Ognjen Zarić

Pochodzenie

Ognjen „Ogi” Zarić urodził się 14 stycznia 1989 roku w Tesliciu w Bośni i Hercegowinie. Jako czterolatek trafił do Tyrolu z rodziną uciekającą przed wojną w Jugosławii; ma obywatelstwo serbskie i austriackie. O sobie mówi, że wszystko w życiu musiał wypracować krok po kroku. Wychował się w Kufstein i tam zaczął grać. Szybko ocenił, że na zawodowego piłkarza mu nie wystarczy: „Potrafiłem to dobrze i realistycznie ocenić”. Po maturze zaczął studiować prawo, ale porzucił studia, bo uznał je za zbyt suche. Od 2010 roku, mając 21 lat, trenował młodzież w Kufstein i równolegle zdobywał kolejne dyplomy trenerskie.

Kariera trenerska

W Kufstein zaczynał od najmłodszych dzieci, potem prowadził roczniki U15 i U17. W 2014 roku przeniósł się do Deutsches Fußball-Internat w Bad Aibling. Tam postanowił, że zostanie trenerem zawodowo, i tam pracował z Karimem Adeyemim, późniejszym napastnikiem Borussii Dortmund. W sezonie 2017/2018 poprowadził U17 SpVgg Unterhaching w młodzieżowej Bundeslidze; Adeyemi był znów jego zawodnikiem.

Pierwszy zespół seniorów objął latem 2018 roku: TSV 1860 Rosenheim z Regionalligi Bayern, gdzie część piłkarzy pracowała w ciągu dnia, a grała z drużynami o warunkach zawodowych. Po rundzie jesiennej, zakończonej na 16. miejscu wśród 18 drużyn, odszedł w zimie, bo nie był pewien, czy klub ma dla niego długoterminowy plan. W lidze spotkał się z Fabianem Hürzelerem, wówczas trenerem FC Pipinsried: obaj byli najmłodszymi szkoleniowcami w rozgrywkach. W sezonie 2019/2020 wrócił do Kufstein jako trener pierwszej drużyny i dyrektor sportowy.

Do zawodowego futbolu wprowadził go Percy van Lierop, szef akademii FC Basel, który zwrócił na niego uwagę podczas pobytu w Bad Aibling. Po niespełna roku pracy w Kufstein zaprosił go do Bazylei. Od września 2020 roku Zarić prowadził tam U18, od wiosny 2021 był asystentem Patricka Rahmena przy pierwszej drużynie. Po zwolnieniu Rahmena w lutym 2022 roku został pierwszym trenerem rezerw Basel, grających w trzeciej lidze szwajcarskiej, na sezon 2022/2023. Rahmen był jego mentorem, od którego nauczył się przede wszystkim prowadzenia ludzi i komunikacji.

Latem 2023 roku poszedł za Rahmenem do FC Winterthur jako asystent. Gdy Rahmen przeszedł do mistrza kraju Young Boys Berno, Zarić nie poszedł z nim, tylko w czerwcu 2024 roku, w wieku 35 lat, został pierwszym trenerem Winterthuru i najmłodszym trenerem Super League. Zapowiadał, że w grze zespołu zostanie dużo z pomysłów Rahmena, a on doda własne elementy. Do sztabu sprowadził dwóch nowych asystentów. Klub miał najmniejszy budżet w lidze, celem było utrzymanie. Początek sezonu był trudny. Po porażce 1:6 u siebie z Basel, swoim dawnym klubem, odłożył na bok własną ideę gry i zmienił taktykę; w następnym meczu z St. Gallen padł remis 2:2. 17 grudnia 2024 roku, trzy dni po przegranej 3:4 z FC Luzern, Winterthur zwolnił go, gdy zespół zamykał tabelę. Klub uzasadnił to brakiem stabilności i równych występów w całej rundzie jesiennej.

Potem przez rok nie miał pracy. Odwiedzał inne kluby na hospitacjach, rozmawiał z kolegami po fachu i dwa razy oglądał mecze Altach z trybun. W styczniu 2026 roku zastąpił w SCR Altach Fabio Ingolitscha, który odszedł do Sturmu Graz. Sztab Altach został bez zmian, a trener przejął kadrę uchodzącą za najstarszą w lidze. Był to jego pierwszy klub w Austrii na tym poziomie. Przez pierwsze sześć meczów o stawkę nie przegrał. W Pucharze Austrii wyeliminował Sturm Graz w ćwierćfinale, a w półfinale w marcu Red Bull Salzburg 1:0, po golu kapitana Lukasa Jägera z rzutu rożnego. Altach po raz pierwszy w historii zagrał w finale. 1 maja 2026 roku w Klagenfurcie prowadził z LASK 1:0 i 2:1, ale przegrał 2:4 po dogrywce. Na mecz przyjechało około 5000 kibiców z miejscowości liczącej nieco ponad 7000 mieszkańców. Zarić po meczu wskazał jako główną różnicę jakość ławki rywala. W lidze Altach utrzymał się, a w sezonie 2026/2027 Zarić nadal prowadzi zespół.

Kurs UEFA Pro ukończył w ÖFB razem między innymi ze Stephanem Helmem, Maximilianem Senftem i Philippem Semlicem. Z tego kursu zapamiętał wykład Adiego Hüttera o jego złych doświadczeniach z mediami; wyciągnął wniosek, że po dwóch zwycięstwach i po dwóch porażkach opinia o trenerze zmienia się równie szybko, więc nie warto przywiązywać do niej dużej wagi.

Styl i metody

Mówi, że zasady gry są dla niego ważniejsze niż ustawienie. Chce intensywności i agresji w grze bez piłki, a przy piłce dynamicznego zajmowania przestrzeni. Z Altach przejął styl Ingolitscha: pracę bez piłki, przejścia i energię. Chciał dodać więcej kontroli, spokojniejszych faz z piłką i uporządkowanych akcji kończących się okazjami. Altach grał najczęściej z trzema obrońcami, zwykle w ustawieniu 3-4-3, w kilku meczach w 3-5-2 lub z pięcioma obrońcami.

Plan na półfinał z Salzburgiem opisał jako mieszankę wysokiego pressingu i bloku ustawionego niżej, przeciw indywidualnej jakości rywala. Zespół przetrwał pierwsze 20 minut, potem odważniej rozgrywał piłkę, a gola strzelił po stałym fragmencie. Koordynator sportowy Eric Orie przewidział to przed meczem.

W Winterthurze chciał, żeby zespół grał do przodu; po porażce z Basel nauczył się dokładniej oddzielać występ od wyniku. Wzorem koncepcyjnym nazywa Pepa Guardiolę, a w późniejszym okresie inspirują go Julian Nagelsmann i Fabian Hürzeler. Stawia na człowieka za piłkarzem: pierwsze przemówienie do drużyny w Altach zaczął od zapewnienia, że nie jest jej wrogiem. Przyznaje, że przy linii bywa impulsywny, a znajomi nazywają go piłkarskim nerdem. Z początków kariery w sieci zostały filmy z treningów indywidualnych, które prowadził. W Altach zapowiedział z klubem odmładzanie składu i dawanie szans zawodnikom z Vorarlbergu.

Wypowiedzi

„Zasady są dla mnie bardzo ważne. Chodzi o to, czego potrzebujemy, by przeprowadzić nasz pomysł na grę i ustawić zawodników na ich najlepszych pozycjach. W końcu to jest ważniejsze niż ustawienie.” (90minuten.at, styczeń 2026)

„Nie jestem waszym wrogiem.” (Vorarlberger Nachrichten, styczeń 2026)