Ołeksandr Antonenko

Pochodzenie

Ołeksandr Antonenko urodził się 29 grudnia 1978 roku w Korosteniu w obwodzie żytomierskim. Zaczynał w miejscowej szkole sportowej, a seniorską karierę napastnika w 1997 roku w drugoligowym Papirnyku Małyn. Od 2000 roku grał w Systemie-Boreks Borodzianka, z którą w sezonie 2001/2002 wygrał grupę drugiej ligi i awansował do pierwszej, sam zostając królem strzelców grupy. W 2001 roku zdobył srebro uniwersjady w reprezentacji studentów Ukrainy.

W 2004 roku trafił do Illiczywca Mariupol, gdzie w ekstraklasie zagrał siedem meczów, a głównie występował w drugiej drużynie i w sezonie 2005/2006 został królem strzelców młodzieżowych mistrzostw Ukrainy (20 goli). Na początku 2007 roku przeszedł do Obołoni Kijów i grał tam do 2010 roku. W sezonie 2008/2009 klub awansował do ekstraklasy. Antonenko wspomina rozmowę z właścicielem Ołeksandrem Słobodianem z tego okresu: gdy w klubie zaczęły się wewnętrzne spory, trener Jurij Maksymow poprosił go i dwóch innych piłkarzy, żeby poszli do prezesa, a Słobodian obiecał, że wszystko się ułoży, jeśli zespół zapewni awans do ekstraklasy. Później grał jeszcze w Arsenale Biała Cerkiew, gdzie karierę zawodową zakończyła kontuzja, i w amatorskich zespołach pod Kijowem. Jego starszy syn urodził się w Mariupolu, kiedy Antonenko tam grał. Sam od dzieciństwa kibicuje Dynamu Kijów, syn Szachtarowi.

Kariera trenerska

W czerwcu 2014 roku Antonenko dołączył do sztabu Obołoni-Browar: prowadził juniorskie zespoły i rezerwy, a od października 2016 roku pomagał trenerom pierwszej drużyny. 13 stycznia 2020 roku klub powierzył mu samodzielną pracę jako starszemu trenerowi Obołoni-Browar-2 z Buczy w drugiej lidze. Prowadził zespół złożony w dużej części z młodych zawodników i dwóch grających trenerów. W kwietniu 2021 roku jego drużyna pokonała 2:0 Karpaty Lwów mimo wielu kontuzji i serii słabych wyników, a Ogólnoukraińskie Zrzeszenie Trenerów uznało go za trenera kolejki. Ustawiał ten zespół elastycznie, także z trzema stoperami albo jednym napastnikiem.

W maju 2021 roku został asystentem w pierwszej drużynie i przez cztery lata pracował u boku Walerija Iwaszczenki, Serhija Szyszczenki i Mykoły Hybalucka. 4 czerwca 2025 roku, gdy Szyszczenko odszedł do Bukowiny, Słobodian powierzył Antonence obowiązki pierwszego trenera. Przypomniał, że grał w ataku Obołoni, potem prowadził młodych w drugiej lidze, a przez lata asystował w pierwszej drużynie. Dla Antonenki była to pierwsza samodzielna praca w ekstraklasie. Równolegle uczy wychowania fizycznego na Kijowskim Uniwersytecie Stołecznym imienia Borysa Grinczenki; zaznacza, że uczelnia to dodatkowa praca, a główną jest Obołoń, jego „serce”.

Pierwszy sezon, 2025/2026, zaczął od celu wyznaczonego przez prezesa: miejsca w pierwszej siódemce. Zespół zaczął od remisu 0:0 z Metalistem 1925 i wygranych z Oleksandriją oraz Ruchem Lwów. We wrześniu 2025 roku zremisował 2:2 z Dynamem Kijów, które od maja nie przegrało ligowego meczu. Antonenko mówił po nim o młodych piłkarzach, którzy „już pretendują do powołań do reprezentacji” i których klub chce rozwijać dalej. Latem 2026 roku na zgrupowaniu obejrzał około jedenastu młodych zawodników; część miała zostać przy pierwszej drużynie, część trafić do zespołu U-21.

Obołoń gra w sezonie 2026/2027 czwarty rok z rzędu w ekstraklasie. Antonenko mówi, że już sam ten fakt jest wyzwaniem.

Styl i metody

Antonenko ustawia drużynę elastycznie i mówi, że piłkarze mają umieć grać w różnych systemach. Sezon 2025/2026 zaczął od trzech stoperów i wahadłowych (3-5-2, potem 3-4-2-1). Pierwszy raz z czterema obrońcami zagrał 7 listopada 2025 roku w wygranym 2:1 meczu z Epicentrem. Jeszcze w marcu 2026 roku, w przegranym 0:4 meczu z Karpatami we Lwowie, zmienił w trakcie gry układ z trzech obrońców na cztery. W kwietniu przeciw Zorii wybrał 4-4-2, bo najlepiej pasowało do rywala. W sezonie 2026/2027 najczęściej wystawia zespół w ustawieniu 4-2-3-1, raz zagrał pięcioma obrońcami.

Przeciw faworytom oddaje piłkę i broni przestrzeni. Do meczu z Dynamem przygotował zespół do szybkich kontrataków, a po nim tłumaczył, że skoro rywal będzie dłużej przy piłce, zadaniem Obołoni było panować nad przestrzenią. Po sparingach zespół robi szczegółowe rozbiory. Po tamtej porażce przyznał, że analizy wymaga także jego własne przygotowanie drużyny. Na decyzje sędziów reaguje otwarcie: we wrześniu 2026 roku powiedział, że po sześciu kolejkach milczenia klub nie będzie już milczał, a za piłkarzy i klub „zawsze będzie się wstawiał”.

Wypowiedzi

„Wiedzieliśmy, że Dynamo będzie dłużej przy piłce, więc naszym zadaniem było panować nad przestrzenią.” (UPL TV, wrzesień 2025)

„Obołoń ma swoją filozofię i nie bierze udziału w wyścigu zbrojeń.” (czerwiec 2026)