Pomocnik z Thun, który w sezonie 2025/2026 jako wychowanek zdobył z klubem pierwsze w jego historii mistrzostwo Szwajcarii.
Urodził się 4 lipca 2003 roku w Thun w Oberlandzie Berneńskim, jako syn kosowskich imigrantów. Piłkarską drogę zaczynał w pobliskim FC Hünibach, a w FC Thun grał od grupy U-11. Wiosną 2026 roku, gdy Thun zbliżało się do tytułu, mówił, że jest w klubie od 12 lat i że znaczy to dla niego bardzo dużo.
W listopadzie 2022 roku podpisał w Thun pierwszy zawodowy kontrakt. W pierwszym sezonie pod wodzą Mauro Lustrinellego, który objął drużynę w 2022 roku, mocno się wyróżnił w Challenge League, drugiej lidze szwajcarskiej.
Latem 2025 roku Thun po pięciu latach w drugiej lidze wrócił do Super League. Klub miał wtedy drugą najniższą wartość rynkową w lidze, a drużyna prowadzona przez Lustrinellego nie miała gwiazd. W lutym 2026 roku wygrała 2:1 z mistrzem kraju FC Basel, a po 23 z 33 kolejek pierwszej fazy sezonu prowadziła w tabeli z przewagą jedenastu punktów nad Lugano. Po meczu w Bazylei Matoshi mówił, że nie obawia się, że drużyna się zagalopuje: „Jesteśmy z Thun, jesteśmy przyziemni. I powoli przyzwyczajamy się do wygrywania”.
Mistrzem Szwajcarii Thun został 3 maja 2026 roku, jeszcze przed własnym meczem, po porażce FC St. Gallen z Sionem. Zespół wygrał ligę z przewagą jedenastu punktów. Matoshi dołożył do tytułu sześć goli i cztery asysty.
Latem 2026 roku Thun grał w eliminacjach Ligi Mistrzów. 24 sierpnia 2026 roku Matoshi przeszedł do Sturmu Graz, wicemistrza Austrii, i podpisał długoterminową umowę. Był to jego pierwszy klub za granicą. Prezydent Thun Andres Gerber mówił, że jego droga pokazuje, jak dobrą pracę wykonuje klubowa akademia.
Gra w środku pola i może pełnić tam różne role. Dyrektor sportowy Sturmu Michael Parensen nazwał go „niezwykle wybieganym” piłkarzem, który bardzo intensywnie gra w pressingu, a z piłką porusza się celowo i pionowo.
Grał w młodzieżowej reprezentacji Szwajcarii U-21. Jako syn kosowskich imigrantów mógł wybierać między Szwajcarią a Kosowem i jeszcze w marcu 2026 roku mówił, że zostawia sobie obie opcje. Wybrał Kosowo i w maju 2026 roku zadebiutował w seniorskiej reprezentacji pod wodzą Franco Fody.
0
1
6,7
Minuty w sezonie
440′6 z 10 meczów