Martin Svědík

Pochodzenie

Martin Svědík urodził się 27 czerwca 1974 roku w Pardubicach. Do piłki przyprowadził go ojciec, który trenował w miejscowej Lokomotivie. Później trafił do klas sportowych VCHZ Pardubice i jako szesnastolatek wszedł do kadry pierwszej drużyny, grając jeden mecz pucharowy w Chrudimiu. W 1991 roku pojechał z kadrą Czechosłowacji U17 na turniej olimpijski młodzieży w Hiszpanii. Zagrał na tyle dobrze, że jeszcze latem tego roku przeszedł do Baníku Ostrawa.

Pierwsza poważna kontuzja kolana zatrzymała go na rok. Wrócił przez wypożyczenie do trzecioligowego Frýdku-Místku, gdzie strzelił około dwunastu goli, a w pierwszej lidze zadebiutował wiosną 1993 roku pod wodzą Vernera Lički: w Nitrze, w remisie 2:2, trafił do siatki. Przed osiemnastymi urodzinami zdążył zagrać dziewięć meczów w lidze. W czerwcu 1993 roku golem dał kadrze U21 zwycięstwo 3:2 nad Brazylią na turnieju w Tulonie.

Kolejne urazy kolan, m.in. meniskus latem 1993 roku, psuły mu następne sezony. Grał jeszcze w Sigmie Ołomuniec (wypożyczenie), w drugoligowej Příbrami i w Lázních Bohdaneč, które awansowały do ekstraklasy, ale w wieku 24 lat zerwał chrząstkę w meczu pucharowym i skończył z wyczynowym graniem. Przeszedł trzynaście operacji. Wrócił na boisko po roku, jako bramkarz w czwartej klasie, w drużynie Titanic Pardubice założonej z kolegami; jako bramkarz strzelał też gole z wolnych i rzutów karnych. Od wiosny 2004 roku grał w dywizyjnej Lokomotivie Pardubice, a w 2005 roku, po fuzji klubu z Teslą, definitywnie zakończył karierę.

Kariera trenerska

Trenerem został stopniowo. Latem 2003 roku został asystentem Šmardy seniora w rezerwach Hradce Králové i przez cztery lata pracował u jego boku. Równolegle był w Tesli Pardubice grającym kierownikiem sportowym. Latem 2008 roku Tesla, Junior i MFK połączyły się w FK Pardubice. Dotychczasowy trener Ivan Kopecký, którego do klubu sprowadził sam Svědík, odszedł do Chrudimia, a Svědík przejął drużynę w lidze dywizyjnej.

W Pardubicach spędził pięć lat. Pierwszy sezon skończył na dziesiątym miejscu, rok później awansował do trzeciej ligi (ČFL), gdzie od razu zajął trzecie miejsce z kadrą prawie bez zmian. W sezonie 2011/2012 był drugi, a awans do drugiej ligi dostał także dzięki temu, że Chrudim, który wygrał rozgrywki, nie chciał grać wyżej. Plan klubu zakładał drugą ligę w osiem lat od powstania; udało się znacznie szybciej. Trzon drużyny tworzyli wychowankowie, m.in. Martin Shejbal, Tomáš Prorok i Jan Jeřábek, a z zewnątrz uzupełniano najwyżej trzech zawodników na sezon. Pierwszy rok w drugiej lidze zakończył na siódmym miejscu. Po latach mówił, że tam nauczył się budować zespół, co przydało mu się w dalszej karierze.

Latem 2013 roku wrócił do Ostrawy, tym razem jako trener Baníku. Nie miał jeszcze licencji Pro, więc formalnie był asystentem Ericha Cviertny, a profesjonalną licencję zaczął robić równolegle z pracą. Cviertna zmarł na początku października 2013 roku. Baník przezimował przedostatni, z 15 punktami. Zimą klub zatrudnił Františka Komňackiego, a Svědík wycofał się do roli asystenta. W kwietniu 2014 roku Komňacki został zwolniony i Svědík wrócił na ławkę. Baník skończył sezon dziesiąty, z 35 punktami, w ostatnich sześciu kolejkach zdobywając 16.

