Yeimar Mosquera

Pochodzenie

Urodził się 6 lutego 2005 roku w Istminie, w departamencie Chocó w Kolumbii. Wychował się w Deportivo Pereira, a w 2023 roku wystąpił w Igrzyskach Narodowych w barwach departamentu Risaralda.

Kariera

W 2024 roku grał w Orsomarso, w drugiej lidze kolumbijskiej (Categoría Primera B), i regularnie wychodził w podstawowym składzie. Strzelał tam gole między innymi Internacionalowi de Palmira i Realowi Cartagena.

30 sierpnia 2024 roku Aston Villa ogłosiła jego transfer z Orsomarso. Trafił do zespołów rozwojowych klubu i od razu został wypożyczony do Realu Unión, grającego w hiszpańskiej Primera Federación, w grupie A. Zagrał tam siedem meczów, a 28 stycznia 2025 roku Villa odwołała go z wypożyczenia.

16 lipca 2025 roku wyszedł w podstawowym składzie Aston Villi na sparing z Walsall, przegrany 0:1, i grał w nim 45 minut. W sezonie 2025/2026 występował w drugim zespole klubu.

16 lipca 2026 roku Aston Villa poinformowała o jego transferze definitywnym do Vitórii z Guimarães. W portugalskim klubie dołączył do drużyny trenera Tiago Margarido.

Sukcesy

• 2025 Brązowy medal mistrzostw świata U-20 z Kolumbią
• 2025 Brązowy medal młodzieżowych mistrzostw Ameryki Południowej U-20 z Kolumbią

Styl gry

Ma 190 cm wzrostu i gra lewą nogą. Stiven Sánchez, jego trener z Orsomarso, podkreślał u niego siłę w grze w powietrzu i dominującą postawę w grze od tyłu.

Reprezentacja

Trener César Torres powoływał go do reprezentacji Kolumbii U-20 już w 2024 roku. 30 czerwca wyszedł w pierwszym składzie w sparingu z Peru w Limie, a 3 lipca w Palmirze w sparingu z Hondurasem. Bywał kapitanem tej drużyny.

W styczniu i lutym 2025 roku grał na młodzieżowych mistrzostwach Ameryki Południowej w Wenezueli. Wyszedł w pierwszym składzie we wszystkich ośmiu meczach, a Kolumbia zajęła trzecie miejsce i awansowała na mistrzostwa świata.

Jesienią 2025 roku w Chile zagrał we wszystkich siedmiu meczach Kolumbii na mistrzostwach świata U-20. W meczu o trzecie miejsce Kolumbia wygrała z Francją 1:0, a Mosquera razem z bramkarzem zablokował strzał Fode Sylli. Był to pierwszy medal Kolumbii na tym turnieju od ponad 20 lat.