Trzy awanse w siedem lat: z Keçiörengücü, Manisą FK i Erzurumsporem, z którym w 2026 roku wygrał 1. Lig.
Serkan Özbalta urodził się 5 lutego 1979 roku w Of, w prowincji Trabzon. Piłki uczył się w szkółce Gençlerbirliği w Ankarze i siedem lat spędził w jej akademii. Zawodowo zaczął grać w 1998 roku w Erzincansporze, a potem jako pomocnik występował m.in. w Altay (z wypożyczeniami do Mersin İdman Yurdu, Keskinsporu i Seyhan Belediyesporu), Gümüşhanesporze, Kayseri Erciyessporze, Ünyesporze, Maltepesporze, Giresunsporze i Ofsporze. W sezonie 2003/2004 z Erciyessporem awansował do Süper Lig. Sam mówił później, że przez 13 lat grał w niemal każdej kategorii tureckich rozgrywek. Karierę zakończył w wieku 31 lat, w Bugsaşsporze.
Został w futbolu. Na zaproszenie prezesa Keçiörengücü Sedata Tahiroğlu przyszedł do klubu z Ankary najpierw jako piłkarz, potem jako dyrektor sportowy, i w tej roli spędził prawie siedem lat. Od 2015 roku pracował też w akademii klubu. Jako pierwszego trenera zespołu ten sam prezes zatrudnił go w lutym 2018 roku, gdy klub rozstał się z Mustafą Çapanoğlu po remisie 2:2 z Bodrumsporem. Özbalta opisywał Keçiörengücü jako klub o atmosferze szkolnego kolegium, który płaci w terminie, ma misję wychowywania zawodników i co sezon celuje w baraże. Zaczął od 2:2 z Menemensporem, w dziesięciu ostatnich kolejkach zdobył 20 punktów i wprowadził zespół do baraży o awans, w których przegrał z Afyonsporem.
Kolejny sezon okazał się przełomowy. Po pięciu kolejkach Keçiörengücü miało pięć punktów, a Özbalta mówił prezesowi, że sprawy nie idą, jak trzeba. Prezes odpowiedział, że podoba mu się gra zespołu i trener ma zostać. Drużyna przegrała potem tylko dwa z kolejnych 29 meczów, wygrała grupę 2. Lig i w 2019 roku awansowała do 1. Lig. Özbalta prowadził ją do lipca 2020 roku.
We wrześniu 2020 roku przeszedł do Manisa FK, gdy w klubie powstał nowy projekt. Manisa wygrała grupę 2. Lig w sezonie 2020/2021 bez porażki, co w Turcji nie zdarzyło się od 35 lat, i miała w tamtym sezonie najwięcej zwycięstw, najwięcej goli i najlepszy bilans bramkowy w tureckich ligach. Özbalta odszedł w październiku 2021 roku.
Pierwszą przygodą w Süper Lig był Altay, który objął na przełomie stycznia i lutego 2022 roku. W siedmiu meczach zdobył 11 punktów. Latem 2022 roku został trenerem Hatayspor, ale po sześciu spotkaniach (pięć porażek i remis) zrezygnował po porażce 0:4 z Kayserisporem 17 września. Później mówił, że jego zespół był pierwszy w statystykach gry, ale nie przekuł tego na wyniki. W październiku 2022 roku objął Sakaryaspor w 1. Lig, a od listopada 2023 roku do marca 2025 roku prowadził Çorum FK, także na zapleczu ekstraklasy.
Latem 2025 roku został trenerem Erzurumsporu FK po Hakanie Kutlu. Klub miał za sobą lata zakazu transferów i kłopotów finansowych, więc zespół opierał się na doświadczonych piłkarzach, m.in. Erenie Tozlu, Mustafie Yumlu i Orhanie Ovacıklı, oraz na zawodnikach pozyskanych bez opłat za transfer. Początek sezonu to seria remisów, ale w pierwszych trzynastu meczach ligowych zespół nie przegrał. W 3. kolejce, po tym jak po 25 minutach prowadził 3:0 po akcjach wypracowanych na treningu, zremisował u siebie 3:3 z Pendikisporem. Özbalta uważa to za najtrudniejszy moment sezonu, bo w klubie i w mieście zaczęto kwestionować system. Tydzień później Erzurumspor wygrał 2:0 w Sarıyerze, a sztab nie zmienił planu.
Awans do Süper Lig Erzurumspor zapewnił sobie na dwie kolejki przed końcem. Sezon zakończył jako mistrz 1. Lig z rekordowymi 80 punktami: w 38 meczach przegrał trzy razy, a u siebie w całych rozgrywkach nie przegrał żadnego spotkania. Özbalta został 125. trenerem w historii tureckiej ligi, który wprowadził klub do Süper Lig. Sezon 2026/2027 Erzurumspor zaczął już w ekstraklasie.
Özbalta mówi o sobie jako o trenerze „nowej generacji”, który stawia na system, a nie na improwizację. Założenia gry omawia na treningu najpierw w teorii, a potem powtarza je wielokrotnie na boisku. Śledzi wejścia w pole karne, jakość strzałów i posiadanie piłki, choć przyznaje, że nie zawsze przekłada się to na wynik. Uważnie śledzi Guardiolę i Kloppa z lat w Anglii, a w Turcji docenia wysiłki Recepa Uçara, İlhana Paluta, Osmana Özköylü i Osmana Zekiego Korkmaza.
W Çorum FK w 1. Lig grał najczęściej 4-3-3. Erzurumspor w sezonie 2025/2026 wyróżniał się stałymi fragmentami gry, nad którymi pracował od kilku sezonów, i miał jeden z najlepszych ataków w lidze. Zasada, którą tłumaczy, to ofensywna gra przy jak najmniejszej liczbie straconych goli. W Süper Lig w sezonie 2026/2027 zespół grał głównie z pięcioma obrońcami (5-4-1, 5-3-2), czasem 4-1-4-1.
O pracy w klubach mówi pragmatycznie: wygrywają te, które popełniają najmniej błędów i w trudnych chwilach wspierają trenera, a w Turcji brakuje cierpliwości.
„Najmniej błędów popełniają kluby, które wygrywają.” (Ticari Hayat, wrzesień 2023)
„Dziś z dumą mogę powiedzieć, że naszą wiarę, pracę i pot ukoronowaliśmy rekordowym mistrzostwem.” (Anadolu Ajansı, maj 2026)
10
meczów
1,40
punktu na mecz
4
zwycięstwa · 2 remisy, 4 porażki
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| od sierpnia 2025Süper Lig | Süper Lig | 10 | 4-2-4 | 1,40 | |
| 2023–2025 | |||||
| 2022–2023 | Sakaryaspor | ||||
| 2022 | Hatayspor | ||||
| 2022 | Altay | ||||
| 2020 | Manisa BBSK |