
Lewonożny skrzydłowy z Niszu, mistrz świata U-20 z 2015 roku, który w PAOK-u Saloniki stał się liderem mistrzowskiej drużyny.
Urodził się 11 lipca 1996 roku w Niszu. Ojciec Jovica grał w piłkę do 20. roku życia i przekazał synowi miłość do futbolu. Andrija opowiadał, że gdy się urodził, czekały na niego łóżeczko i piłka. Rodzice zapisali go do klubu Car Konstantin naprzeciwko domu już jako trzylatka, potem grał w Nacionalu Nisz. W 2009 roku wypatrzyli go skauci Partizana Belgrad. Do końca szkoły podstawowej codziennie dojeżdżał autobusem z Niszu do Belgradu na treningi, a w Niszu ojciec prowadził z nim dodatkowe zajęcia. Potem przeprowadził się z rodzicami do Belgradu i skończył szkołę techniczną.
W pierwszym zespole Partizana zadebiutował 28 kwietnia 2013 roku w Nowym Pazarze, wpuszczony przez trenera Vladimira Vermezovicia przy stanie 0:0. Pierwszego gola strzelił 25 sierpnia 2013 roku Radničkiemu Kragujevac. W marcu 2014 roku, w wieku 17 lat, 7 miesięcy i 18 dni, wyprowadził Partizan jako kapitan w meczu z Radničkim Nisz i został wtedy najmłodszym kapitanem w historii klubu. Kibice nazywali go „Žile”. Numer 17 wybrał, bo tego dnia urodził się jego ojciec.
Pod koniec pobytu w Partizanie, z powodu sporu o przedłużenie kontraktu, nie grał w pierwszym zespole i trenował z juniorami. Latem 2016 roku przeszedł do Benfiki. Pierwsze miesiące w Lizbonie były trudne: brak formy i uraz sprawiły, że nie zgłoszono go do fazy grupowej Ligi Mistrzów, a do końca 2016 roku grał głównie w Pucharze Portugalii. Od stycznia 2017 roku występował częściej. W kwietniu strzelił gola w półfinale Pucharu Portugalii z Estorilem, a Benfica zdobyła w tym sezonie mistrzostwo i puchar kraju. W Benfice spędził cztery lata, ale nie wywalczył stałego miejsca w składzie i w sierpniu 2020 roku rozwiązał kontrakt.
We wrześniu 2020 roku trafił do PAOK-u. Pierwszego gola dla klubu strzelił 15 września 2020 roku właśnie Benfice, w wygranym 2:1 meczu. 22 maja 2021 roku w finale Pucharu Grecji z Olympiakosem w 90. minucie podał do Michaela Krmenčíka, który strzelił zwycięskiego gola na 2:1. W sezonie 2023/24, za trenera Răzvana Lucescu, był najlepszym strzelcem i asystentem PAOK-u, który zdobył mistrzostwo Grecji. Kibice wybrali go najlepszym piłkarzem sezonu w klubie.
To niski, lewonożny skrzydłowy, często grający na prawej stronie. Trener młodzieżowej kadry Radovan Ćurčić chwalił jego bieganie i technikę: to dobry drybler z mocnym i precyzyjnym strzałem, który mimo ofensywnego usposobienia nie zapomina o obronie. Na mistrzostwach świata U-20 porównywano go do Arjena Robbena, którego sam wymieniał jako ulubionego piłkarza. W Benfice dawał zespołowi intuicję w szukaniu piłki w strefie ataku i łączył akcje kombinacyjne, zarówno przy linii, jak i w środku.
Selekcjoner Siniša Mihajlović chciał go powołać już na wrześniowy mecz z Walią w Cardiff w 2013 roku, ale w kilka dni nie udało się załatwić wizy. Zadebiutował w październiku 2013 roku w Nowym Sadzie, w towarzyskim meczu z Japonią, pożegnalnym dla Dejana Stankovicia, mając 17 lat i 92 dni. Był wtedy najmłodszym debiutantem reprezentacji Serbii od uzyskania przez nią niepodległości.
W 2015 roku był jednym z liderów kadry, która w Nowej Zelandii zdobyła mistrzostwo świata U-20. W 2017 roku zagrał na młodzieżowym Euro U-21 w Polsce. Był w kadrze Serbii na mundialu 2018, a na Euro 2024 w Niemczech zagrał w trzech meczach.
1
co 264 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
264′4 z 4 meczów