Juan Carlos Unzué trenował bramkarzy Barcelony, był asystentem Luisa Enrique i prowadził Celtę oraz Gironę. Łączył analizę z rozmową.
Juan Carlos Unzué urodził się w kwietniu 1967 roku w Pampelunie. Jako bramkarz grał między innymi w Osasunie, Barcelonie i Sevilli. Po zakończeniu kariery w 2003 roku dołączył do sztabu Franka Rijkaarda w Barcelonie jako trener bramkarzy. Od początku traktował tę funkcję szerzej niż pracę wyłącznie z zawodnikami jednej pozycji. Mówił, że Rijkaard dopuszczał go do decyzji sztabu, co zachęciło go do późniejszego samodzielnego prowadzenia drużyny.
W Barcelonie Unzué pracował przy pierwszym zespole również po objęciu go przez Pepa Guardiolę. Uczył się analizy własnej gry i przeciwnika, a doświadczenia z Víctorem Valdésem rozwijały jego sposób rozmowy z bramkarzami. W 2010 roku przyjął pierwszą samodzielną posadę w Numancii. Zapowiadał tam grę z piłką, ale podkreślał, że konkretne ustawienie musi wynikać z cech zawodników. Po jednym sezonie wrócił do Barcelony na stanowisko trenera bramkarzy.
W sezonie 2013/2014 został asystentem Luisa Enrique w Celcie Vigo. Gdy Luis Enrique objął Barcelonę, Unzué poszedł z nim i przez trzy sezony pracował przy pierwszej drużynie. Zespół zdobył w tym okresie liczne trofea, w tym Ligę Mistrzów, lecz Unzué pełnił rolę asystenta. W 2017 roku wrócił do Celty jako główny trener. Klub podpisał z nim kontrakt na dwa sezony i rozpoczął przygotowania z udziałem piłkarzy z rezerw. W maju 2018 roku obie strony uzgodniły rozstanie po jednym sezonie.
W 2019 roku Unzué objął Gironę. Klub zapowiedział umowę na sezon z możliwością przedłużenia po spełnieniu celów. Współpraca zakończyła się jednak 22 października po dwunastu kolejkach ligowych.
Jako trener bramkarzy Unzué chciał przygotować podopiecznych na sytuacje, które mogą wydarzyć się podczas meczu. Korzystał z nagrań: raz do pokazania udanych działań, innym razem do skorygowania konkretnej decyzji. Wolał rozmowę i wspólną refleksję od jednostronnego pouczania. Podkreślał też, że bramkarz Barcelony musi radzić sobie z presją po błędzie, a zadaniem sztabu jest pomóc mu odzyskać spokój. Taka praca wymagała dla niego znajomości człowieka, nie tylko oceny techniki.
Przed objęciem Numancii tłumaczył, czego nauczyli go współpracownicy: Rijkaard pomógł mu patrzeć szerzej na ludzi i decyzje, Guardiola rozwijał u niego analizę taktyczną, a Valdés zmuszał do szukania właściwego momentu i sposobu przekazania uwagi. Unzué odrzucał mechaniczne kopiowanie metod innych trenerów. Chciał, by jego drużyna czuła się swobodnie z piłką i była agresywna bez niej. Dopuszczał 4-3-3 lub 4-2-3-1, ale uzależniał wybór od składu i ról zawodników.
W Celcie mówił o grze opartej na posiadaniu piłki oraz wysokim pressingu. Przyznawał, że budowanie akcji od tyłu naraża zespół na groźne straty. Przed meczem z Las Palmas analizował rywala, który również chciał kontrolować piłkę, i rozważał różne sposoby zastąpienia napastnika Maxiego Gómeza. John Guidetti dawałby więcej siły fizycznej, a Iago Aspas głębię i ruch między liniami. To przykład, jak Unzué łączył ogólną ideę gry z wyborem piłkarza do konkretnego spotkania.
Na konferencji trenerów Barcelony w 2019 roku mówił, że trener dostarcza zawodnikom informacji technicznych i emocjonalnych. Zwracał uwagę, że nawet bez kontaktu z piłką gracz może pomagać zespołowi ustawieniem i decyzją. Warunkiem poprawy jest jednak gotowość samego piłkarza do uczenia się.
8
meczów
1,25
punktu na mecz
3
zwycięstwa · 1 remis, 4 porażki
| Okres | Klub | Pkt/mecz | |||
|---|---|---|---|---|---|
| 2019Segunda División | Segunda División | 8 | 3-1-4 | 1,25 | |
| 2017–2018La Liga | La Liga | 38 | 13-10-15 | 1,29 | |
| 2012 | |||||
| 2010–2011 | Numancia |
Juan Carlos Unzué ma 59 lat. Urodził się 22 kwietnia 1967 roku.
W 2003 roku został trenerem bramkarzy pierwszej drużyny Barcelony w sztabie Franka Rijkaarda.
Numancię od 2010 roku, Celtę Vigo w sezonie 2017/2018 oraz Gironę w 2019 roku. Pracował też jako asystent i trener bramkarzy Barcelony.
Stawiał na kontrolę piłki i wysoki pressing. Przyznawał, że budowanie akcji od tyłu niesie ryzyko groźnych strat.
Analizował nagrania z meczów, omawiał decyzje i przygotowywał zawodników na możliwe sytuacje boiskowe. Podkreślał znaczenie rozmowy oraz zaufania.