Dzisiejsza potyczka Polski z Rosją jest ogólnonarodowym tematem numer jeden. Wczoraj w warszawskiej Strefie Kibica spytałem kilkudziesięciu fanów o jutrzejsze spotkanie. Poznajcie ich odpowiedzi!
W porównaniu z resztą dni w poniedziałek warszawska Strefa Kibica świeciła pustkami. Śpiewy dzieci ze sceny zagłuszał wiatr, a kolorem rzucającym się w oczy nie był ani czerwony, ani biały. Wszechobecna była szarość. Gdzieniegdzie spotkać można było ludzi ze Wschodu, którzy bez uśmiechu odwiedzali kolejne stoiska. Nie zwracali zupełnie uwagi na Pałac Kultury i Nauki, tak jakby dobrze go znali. Usiadłem na chwilę na jednej z ławek. Nie czułem zapachu pieczonej obok kiełbasy czy smażonego makaronu orientalnego. W powietrzu unosiła się wyjątkowa aura, która zawsze towarzyszy stołecznemu miastu podczas wyjątkowych chwil. Ocknąłem się dopiero, kiedy poczułem rękę wolontariusza na swym ramieniu. Przypomniałem sobie, że przyszedłem do tego miejsca w konkretnym celu, więc niezwłocznie ruszyłem do pracy.
Początkowo omijałem obcokrajowców i zatrzymywałem się przy rodakach, ale z czasem i cudzoziemcy stali się bardziej kontaktowi, co prawdopodobnie było zasługą złotego napoju, który w Strefie Kibica przelewa się ogromnymi ilościami.
Na początek skupmy się jednak na pytaniach, które zadałem naszym rodakom. Pierwszą kwestią, którą poruszałem, były szanse naszej reprezentacji na korzystny rezultat w spotkaniu z Rosją. Każdy na swój sposób interpretował pojęcie „korzystnego rezultatu” i może dlatego odpowiedzi były bardzo zróżnicowane. Zacznijmy od największych optymistów. Zaledwie 4% ankietowanych obudziło w sobie postawy patriotyczne i dało naszej kadrze aż 95% szans. Najwięcej osób odpowiedziało jednak, iż obie drużyny mają równe szanse (20%). Niestety, zdarzyły się też takie odpowiedzi, jak: 0%, 10%, 25% czy 35%. W sumie aż 52% ankietowanych zmieściło się w przedziale 0-35%, co znakomicie obrazuje wykres numer jeden.
Drugie pytanie było zdecydowanie najtrudniejsze. Spytałem Polaków, czy potyczka z Rosją to coś więcej niż mecz, i zgodnie z moimi przypuszczeniami aż 72% osób (wykres numer dwa), z którymi rozmawiałem, widzi podteksty w dzisiejszym spotkaniu. Kontynuowałem więc, prosząc o podanie jednego słowa, które opisywałoby, czym oprócz zwykłego widowiska piłkarskiego jest mecz Polaków i Rosjan. Usłyszałem odpowiedzi, które ożywiły we mnie wspomnienia ze szkolnych zajęć z historii, na których nauczycielka w czasie 45-minutowej lekcji nie była w stanie wymienić ani jednego pozytywu płynącego do Polski zza wschodniej granicy. Wojna, rewanż, udowodnienie, rywalizacja, derby, mecz ku pokrzepieniu serc, polityczna wojna, potyczka sąsiadów, mecz o wszystko. Gęsia skórka złapała mnie jednak dopiero wtedy, gdy starszy pan wyznał, iż nie jest to ani wojna, ani bitwa. – Historia – wyszeptał i spojrzał w niebo.
Atmosferę rozluźniło nieco trzecie pytanie (wykres numer trzy), a brzmiało ono tak: – Kto był najsłabszym ogniwem w meczu z Grecją i powinno go zabraknąć z spotkaniu z Rosją? Wśród piłkarzy haniebny tytuł zdobyłby Sebastian Boenisch (16%), ale co ciekawe, dwa progi procentowe wyżej znalazła się odpowiedź: – . To jednak nie koniec, najgorszym ogniwem zespołu w meczu Polska – Grecja został… Franciszek Smuda. Nie łudźmy się. Selekcjonera na pewno nie zabraknie.
