VAR a rzeczywistość na polskich boiskach

Jest to system, w którym wymagane są przynajmniej cztery kamery do dyspozycji sędziów. Nie ma przy nim pomocy operatorów odpowiedzialnych za przełączanie powtórek. Ze strony pierwszoligowych klubów wymogiem było zagwarantowanie pomieszczenia, w którym sędziowie mogliby oglądać kontrowersyjne sytuacje na powtórkach. I tu pojawia się problem. Stadion w Głogowie jest bowiem jedyny w 1. lidze, przy którym takiego pomieszczenia do tej pory nie udało się zorganizować…

Chrobry zaczął działać

Postanowiliśmy dopytać o całą sytuację w klubie z Głogowa. Łukasz Jaremkiewicz z biura prasowego Chrobrego w rozmowie potwierdził nam, że w dotychczasowych meczach na własnym obiekcie systemu VAR light nie było ze względu na brak odpowiedniej infrastruktury. Do tej pory problemem nie było samo pomieszczenie dla sędziów odpowiedzialnych za wideoweryfikację, ale także kwestie techniczne jak chociażby okablowanie.

Ze strony klubu powstała jednak deklaracja, że na najbliższy mecz w Głogowie (Chrobry zagra z Widzewem) wszystko powinno zostać przygotowane. System VAR pojawi się zatem na ostatnią kolejkę rundy jesiennej. Z jednej strony szkoda, że tak późno. Z drugiej lepiej późno niż wcale. Największym zarzutem powinny być jednak poważne kontuzje zawodników, których można było uniknąć, gdyby system wideoweryfikacji działał od początku sezonu.

Chociażby wspomniany na wstępie Michał Ilków-Gołąb zapewne nie biegałby już po boisku po faulu na Macieju Rosołku. Nie spowodowałby urazu kolejnego zawodnika gości Sebastiana Milewskiego. Mieliśmy do czynienia z recydywą brutalnych boiskowych zachowań, których można było uniknąć. W środowisku piłkarskim pojawiły się głosy, że warto byłoby wyciągnąć konsekwencję co do takich zachowań. O zdanie zapytaliśmy Łukasza Rogowskiego analizującego decyzję arbitrów dla Prawdy Futbolu i Interii.

Chcieliśmy się dowiedzieć czy w przypadku bądź co bądź recydywy powinny być wyciągnięte konsekwencje co do zawodnika, który w jednym meczu dwukrotnie fauluje w taki sposób. Chociażby już po meczu. – Zdecydowanie tak. Tak samo jak symulacje, jakieś dziwne upadki, wyolbrzymianie. Byłoby super, gdyby coś z tym zrobiono – mówi nam sędzia Kolegium Sędziów Kujawsko-Pomorskiego Związku Piłki Nożnej.

VAR naprawiłby błędy

Przejdźmy zatem do analizy boiskowych wydarzeń. Na pierwszy ogień bierzemy faul na Mateuszu Stępniu. Prowadzący zawodny Łukasz Szczech nie pokazał tutaj nawet żółtej kartki! Kilkadziesiąt minut później ten sam zawodnik spowodował uraz u kolejnego przeciwnika. Po podobnym wejściu w meczu eliminacji mistrzostw Europy Polska – Szkocja Robert Lewandowski pokazywał dziurę pozostawioną w jego ochraniaczu. Jak taki błąd wpływa na ocenę sędziego i co zrobiłby VAR?

– VAR na pewno by to naprawił i byłaby czerwona kartka. Obserwator pewnie zarzuci to sędziemu, który otrzyma notę obniżoną o 0.4 za brak czerwonej kartki. System oceniania sędziów jest bardzo dziwny i skomplikowany. Trudno pojąć to kibicom i jeszcze trudniej jest to wytłumaczyć. W każdym razie brak czerwonej kartki jest traktowany jak brak karnego – czyli najpoważniejsze błędy – mówi nam Łukasz Rogowski.

Druga kontrowersyjna sytuacja to atak od tyłu w nogi Macieja Rosołka. Jest to faul taktyczny, który ma na celu jedynie przerwanie groźnego ataku. Obrońca wykonuje go jednak na tyle nieumiejętnie, że kończy się to kontuzją i wykluczeniem z gry Rosołka do końca roku. Warto zastanowić się tutaj nad skutkiem całej sytuacji. Czy żółta kartka to wystarczająca kara dla obrońcy?

– Kwestia, jak wykonany jest faul. Jeżeli zawodnik byłby np. sam na sam z bramkarzem, to jest to faul taktyczny i tzw. DOGSO, za które daje się czerwoną kartkę. Jeżeli jednak znajdują się tam obrońcy, to wówczas czerwona może być za powagę przewinienia, czyli dynamikę i impet. Tutaj akurat mamy taką dźwignię na nogę, która może skończyć się kontuzją, więc kartka czerwona mogłaby być. Uważam, że jednak jest to pogranicze i tzw. kartka pomarańczowa, czyli obie decyzje są do wybronienia – kończy Łukasz Rogowski.

Zastanówmy się, dokąd zmierzamy

Przychodząc do Polski, zawodnicy zwracają uwagę, jak bardzo zaawansowana fizycznie jest nasza liga. Narzekamy potem, że brakuje nam kreatywnych zawodników, potrafiących dryblingiem zdobyć przewagę dla zespołu. Pozwalając na piłkarski bandytyzm, coraz bardziej oddalamy się od wychowywania zawodników o takiej charakterystyce.

Jak mamy wychować zawodników, którzy będą kiedyś stanowili o sile naszej reprezentacji, skoro wygrany przez nich pojedynek kończy się brutalnym faulem? Nagradzanie pochwałami chociażby przez komentatorów analizowanego meczu braków technicznych i bezradność w powstrzymaniu przeciwnika pokazują, jak długą drogę jeszcze musimy przejść. We wspomnianych sytuacjach wystarczyłoby zwykłe pociągnięcie za koszulkę. Akcja zatrzymana. Zagrożenie zażegnane.

Najbardziej w tym wszystkim szkoda zawodników, którzy przez brak organizacji w klubach zamiast na boisku czas spędzają w gabinetach lekarskich. Może od tego należałoby zacząć zmienianie profesjonalnego futbolu na niższych szczeblach. Od ludzi, przez których niekompetencje zabijamy w młodych zawodnikach najbardziej pożądane boiskowe cechy.