdy jako pięciolatek miał wskazać piłkarskiego idola, wybrał właśnie to imię.
Do akademii Evertonu trafił w wieku jedenastu lat. Mówił, że nie był w niej „gwiazdą”, tylko jednym z wielu chłopaków, od których nikt wiele nie oczekiwał, a mimo to został jednym z najlepszych w swoim roczniku. Obserwował każdy ruch Leightona Bainesa. Kontuzja kolana wykluczyła go z gry na dziesięć miesięcy, w tym na cały sezon 2015/2016. W 2016 roku wygrał z U-18 Dallas Cup, a w maju 2017 roku zdobył z drużyną U-23 mistrzostwo Premier League 2.
W lipcu 2017 roku podpisał z Evertonem nowy kontrakt, ale do pierwszej drużyny się nie przebił. Sezon 2017/2018 spędził na wypożyczeniu w Bolton Wanderers w Championship i pomógł w utrzymaniu klubu na ostatniej kolejce. Rok później, gdy Everton kupił Lucasa Digne'a, został wypożyczony do Wigan Athletic. W lipcu 2019 roku Wigan wykupił go na stałe.
Zimą 2020 roku zainteresował się nim AC Milan. Transfer upadł po badaniach lekarskich. Robinson mówił później, że nie czuje, żeby coś stracił: w Mediolanie prawdopodobnie siedziałby na ławce, a wywalczył miejsce w Wigan i pomagał w walce o utrzymanie. Wigan i tak spadł z Championship, bo po wejściu klubu w administrację odjęto mu dwanaście punktów.
W sierpniu 2020 roku Robinson przeszedł do Fulham, które pozyskało go jako pierwszy transfer tego lata. Robinson mówił, że po rozmowie z trenerem Scottem Parkerem miał wrażenie, że Parker bardzo go chce, a on szukał miejsca, w którym menedżer w niego wierzy. Fulham spadło po sezonie z Premier League, a w kwietniu 2022 roku zapewniło sobie awans z powrotem do elity. Od lipca 2021 roku trenerem był Marco Silva, a Robinson został pewnym punktem jego drużyny na lewej obronie.
W sezonie 2023/2024 jako pierwszy Amerykanin zaliczył asysty w trzech kolejnych meczach Premier League. 14 grudnia 2024 roku w remisie 2:2 na Anfield dobrze radził sobie z Mohamedem Salahem. 27 maja 2025 roku przeszedł operację prawego kolana, a po niej przez wiele miesięcy zmagał się z bólem i grał rzadko. Pierwszy raz w sezonie 2025/2026 wyszedł w pierwszym składzie Fulham w Premier League w grudniu 2025 roku.
To wahadłowy z ofensywnymi zadaniami: szybki, często włączający się do ataku skrzydłem, z dobrymi dośrodkowaniami. W Fulham grał z Alexem Iwobim, z którym łączył się w akcjach na lewej stronie, a jego biegi na zewnątrz i do środka dawały drużynie impet w ataku. Przeciwnicy dwoma zawodnikami zamykali mu skrzydło, więc przestrzeń otwierała się gdzie indziej.
Trener Silva uczył go, żeby przy podaniach przeciwnika nie zgadywał, tylko ufał szybkości i szedł do piłki w odpowiednim momencie. Robinson mówił, że dzięki temu lepiej czyta grę. W reprezentacji Mauricio Pochettino używał go na różnych pozycjach: na mundialu 2026 grał na lewej flance w ustawieniu z trójką obrońców, a w październiku 2024 roku w meczu z Panamą sprawdzano go jako lewego skrzydłowego i w środku pola.
W reprezentacji USA zadebiutował 28 maja 2018 roku w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Boliwią. Rozegrał cały mecz i zaliczył asystę. W 2021 roku wystąpił w półfinale Ligi Narodów CONCACAF z Hondurasem, a USA wygrało potem turniej, pokonując Meksyk 3:2 po dogrywce. W finałach Ligi Narodów w czerwcu 2023 roku (2:0 z Kanadą) i w marcu 2024 roku (2:0 z Meksykiem) wyszedł w pierwszym składzie.
Na mundialu w Katarze w 2022 roku wystąpił we wszystkich czterech meczach USA, a USA odpadło w 1/8 finału. Z powodu kontuzji kolana z października 2024 roku nie grał w kadrze od listopada 2024 do marca 2026 roku, czyli przez 495 dni. Wrócił 28 marca 2026 roku w meczu z Belgią i zaliczył asystę przy golu Westona McKenniego. 26 maja 2026 roku Pochettino powołał go na mundial w Ameryce Północnej.
Na turnieju zagrał w pierwszych dwóch meczach grupowych, z Paragwajem i z Australią. W 1/8 finału USA przegrało 6 lipca 2026 roku w Seattle z Belgią 1:4. Robinson wyszedł w pierwszym składzie i zszedł w doliczonym czasie gry.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
791′9 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Stany Zjednoczone | Mistrzostwa Świata | 4 | 349 | 0 | 0 |
| 2025/2026Premier League | Fulham | Premier League | 22 | 1493 | 1 | 0 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2024/2025Premier League | Fulham | Premier League | 36 | 3167 | 0 | 10 |
| 2023/2024Premier League | Fulham | Premier League | 37 | 3270 | 0 | 6 |
| 2023/2024Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 5 | 381 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Fulham | Premier League | 35 | 3089 | 0 | 1 |
| 2022/2023Puchar Anglii | Fulham | Puchar Anglii | 0 | – | 0 | 0 |
| 2021/2022Championship | Fulham | Championship | 36 | 3029 | 2 | 4 |
| 2021/2022Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 11 | 1 | 0 |
| 2020/2021Premier League | Fulham | Premier League | 28 | 2169 | 0 | 0 |
| 2020/2021Puchar Ligi Angielskiej | Fulham | Puchar Ligi Angielskiej | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2019/2020Championship | Wigan Athletic | Championship | 38 | 3356 | 1 | 1 |
| 2018/2019Championship | Wigan Athletic | Championship | 26 | 2340 | 0 | 1 |
| 2017/2018Championship | Bolton Wanderers | Championship | 30 | 2420 | 0 | 4 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Bolton Wanderers | Puchar Ligi Angielskiej | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2015/2016 | Everton | – | – | – | – |
Antonee Robinson ma 29 lat. Urodził się 8 sierpnia 1997 roku.
Antonee Robinson jest zawodnikiem klubu Fulham (Premier League).
Antonee Robinson jest obrońcą i gra z numerem 33.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Antonee Robinson urodził się w Anglii, ale ma amerykańskie obywatelstwo, bo jego ojciec Marlon jako nastolatek zamieszkał w stanie Nowy Jork. W reprezentacji USA zadebiutował 28 maja 2018 roku w wygranym 3:0 meczu z Boliwią.
Przydomek „Jedi” Antonee Robinson wziął z ulubionej kreskówki. Gdy jako pięciolatek miał wskazać piłkarskiego idola, wybrał właśnie to imię.
Zimą 2020 roku zainteresował się Antonee Robinsonem AC Milan, ale transfer upadł po badaniach lekarskich. Robinson mówił później, że nie czuje, żeby coś stracił, bo w Mediolanie prawdopodobnie siedziałby na ławce.
Antonee Robinson został powołany na mundial 26 maja 2026 roku i zagrał w pierwszych dwóch meczach grupowych, z Paragwajem i Australią. W 1/8 finału USA przegrało 6 lipca 2026 roku w Seattle z Belgią 1:4, a on wyszedł w pierwszym składzie i zszedł w doliczonym czasie.