
Hiszpański skrzydłowy z La Masii, który w mistrzowskim sezonie 2022/2023 zadebiutował w pierwszej drużynie FC Barcelona.
Urodził się 15 maja 2004 roku w Castelldefels pod Barceloną. Zaczynał w osiedlowym klubie Vista Alegre, w którym grali jego rodzice, potem trafił do Espanyolu, a w 2018 roku, jako 14-latek, do FC Barcelona. W młodzieżowych drużynach klubu występował w jednym roczniku z Gavim.
W marcu 2021 roku zadebiutował w Barça Atlètic w wygranym 1:0 meczu z Espanyolem. Jeszcze w tym samym sezonie zerwał więzadło krzyżowe przednie w półfinale Copa de Campeones juniorów i opuścił cały sezon 2021/2022.
18 stycznia 2023 roku Xavi powołał go do kadry na mecz 1/8 finału Pucharu Króla z Ceutą. Następnego dnia, w wieku 18 lat, wszedł na boisko w 80. minucie za Raphinhę, a Barcelona wygrała 5:0. Wspominał, że kadra młodzieżowa Hiszpanii chciała go na zgrupowanie, ale Xavi namówił go, by został i zadebiutował w pucharze. W lutym 2023 roku zadebiutował też w LaLidze: najpierw w meczu z Cádiz CF, a tydzień później wszedł w 76. minucie za Busquetsa w meczu z Almerią. W sezonie, w którym Barcelona zdobyła mistrzostwo Hiszpanii, zagrał w czterech meczach ligowych. W maju 2023 roku doznał poważnej kontuzji mięśnia, która wymagała operacji i wykluczyła go na cztery–pięć miesięcy.
W sierpniu 2024 roku odszedł do FC Porto i trafił do drugiego zespołu, grającego w Liga Portugal 2. Mówił, że wielu ludzi nie rozumie tej decyzji, ale po serii urazów potrzebował zmiany otoczenia. Barcelona zachowała 50 procent praw do przyszłego transferu. W sezonie 2024/2025 strzelił siedem goli w 19 meczach rezerw i pojechał z Porto na Klubowe Mistrzostwa Świata 2025, co uznał za wotum zaufania klubu.
Latem 2025 roku wywalczył miejsce w pierwszej drużynie Porto u Francesca Farioliego. Zadebiutował w niej, wchodząc na 15 minut w meczu z Rio Ave, a w Lidze Europy wyszedł w podstawowym składzie w październiku 2025 roku w meczu z Crveną zvezdą. O Fariolim mówił, że zmienił jego mentalność na profesjonalną i dał mu poczucie, że jest członkiem pierwszej drużyny. Trener nie chciał go oddawać, ale Alarcón uznał, że musi grać co tydzień.
26 stycznia 2026 roku Utrecht wypożyczył go z Porto do końca sezonu z opcją wykupu. W pierwszym meczu, wyjazdowym z Heerenveen, zaliczył asystę. Dziesięć dni później w wyjazdowym meczu z NEC (3:1 dla Utrechtu) w piątej minucie dostał piłkę na własnej połowie, przebiegł z nią kawał boiska i zakończył akcję efektownym lobem. W tamtej rundzie zdobył trzy gole i zaliczył trzy asysty. 19 maja 2026 roku Utrecht skorzystał z opcji: za 2 mln euro nabył prawa do rejestracji zawodnika i połowę praw ekonomicznych. Alarcón podpisał kontrakt do lata 2029 roku.
Jest prawonożnym napastnikiem, który może grać na wszystkich czterech pozycjach w ataku, i ma szybkość, dobry drybling i kreatywność. Sam mówił, że jest zawodnikiem silnym, szybkim, dobrze współpracującym z partnerami, z nosem do goli i uniwersalnym, a najlepiej wykorzystuje swoje zalety na lewym skrzydle. W Utrechcie grał głównie jako prawoskrzydłowy.
Reprezentował Hiszpanię w kadrach młodzieżowych, od U-15 do U-19.
3
co 222 minut
0
6,8
Minuty w sezonie
666′10 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Eredivisie | FC Utrecht | Eredivisie | 14 | 993 | 3 | 3 |
| 2025/2026Primeira Liga | FC Porto | Primeira Liga | 3 | 57 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | FC Porto | Liga Europy | 2 | 69 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | FC Porto B | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Barcelona B | – | – | – | – | |
| 2022/2023La Liga | FC Barcelona | La Liga | 3 | 26 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Barcelona B | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Barcelona B | – | – | – | – |