Klub z hrabstwa Surrey, który w 1991 roku jako półamatorski zespół wygrał 4:2 z West Bromem w Pucharze Anglii.
Woking gra na Kingfield Stadium, które dziś nosi nazwę sponsora: Laithwaite Community Stadium. Klub występuje na tym obiekcie od 1922 roku.
Drużyna gra w koszulkach z czerwoną i białą połową. Od kardynalskiej czerwieni pochodzi przydomek „the Cards”.
Według klubu Woking powstał w 1887 roku. W sezonie 1895/96 dołączył do West Surrey League i wygrał ją w ostatniej kolejce. Na początku XX wieku był bliski upadku z powodów finansowych. Uratował go występ w Pucharze Anglii: w styczniu 1908 roku, po pięciu rundach eliminacji, zagrał w pierwszej rundzie z Boltonem Wanderers. Przegrał 0:5, ale trafił do prasy w całym kraju, a Bolton przyjechał w następnym sezonie na mecz towarzyski, który pozwolił klubowi przetrwać.
W 1911 roku Woking dołączył do Isthmian League i grał w jej najwyższej klasie przez 72 lata. W 1958 roku, przy 71 tysiącach widzów, pokonał Ilford 3:0 w finale FA Amateur Cup. Potem przyszedł upadek: w sezonie 1982/83 klub po raz pierwszy spadł, a dwa lata później był już w Division Two South. W tamtym sezonie trenerem został były piłkarz klubu Geoff Chapple.
Pod jego wodzą Woking wracał w górę ligowej piramidy. 5 stycznia 1991 roku, jako drużyna szóstego poziomu rozgrywek, wygrał w trzeciej rundzie Pucharu Anglii z West Bromwich Albion 4:2 na The Hawthorns. Po stracie gola trzy bramki strzelił Tim Buzaglo, półzawodowiec, który poza piłką miał stałą pracę. W czwartej rundzie mecz przeniesiono na Goodison Park, gdzie Woking przegrał z Evertonem 0:1 po golu Kevina Sheedy'ego.
W 1992 roku klub wygrał Isthmian League i awansował do Conference. Latem 1993 roku Chapple sprowadził byłego skrzydłowego Chelsea Clive'a Walkera, a Woking przeżył najlepszy okres w historii. 21 maja 1994 roku pokonał na Wembley Runcorn 2:1 w finale FA Trophy, rok później wygrał tam z Kidderminster Harriers, a w 1997 roku zdobył trofeum po raz trzeci. W sezonach 1994/95 i 1995/96 zajmował drugie miejsce w Conference, ale do Football League nie awansował. Po trzecim Trophy Chapple odszedł do Kingstonian.
W 2009 roku, po 17 latach, klub spadł z najwyższej ligi poza Football League. Wrócił do niej w 2012 roku jako mistrz Conference South. W 2018 roku znów spadł, a rok później awansował po wygranym u siebie finale baraży z Welling United. Od tego czasu gra w National League.