W sezonie 2014/2015 Baník znów formalnie prowadził Tomáš Bernady, jedyny w sztabie z licencją, ale pracą zespołu kierował Svědík. Jesienią drużyna zdobyła 22 punkty i była piąta, najwyżej od 2009 roku. Mimo to 12 grudnia 2014 roku prezes Petr Šafarčík zwolnił go, tłumacząc, że parametry gry Baníku, zwłaszcza w ataku, są słabe. Kurs licencji Pro kończył w styczniu 2015 roku, więc nic formalnie nie stało na przeszkodzie, by został pierwszym trenerem. Nazywał to szokiem i niesprawiedliwością. Baník skończył sezon trzynasty, a rok później spadł z ostatniego miejsca.

W lutym 2015 roku, miesiąc po ukończeniu kursu licencji Pro, został asystentem Dušana Uhrina juniora w Dynamie Mińsk, ale po kilku miesiącach i trzech porażkach z liderem BATE Borysów obaj stracili pracę. Od sierpnia 2015 roku prowadził reprezentację Czech U20 (zaprosił go Michal Prokeš) i był asystentem Vítězslava Lavički w kadrze U21.

W grudniu 2016 roku został trenerem Mladé Boleslav w miejsce zwolnionego Leoša Kalvody. Klub zainteresował się nim już latem, ale odmówił, bo nie chciał zostawiać rozpoczętej pracy w kadrze. Drużyna skończyła sezon 2016/2017 na czwartym miejscu, za Slavią, Spartą i Viktorią Pilzno, co dało eliminacje Ligi Europy; w Pucharze Czech odpadła w półfinale z Opawą. Latem 2017 roku do klubu przyszedł Dušan Uhrin junior jako dyrektor sportowy i faktyczny pierwszy trener, a Svědík został odsunięty. Po porażce w karnych ze Skënderbeu Korcza w trzeciej rundzie eliminacji i słabym starcie w lidze klub w sierpniu go zwolnił. Pojechał potem na staż do Werderu Brema i pracował dla kadr U21.

Od stycznia 2018 roku prowadził FC Vysočina Jihlava, ostatnią w tabeli, z dziesięcioma punktami. Wiosną wygrał cztery pierwsze mecze, w tym z Viktorią Pilzno i Slavią, a z czternastu spotkań zdobył dwadzieścia punktów. Ostatecznie Jihlava spadła po porażce z Karwiną w ostatniej kolejce, co Svědík nazwał swoją wielką porażką. Został w drugiej lidze i walczył o awans, a w listopadzie 2018 roku odszedł do Slovácka, które było czternaste. Dyrektor Jihlavy Jan Staněk podkreślał, że trener odchodzi dlatego, że dobrze pracował, a nie dlatego, że go zwolniono.

W Uherskim Hradišti spędził pięć i pół roku. Przejął drużynę po zwolnieniu Michala Korduli, od tymczasowego trenera Petra Vlachovskiego. W sezonach 2020/2021 i 2021/2022 Slovácko dwa razy skończyło ligę na czwartym miejscu, najwyżej w historii klubu. 18 maja 2022 roku pokonało w finale Pucharu Czech Spartę 3:1; Svědík nazwał to największym emocjonalnym sukcesem kariery i mówił, że wcześniej „w zasadzie nic nie wygrał”. Latem 2021 roku klub odpadł w eliminacjach Ligi Konferencji z Łokomotiwem Płowdiw po rzutach karnych. Rok później, już jako zdobywca pucharu, przegrał z Fenerbahçe w eliminacjach Ligi Europy, ale w Lidze Konferencji wyeliminował AIK Sztokholm i po raz pierwszy w historii zagrał w fazie grupowej europejskich pucharów, z Nicą, Partizanem Belgrad i FC Köln. Wiosną 2024 roku drużyna wygrała jeden z dziewięciu meczów, a Svědík sam poprosił o rozwiązanie współpracy po sezonie; mówił, że „czas się wypełnił”.

