Szwedzki skrzydłowy, który w AIK zadebiutował w pierwszej drużynie jako 17-latek, a w 2026 roku przeszedł do Vitórii Guimarães.
Urodził się 22 października 2004 roku w Danderyd pod Sztokholmem i wychował w Åkersbergu. Piłkę zaczął kopać jako pięciolatek w IFK Österåker, a jako ośmiolatek przeszedł do IFK Stocksund. Od 2015 roku przez cztery sezony trenował w Hammarby IF, a od 2020 roku w juniorach Djurgårdens IF. W 2021 roku trafił do AIK i w drużynie do lat 17 był drugim strzelcem zespołu. W grudniu 2021 roku zdobył gola w finale mistrzostw Szwecji juniorów do lat 17, w którym AIK pokonał Helsingborgs IF 5:2.
Ma brazylijskie korzenie ze strony matki i obywatelstwo Gwatemali. Reprezentacja Gwatemali próbowała namówić go do gry w swoich barwach.
W pierwszej drużynie AIK zadebiutował 4 września 2022 roku, wchodząc w 87. minucie meczu Allsvenskan z GIF Sundsvall (4:0). Miał wtedy 17 lat. W październiku tego samego roku, w pierwszej rundzie Ligi Młodzieżowej UEFA przeciwko luksemburskiemu Racing FC Union, strzelił trzy z pięciu goli juniorów AIK, w tym jednego z rzutu wolnego z lewej strony. 24 października 2022 roku podpisał pierwszy kontrakt z pierwszą drużyną.
W sezonie 2023 grał głównie w juniorach, a w Allsvenskan wszedł z ławki dwa razy. W 2024 roku miał już więcej minut, ale w lidze tylko cztery razy wyszedł w pierwszym składzie. W marcu 2024 roku strzelił gola w półfinale Pucharu Szwecji z Djurgårdens IF. Pod wodzą Henninga Berga dostawał mało szans i wiosną grał raczej bliżej środka niż przy linii. Latem 2024 roku, po przyjściu Henoka Goitoma, mówił, że czuje się naturalniej, bo gra szerzej i częściej biega za plecy obrońców. Przed sezonem 2025 AIK sprawdzał go jako środkowego napastnika. Trener Mikkjal Thomassen mówił, że Andersson powinien umieć grać na dwóch lub trzech pozycjach.
W maju 2025 roku wyszedł w podstawowym składzie w derbach Sztokholmu z Hammarby, czyli klubem, w którym trenował jako junior. Został uznany za najlepszego piłkarza AIK w tym meczu, a koledzy chwalili go za dryblingi, w tym za elastico na Shaquille Pinasie. 1 czerwca 2025 roku w meczu z IK Sirius doznał kontuzji pachwiny i przez prawie rok nie grał. W Allsvenskan wrócił na boisko w pierwszej kolejce sezonu 2026 jako rezerwowy w meczu z Halmstads BK (2:1).
21 sierpnia 2026 roku AIK i Vitória SC porozumiały się w sprawie jego transferu, a on podpisał z klubem z Guimarães czteroletni kontrakt do czerwca 2030 roku. Był to jego pierwszy klub poza Szwecją. Mówił, że to „idealny krok” w jego karierze.
Skrzydłowy, który potrafi grać na obu stronach ataku. Trener Mikkjal Thomassen opisywał go w 2025 roku jako zawodnika z dużą szybkością, który potrafi zmieniać tempo, jest bardzo dobry technicznie, skuteczny w pojedynkach jeden na jeden i w wykończeniu akcji. Sam mówił, że od zawsze jest ofensywnym zawodnikiem, który lubi prowadzić piłkę, dryblować i strzelać gole, i że w juniorach należał do najlepszych strzelców swoich drużyn. Podkreślał też, że najpierw trzeba pracować w obronie, żeby zasłużyć na ofensywne akcje.
W listopadzie 2024 roku Daniel Bäckström powołał go do pierwszej kadry nowego rocznika reprezentacji Szwecji do lat 21. Zadebiutował w niej w towarzyskim meczu z Irlandią w Marbelli, wygranym 2:0, grając od początku.
0
0
6,5
Minuty w sezonie
55′3 z 9 meczów
5:0
Marítimo Funchal246,85:0Marítimo Funchal6,8
2:0Vitória Guimarães0–2:0Vitória Guimarães1:1
Moreirense186,31:1Moreirense6,3
2:1Vitória Guimarães0–2:1Vitória Guimarães0:0
Casa Pia––0:0Casa Pia
1:0Vitória Guimarães136,31:0Vitória Guimarães6,3| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Allsvenskan | AIK Sztokholm | Allsvenskan | 9 | 372 | 2 | 1 |
| 2024/2025 | AIK Sztokholm | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | AIK Sztokholm | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | AIK Sztokholm | – | – | – | – |
Szwecja
