Urugwajski trener, który wywalczył awanse z Torque, Cruzeiro i Realem Valladolid, dostosowując sposób atakowania do ligi i kadry.
Paulo César Pezzolano Suárez urodził się 25 kwietnia 1983 roku w Montevideo. Jeszcze jako piłkarz Torque w 2016 roku przyjął propozycję prowadzenia drużyny. Swój ostatni mecz rozegrał już jako trener: kierował zespołem z boiska, a w końcówce zmienił samego siebie i stanął przy linii bocznej. Mówił później, że propozycja go zaskoczyła i przed jej przyjęciem chciał przede wszystkim skompletować odpowiedni sztab.
Pierwszy zespół budował w drugiej lidze Urugwaju. Zatrudnił Valentina Villazána, który miał już doświadczenie z najwyższej klasy rozgrywkowej, oraz trenera przygotowania fizycznego Pabla Balbiego. Pezzolano był przekonany, że wspólna praca i zaangażowanie całej kadry są równie ważne jak jego decyzje przy linii. Torque zakończyło sezon 2017 tytułem w drugiej lidze i awansem do Primera División.
Początek pracy zmusił go też do spojrzenia na dawnych kolegów jak na zawodników, za których odpowiadał. W 2017 roku przyznawał, że najtrudniejsze było zmniejszenie kadry i poinformowanie piłkarzy, z którymi jeszcze niedawno dzielił szatnię, że nie znajdą się w jego planie. Jednocześnie chciał pozostać blisko zespołu: uważał, że trener ma znać grupę, ale musi jasno wyznaczać zasady i brać odpowiedzialność za wybory. Do wspólnej pracy nad atmosferą włączył także ćwiczenia integrujące zawodników podczas przygotowań.
W styczniu 2018 roku objął Liverpool z Montevideo. Ten klub miał za sobą lata szkolenia i sprzedaży zawodników, lecz brakowało mu trofeum. Pezzolano chciał wprowadzić sposób gry oparty na posiadaniu piłki; po latach wskazywał właśnie zmianę modelu jako najważniejszą część tej pracy. W 2019 roku Liverpool zdobył Torneo Intermedio. W finale z River Plate dwukrotnie wychodził na prowadzenie, a po remisie 2:2 zwyciężył w serii rzutów karnych. Zespół wystąpił też w Copa Sudamericana. Jesienią 2019 roku trener wyjechał do Meksyku, gdy ofertę złożyła mu Pachuca.
Na kontynentalnej scenie Liverpool wyeliminował brazylijską Bahię i odpadł w kolejnej rundzie z Caracas. Przed odejściem Pezzolano klub drugi rok z rzędu zapewnił sobie miejsce w rozgrywkach międzynarodowych. Trener oceniał później, że ta praca dała drużynie sposób gry, który mógł rozwijać się także po jego wyjeździe.
Praca w Pachuce skłoniła go do zmiany środków w ataku. Wspominał, że szybcy skrzydłowi rywali i częste przejścia między obroną a atakiem wymagały od jego zespołu bardziej pionowej gry. Analiza meczów Pachuki pokazuje, że obok cierpliwego wyprowadzania piłki drużyna stosowała długie podania i przeniesienia ciężaru gry, gdy przeciwnik zamykał jej krótką drogę do przodu. Był to rozwój wcześniejszej idei, a nie jeden schemat stosowany bez względu na skład.
W 2022 roku przejął Cruzeiro, które walczyło o powrót do brazylijskiej Série A. Drużyna zdobyła tytuł w Série B i awansowała. Pezzolano uważał ten sezon za dowód, że intensywna praca zespołu może funkcjonować także w wymagającym kalendarzu brazylijskim. W kolejnym roku przeniósł się do Realu Valladolid. Objął go w kwietniu 2023 roku podczas walki o utrzymanie w LaLidze. Zespół spadł, a trener pozostał, by poprowadzić próbę powrotu.
Zmieniając kraj, pracował z tym samym właścicielem obu klubów, Ronaldo Nazário. W Valladolidzie mówił, że inny zestaw piłkarzy i pilna potrzeba punktów wymagały korekt pomysłów sprawdzonych w Cruzeiro. Część zmian dotyczyła też organizacji pracy. Pezzolano chciał, by zawodnicy rozumieli historię i wymagania klubu, a pracownicy mieli wspólny kierunek działania.
W sezonie 2023/2024 Valladolid grał w Segunda División. Pezzolano mówił wtedy o bardziej bezpośrednim wariancie swojej gry, dostosowanym do zawodników i presji zdobywania punktów. Klub odzyskał miejsce w Primera División po zwycięstwie nad rezerwami Villarreal w przedostatniej kolejce. Awans poprzedziła seria dziesięciu ligowych spotkań bez porażki. To był jego trzeci awans jako trenera, po sukcesach w Urugwaju i Brazylii.
