Alonzo Engwanda

Pochodzenie

Urodził się 27 stycznia 2003 roku w Charleroi, jako syn Kongijczyka i Belgijki. Matka grała zawzięcie w koszykówkę, ojciec wolał piłkę, więc Alonzo przez pewien czas próbował obu dyscyplin, a do tego tańczył breakdance i hip-hop. Gdy w wieku pięciu lat zainteresował się nim RSC Anderlecht, wybrał piłkę i od tamtej pory zajmował się już tylko nią.

W Anderlechcie przeszedł akademię, a w młodzieżowych reprezentacjach Belgii grał na poziomach U-15, U-16, U-19 i U-20. Przez pół roku występował tam jako środkowy obrońca. Wyszło to przypadkiem, a trener uznał, że to dobre rozwiązanie. Przy jego niewielkim wzroście nie było to łatwe, ale, jak mówił, starał się wywiązywać z tej roli jak najlepiej.

Kariera

Latem 2022 roku zadebiutował w rezerwach, RSCA Futures, które grają na drugim poziomie belgijskich rozgrywek, w Challenger Pro League. Trenował z pierwszą drużyną i grał w sparingach za Vincenta Kompany'ego, ale w oficjalnym meczu pierwszego zespołu Anderlechtu nie zagrał nigdy. Frustrowało go, że nie dostaje minut ani poważnych szans. Po rozmowie z rodziną postanowił odejść, ale najpierw chciał rozegrać jeszcze jeden dobry sezon jako kapitan rezerw, żeby pokazać się innym klubom. W Futures rozegrał 43 mecze. Mówił później, że cztery lata w drugim zespole to było dla niego za długo.

15 lutego 2024 roku FC Utrecht ogłosił, że po sezonie sprowadzi 21-letniego pomocnika, który podpisał czteroletni kontrakt. Dyrektor techniczny Jordy Zuidam opisał go jako defensywnego pomocnika z dobrym wyczuciem pozycji, dobrą techniką i przyspieszeniem z piłką i bez niej.

W Eredivisie zadebiutował 11 sierpnia 2024 roku, rozgrywając 90 minut w wygranym 1:0 meczu u siebie z PEC Zwolle. Po pięciu meczach doznał kontuzji i wrócił dopiero pod koniec grudnia. Zastąpił go wtedy Zidane Iqbal, a gdy sam doznał urazu, Engwanda wrócił do podstawowego składu i już z niego nie wypadł.

Latem 2025 roku Utrecht grał eliminacje europejskich pucharów, wygrywając mecze wyjazdowe w Bośni i Hercegowinie, Szwajcarii i Mołdawii, po czym zagrał w fazie ligowej Ligi Europy. Do 20 lutego 2026 roku Engwanda był jedynym piłkarzem Utrechtu, który wychodził w podstawowym składzie we wszystkich meczach tego sezonu, w lidze, pucharze Holandii i w Europie. Trener Ron Jans powiedział wtedy o nim: „To cement między cegłami”.

Styl gry

Gra jako defensywny pomocnik. Gdy przyszedł do Utrechtu, Jans zobaczył w nim klasyczną „szóstkę”: kontrolera, który pewnie utrzymuje się przy piłce. Sam Engwanda mówi, że jego zadaniem jest równowaga w środku pola i takie porozumienie z obrońcami, żeby drużyna nie dała się skontrować. Mówił też, że chce być „szefem” środka pola.

Jest niski, zwinny i silny. Przezwisko „pitbull” dostał w szatni Utrechtu, a kibice wywiesili na stadionie Galgenwaard transparent z jego drugim przydomkiem, „El Chapo”. Jans powiedział o nim: „Chce gryźć, żeby odebrać piłkę. Jest ostry, ale prawie nie popełnia ciężkich fauli. Nie cofa nogi, ale zawsze robi to mądrze”. Porównał go też do młodszej wersji Dávida Hancki. Engwanda tłumaczy, że w grze patrzy nie na piłkę, tylko na ruchy bez piłki i intencje rywali, żeby przewidzieć, co się stanie. Dawniej, jak mówił, bywał zbyt agresywny, dziś mądrzej wybiera momenty. Z kolei Jans wskazał, że może jeszcze poprawić zmiany kierunku gry. Sam porównuje się do N'Golo Kanté.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Belgii: U-15, U-16, U-19 i U-20.