Zan Luk Leban

Pochodzenie

Urodził się 15 grudnia 2002 roku. Jego ojciec Boštjan Leban był reprezentantem Słowenii w koszykówce, a po karierze zajął się w Polsce interesami. Pierwsze lata Žan-Luk spędził w Zagorju, a jako pięcio-, sześciolatek przeprowadził się z rodziną do Polski. Mówił, że gdyby został w Słowenii, pewnie grałby w koszykówkę, ale w Polsce wszyscy rozmawiali o piłce.

Na przerwach grał w piłkę, a nauczyciel wychowania fizycznego zaprosił go do małego klubu. Od początku chciał stać w bramce, ale trener potrzebował go w polu. Gdy bramkarz doznał kontuzji, Leban zgłosił się na jego miejsce i trener zobaczył, że ta pozycja mu pasuje. Grał w FCB Escola Varsovia, polskiej akademii współpracującej z Barceloną; mama woziła go na treningi nawet po dwie godziny. W Warszawie spędził 12 lat.

Po 15. roku życia był na testach w Barcelonie, Tottenhamie, Manchesterze United, Liverpoolu, Leicester City i Evertonie. Wybrał Everton, który był do niego przekonany już po tygodniu testów w styczniu 2019 roku.

Kariera

Latem 2019 roku przeniósł się do Liverpoolu, gdzie mieszkał u rodziny zastępczej. Już w pierwszym tygodniu przygotowań doznał kontuzji kostki i zdecydował się na operację, po której pauzował kilka miesięcy. W grudniu 2019 roku, w 17. urodziny, podpisał z Evertonem zawodowy kontrakt. W 2021 roku obronami w Pucharze Anglii juniorów pomógł Evertonowi wyeliminować Manchester City. Za Carla Ancelottiego dwa razy siedział na ławce pierwszej drużyny w Pucharze Anglii, ale w niej nie zadebiutował.

W sezonie 2023/24 był wypożyczony do Farsley Celtic w National League North i zagrał w 41 meczach. Latem 2025 roku, po sześciu latach w Evertonie, odszedł z klubu i podpisał dwuletni kontrakt z Celje; był to jego pierwszy klub w Słowenii. Zaczynał jako zmiennik, ale gdy kontuzji doznał Simon Sluga, wszedł do bramki i został w niej na stałe.

Jesienią 2025 roku, w trzeciej kolejce fazy ligowej Ligi Konferencji, zagrał z Legią Warszawa, z miasta, w którym dorastał. Obronił osiem strzałów, najwięcej ze wszystkich bramkarzy tej kolejki, a Celje wygrało 2:1. Mówił, że zawsze marzył o meczu z Legią w Europie. Celje doszło do 1/8 finału Ligi Konferencji, a 19 kwietnia 2026 roku zapewniło sobie mistrzostwo Słowenii. We wrześniu 2026 roku, w debiucie Celje w fazie ligowej Ligi Europy, bronił w Leverkusen i mimo porażki 0:2 z Bayerem zebrał bardzo wysokie oceny.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Słowenii z Celje

Styl gry

W meczu z Legią wiele groźnych strzałów odbijał instynktownie nogami. Ojciec doradzał mu przede wszystkim w kwestii przygotowania mentalnego. Sam mówi, że chce zostać jednym z najlepszych bramkarzy na świecie.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Słowenii U-16, U-17 i U-21. W 2025 roku Matjaž Kek powołał go do pierwszej reprezentacji, a we wrześniu 2026 roku Boštjan Cesar dowołał go jako czwartego bramkarza. Do tego czasu nie zadebiutował w seniorskiej kadrze.