Latem 2025 roku pracował już w Watfordzie. W przygotowaniach przed sezonem mówił o potrzebie poprawy intensywności oraz o tym, że piłkarze muszą przyswoić pomysły ćwiczone na treningach. Klub zakończył współpracę z nim w październiku tego samego roku. Na początku 2026 roku prowadził przygotowania pierwszej drużyny Internacionalu. Towarzyszyli mu między innymi Gonzalo Álvarez, Matías Filippini i Manuel Ramas, współpracownicy opisywani przez niego wcześniej przy okazji pracy w Hiszpanii. Internacional ogłosił rozstanie z trenerem i jego sztabem we wrześniu 2026 roku.
Pezzolano za punkt wyjścia uważa kontrolę meczu przez posiadanie piłki. Wspominając zespoły z Urugwaju, mówił o cierpliwym budowaniu akcji i szukaniu drogi do bramki przeciwnika. Jako trener Torque chciał, by piłkarze patrzyli przede wszystkim na możliwość stworzenia okazji, a nie ograniczali plan do ochrony własnej bramki. Podkreślał, że utrzymanie piłki ma sens wtedy, gdy prowadzi do gry do przodu.
Wśród drużyn, które go inspirowały, wymieniał Barcelonę Pepa Guardioli. Interesowało go, jak zespół może uzyskać przewagę nad rywalem dzięki piłce, a zarazem korzystać z różnych wariantów ataku. Przyznawał, że trener musi te pomysły ograniczać lub zmieniać, gdy skład nie ma zawodników o odpowiednich cechach.
W Meksyku nie porzucił tego celu, ale dopuścił szybsze, bardziej pionowe rozwiązania. W analizie Pachuki opisano bocznych obrońców wysoko ustawionych przy piłce, pomocnika przyjmującego ją tyłem do bramki oraz kolegów wbiegających w przestrzeń za rywalami. Gdy przeciwnik naciskał przy wyprowadzeniu, Pachuca potrafiła przenieść grę długim podaniem. Bez piłki próbowała odbierać ją wysoko, skracała dystans do rywali i podejmowała pojedynki nawet wtedy, gdy wymagało to obrony jeden na jeden. Te obserwacje dotyczą konkretnie Pachuki; trener sam mówił, że sposób ataku zmieniał później także w Cruzeiro i Valladolidzie.
W pracy z ludźmi stawia na sztab o różnych kompetencjach. Już w Torque, zanim poprowadził pierwszy mecz, szukał asystenta z doświadczeniem i trenera przygotowania fizycznego, który równoważyłby grupę. W Valladolidzie opisywał plan tygodnia łączący analizę wideo, trening i badanie mocnych stron przeciwnika. Chciał, by członkowie sztabu rozumieli swoją rolę i uczestniczyli w decyzjach. Jednocześnie podkreślał, że bliska relacja z piłkarzami nie odbiera trenerowi obowiązku wyboru składu i podejmowania trudnych decyzji.
Taki podział pracy widać w nazwiskach jego współpracowników. W 2024 roku mówił, że Camilo Speranza i Joaquín Papa pomagają mu jako asystenci, Gonzalo Álvarez odpowiada za przygotowanie fizyczne, a Manuel Ramas za analizę. Gdy dwa lata później Internacional przedstawiał skład sztabu, ponownie wymieniał Álvareza i Ramasa oraz koordynatora Matíasa Filippiniego. Zmieniały się kluby, lecz część specjalistów pracowała z nim przez kolejne etapy kariery.
Urugwajska federacja wymieniła go wśród trenerów z homologowaną licencją PRO CONMEBOL. To uprawnienie do pracy w rozgrywkach swojej konfederacji; nie jest licencją UEFA Pro.
1
mecz
1,00
punktu na mecz
0
zwycięstw · 1 remis, 0 porażek
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| 2025Championship | Championship | 1 | 0-1-0 | 1,00 | |
| 2023–2024od La Liga do Segunda División | od La Liga do Segunda División | 72 | 28-15-29 | 1,38 | |
| 2022–2023 | Cruzeiro | ||||
| 2019–2021 | Pachuca | ||||
| 2017–2019 | Liverpool | ||||
| 2016–2017 | City Torque |
Paulo César Pezzolano Suárez ma 43 lata. Urodził się 25 kwietnia 1983 roku.
Paulo Pezzolano wywalczył awans z Torque do urugwajskiej Primera División w 2017 roku, z Cruzeiro do brazylijskiej Série A w 2022 roku oraz z Realem Valladolid do hiszpańskiej Primera División w sezonie 2023/2024.
Paulo Pezzolano za punkt wyjścia uważa posiadanie piłki i szukanie drogi do bramki przeciwnika. W Pachuce jego zespół łączył cierpliwe wyprowadzanie z pionowymi podaniami, a bez piłki próbował odbierać ją wysoko.
Paulo Pezzolano przyjął w 2016 roku propozycję prowadzenia Torque, gdy był jeszcze jego piłkarzem. W ostatnim meczu kierował drużyną z boiska, po czym zmienił samego siebie i stanął przy linii bocznej.
Paulo Pezzolano figuruje w rejestrze urugwajskiej federacji jako posiadacz homologowanej licencji PRO CONMEBOL. Uprawnienie dotyczy rozgrywek jego konfederacji.