TTK ekstra: Korespondencja z Ugandy

Czy futbol jest najpopularniejszym sportem w Ugandzie?

Tak, piłka nożna jest bardzo popularna w Ugandzie. To rzeczywiście najbardziej popularny sport w naszym kraju, szczególnie widać to wtedy, kiedy mecze rozgrywa nasza reprezentacja.

Klub, w którym pracujesz, ma w swojej nazwie słowo „University” – czy Wasz zespół ma coś wspólnego z jakąś uczelnią?

S.C. Victoria University została założona 19 sierpnia 2011 roku. Klub całkowicie chciał wykorzystać piłkę nożną jako pewną podstawę do wspierania edukacji oraz sportu. W tym samym czasie powstawała uczelnia i to wszystko połączyliśmy niejako w jedną całość.

Ilu ludzi przychodzi na mecze lokalnej ligi oraz na spotkania SCVU?

To wszystko zależy od przeciwnika. Jeśli dana drużyna mierzy się z zespołem  z czołówki, wówczas na trybunach zasiada około 1000 osób. Ale jeśli przyjeżdża zespół z dolnych rejonów tabeli, wtedy widowisko obserwuje 200-300 osób. 70% drużyn w naszej lidze to kluby ze stolicy, Kampali, i to na mecze tych drużyn przychodzi najwięcej kibiców.

A czy piłkarze w Ugandzie są gwiazdami jak ich odpowiednicy w Europie?

Piłkarze w Ugandzie są gwiazdami. Ale przede wszystkim dotyczy to tych zawodników, którzy grają poza granicami naszego kraju. Nasi ligowcy są rozpoznawalni, ale ludzie nie zaczepiają ich na ulicach i nie proszą o autografy. Prawdziwymi gwiazdami są tylko w reprezentacji kraju.

Zawodnicy w Waszej lidze to amatorzy czy profesjonaliści?

Zawodowy piłkarz to u nas pojęcie względne. Wszystkie piłkarskie struktury nie są w pełni sprofesjonalizowane. Choć mój klub, S.C. Victoria, w tym zakresie ustala pewne standardy w Ugandzie.

A kto jest obecnie najlepszym piłkarzem z Ugandy?

Mamy kilku ciekawych piłkarzy. Chyba najlepszym zawodnikiem z naszego kraju jest Ibrahim Sekagya z Red Bull Nowy Jork. Jednak on, niestety, zrezygnował z gry w naszej kadrze. Teraz trudno wyróżnić jednego gracza. Na pewno ważnymi piłkarzami w naszej reprezentacji są: Emma Okwi z tunezyjskiego Etoile de Sahel, Denis Iguma (S.C. Victoria University) oraz Frabcis Olaki (Soana FC).

Jak wygląda u Was szkolenie młodych piłkarzy?

Cóż, my nie posiadamy zbyt wielu drużyn młodzieżowych. W SCVU mieliśmy plan, aby z początkiem tego sezonu utworzyć taką drużynę. Niestety nie udało nam się pozyskać środków na utrzymanie tego zespołu. To samo dzieje się w innych klubach w Ugandzie. Przez pieniądze nie udaje się nam stworzyć żadnych struktur młodzieżowych. Choć zespoły juniorskie u nas istnieją. Ale bardzo często nie są one przyporządkowane do jakiegoś seniorskiego klubu.

Gracie na bardzo dużym stadionie. Czy nie jest on zbyt duży jak na Wasze potrzeby?

Cóż, gramy i trenujemy na Stadionie Narodowym – Mandela Nastional Stadium Namboole. Podczas meczów korzystamy tylko z szatni, płyty boiska oraz otwieramy jeden sektor, na którym zasiadają kibice. Zespół na co dzień trenuje od poniedziałku do czwartku. Dni meczowe to zazwyczaj u nas wtorek i piątek. Ale to wszystko jest elastyczne – zależy kiedy rozgrywamy dane spotkanie.

W internecie, nie można znaleźć wielu informacji na temat futbolu w Waszym kraju.

To prawda. Trudno znaleźć informacje odnośnie klubów, ponieważ nie prowadzą one swoich stron internetowych, nie mają również profili na Facebooku.

Znasz jakiegoś polskiego piłkarza?

Cóż, osobiście bardzo lubię Ebiego Smolarka. Pamiętam, że jest bardzo szybki. Jednak nie wiem, co się teraz z nim dzieje. Teraz jego miejsce zajął Robert Lewandowski. Pamiętam również Artura Boruca, jeszcze z czasów kiedy grał w Celtiku Glasgow. Nie słyszałem zbyt wiele o polskim futbolu, u nas wiele się o nim nie mówi. Być może w Ugandzie są osoby, które wiedzą znacznie więcej o polskiej piłce.