Rok później, w kwietniu 2025 roku, przejął Zbrojovkę Brno, która biła się o utrzymanie w drugiej lidze i miała już trzeciego trenera w sezonie (ósmego w dwa lata). Wybór zaskoczył, bo spekulowano o pracy w większym klubie. W sezonie 2025/2026 Zbrojovka wygrała drugą ligę, 20 kwietnia 2026 roku miała awans na sześć kolejek przed końcem z osiemnastopunktową przewagą, a puchar dla zwycięzców podniosła 23 maja po 4:1 z Dynamem Czeskie Budziejowice. Dyrektor sportowy Martin Jiránek mówił, że to Svědík „nosi największy kredyt” za awans. Na pierwszoligową ławkę wrócił po 790 dniach, a w pierwszej kolejce nowego sezonu, 25 lipca 2026 roku, Zbrojovka pokonała Spartę Praga 3:1.

Styl i metody

Przez lata budował zespoły wokół ustawienia 4-2-3-1 i uporządkowanej obrony. Slovácko z początku sezonu 2022/2023 opierało się na doświadczonym, najstarszym w lidze składzie: było silne w powietrzu, grało najwięcej długich piłek i dośrodkowań, zaczynało pressing raczej w środku pola niż wysoko i prawie nie dryblowało. W tym samym sezonie Svědík próbował też trójki obrońców i 4-4-2 z dwoma szóstkami. Trpišovský mówił o jego drużynie, że ma „charakterystyczny styl gry”. W sezonie 2022/2023 Slovácko strzelało gole prawie wyłącznie po przerwie: trener trzymał na ławce zawodników, którzy łamali zmęczone obrony rywali, a w przerwie potrafił zrobić w szatni burzę.

Sam mówi, że dobrze czyta grę rywala i reaguje na nią, a na wideo spędza bardzo dużo czasu. O sobie powiedział: „pedant na szczegóły, nie dyktator”. Przed finałem Pucharu Czech 2022 irytowało go, że siedem z ośmiu meczów z Pilznem, Slavią i Spartą Slovácko przegrało z tego samego powodu: przez własne indywidualne błędy i gole po stałych fragmentach. W samym finale uprościł grę, postawił na napastnika Regino Cicilię, który zbierał długie piłki, a po meczu mówił, że na nacisk i pressing Sparta nie miała planu B.

W Zbrojovce więcej zmienia. W sezonie 2025/2026 w drugiej lidze grał na przemian 4-2-3-1, 4-4-2, 3-5-2 i 3-4-1-2. W sezonie 2026/2027 Zbrojovka grała najczęściej w ustawieniu z trójką obrońców, 3-4-3, ale też w 4-4-2 i 4-2-3-1. Na Spartę przygotował 4-4-2, które w ataku przechodziło w 4-2-4, i celował w jej wolnych środkowych pomocników i obrońców szybkimi kontrami. W pierwszych tygodniach sezonu zespół bronił się w zwartym środkowym i niskim bloku, miał niewiele posiadania, ale dużo biegał, a pressing nie był wysoki. Sztab jest rozbudowany: asystenci Jan Baránek, Jiří Saňák (obaj współpracowali z nim już w Slovácku) i Pavel Zavadil, specjalista od stałych fragmentów, a poza tym trenerzy bramkarzy i przygotowania motorycznego, dwóch analityków wideo i „sport scientist”.

Wypowiedzi

„Chcemy być bardzo zmienni i nieczytelni. To trend współczesnego futbolu.” (Brněnský deník, lipiec 2026)

„Spadek traktuję jako swoją wielką porażkę.” (Jihlavské listy, czerwiec 2018)