Jesper Sørensen

Pochodzenie

Jesper Sørensen urodził się 10 czerwca 1973 roku w Aarhus i całą karierę piłkarską związał z Danią, a najmocniej z tamtejszym AGF. W klubie trenował od 1983 roku, a w pierwszej drużynie zadebiutował jeszcze w czasach liceum. Grał jako pomocnik w AGF, FC København, Ikast FS i Akademisk Boldklub, w kadrach Danii U-17, U-19 i U-21, a w połowie pierwszej dekady XXI wieku wrócił do AGF jako lubiany kapitan i środkowy pomocnik. W barwach tego klubu rozegrał 191 meczów. Jego dawny trener Sören Åkeby mówił o nim jako o piłkarzu cichym i spokojnym, którego słowa są zawsze mądre.

Po zakończeniu kariery pracował jako ekspert i komentator w TV2 Sport. Mówił wtedy, że od dawna wie, iż któregoś dnia spróbuje pracy trenera.

Kariera trenerska

W lipcu 2009 roku AGF zatrudniło go jako asystenta Erika Rasmussena, który sam go wskazał. Dyrektor sportowy Brian Steen Nielsen uzasadniał wybór tym, że Sørensen zna klub na wylot i ma fachowe oraz ludzkie zalety. Przez cztery lata pracował z kolejnymi pierwszymi trenerami, między innymi z Peterem Sørensenem. W sezonie 2010/2011 klub wygrał drugą ligę.

W maju 2013 roku przeszedł do rywala z Jutlandii, Silkeborga, który rok wcześniej spadł z Superligi. To była jego pierwsza praca pierwszego trenera. Zapowiadał, że nie zrobi z Silkeborga kopii AGF: weźmie z doświadczeń to, co przydatne, ale będzie działał według własnego spojrzenia na futbol. W sezonie 2013/2014 drużyna po trudnym początku wygrała 1. division i wróciła do ekstraklasy, a awans przesądziła wiosną decyzja DBU, która przyznała Silkeborgowi walkower za wystawienie przez Vendsyssel nieuprawnionego zawodnika. Sørensen wprowadzał do składu młodych, jak Jens Martin Gammelby i Robert Skov. Jesienią 2014 roku Silkeborg w Superlidze nie wygrał ani jednego meczu i 8 grudnia klub go zwolnił, a jego miejsce zajął Kim Poulsen. Sørensen powiedział wtedy, że nie jest rozczarowany, tylko zły i wściekły, bo uważał się za trenera pasującego do strategii klubu, która zakładała postawienie na własnych wychowanków.

W czerwcu 2015 roku wrócił do AGF jako asystent Mortena Wieghorsta, a na przełomie 2015 i 2016 roku objął FC Fredericia w 1. division. Dyrektor klubu opisywał jego koncepcję jako grę z kontrolą i posiadaniem piłki oraz dużą liczbą goli. Odszedł po sezonie 2017/2018, bo przeprowadził się z rodziną do Toronto. Wyjazd był nietypowy jak na trenera: w Kanadzie nie planował pracy w piłce, a przerwę oceniał później jako dobrą, bo pozwoliła mu uporządkować myśli. Pod koniec roku zadzwonił do niego ówczesny dyrektor sportowy Brøndby, Ebbe Sand, z ofertą asystenta.

W latach 2019-2021 Sørensen pomagał Nielsowi Frederiksenowi w Brøndby, które w 2021 roku zdobyło mistrzostwo Danii. Dojeżdżał wtedy z Aarhus. Od września 2021 roku prowadził reprezentację Danii do lat 21, z którą doszedł do baraży o Euro U-21 2023, przegranych z Chorwacją.

2 stycznia 2023 roku został trenerem Brøndby, które zajmowało wtedy dziesiąte miejsce w Superlidze. Najpierw chodziło o top-6 przed podziałem punktów i to się udało, a sezon klub skończył na piątym miejscu. W sztabie na początku zostali asystenci Frederiksena, Martin Retov i Frederik Birk. W sezonie 2023/2024 Brøndby było o krok od mistrzostwa: skończyło na drugim miejscu, a w ostatniej kolejce przegrało u siebie z AGF 2:3, choć wystarczył jeden punkt, żeby wywalczyć tytuł.

Z Polską Sørensen zetknął się w sierpniu 2024 roku. W trzeciej rundzie eliminacji Ligi Konferencji Brøndby trafiło na Legię Warszawa. W pierwszym meczu w Danii gospodarze prowadzili 2:1, ale przegrali 2:3, bo Legia strzeliła decydującego gola w 88. minucie. W rewanżu w Warszawie padł remis 1:1, mimo że przeważali Duńczycy, i Brøndby odpadło z dwumeczu 3:4.

Jesienią 2024 roku wyniki się pogorszyły. 8 października klub zwolnił dyrektora sportowego Carstena V. Jensena, a 11 grudnia 2024 roku odszedł także Sørensen. W podcaście mówił później, że w ostatnich miesiącach czuł się pozostawiony sam sobie i brakowało mu rozmów z zarządem o jego sytuacji.

14 stycznia 2025 roku objął Vancouver Whitecaps. Nie miał doświadczenia w MLS, a jak sam przyznawał, nie śledził ligi zbyt uważnie. W Lidze Mistrzów Concacaf wyeliminował Deportivo Saprissa, Monterrey, Pumas UNAM i Inter Miami, a w finale 1 czerwca przegrał 0:5 z Cruz Azul w Meksyku. 1 października 2025 roku Whitecaps pokonali Vancouver FC 4:2 w finale Canadian Championship i po raz czwarty z rzędu zdobyli Voyageurs Cup. W sierpniu do zespołu dołączył Thomas Müller z Bayernu Monachium. Whitecaps wygrali play-offy Konferencji Zachodniej, pokonując w finale San Diego FC 3:1, i zagrali pierwszy w swojej historii w MLS finał MLS Cup. 6 grudnia 2025 roku przegrali go 1:3 z Interem Miami, który prowadził Lionel Messi. Sørensen znalazł się w gronie finalistów nagrody dla trenera roku MLS.

Styl i metody

Do Brøndby przyszedł z hasłem, że drużyna ma być stroną inicjującą grę: nie czekać na rywala, tylko próbować dominować, a przy tym zamykać tyły. Zaznaczał, że nie będzie wystawiał tego samego ustawienia na każdy mecz. Chciał zespołu agresywnego, ofensywnego i ciężko pracującego, który przy skromnym prowadzeniu nie cofa się, tylko szuka kolejnych goli, by zamknąć mecz.

Przez lata chwalono go za rozwijanie indywidualnych piłkarzy. Pomocnik Mathias Greve wspominał, że jako asystent w Brøndby potrafił zobaczyć, co pomoże konkretnemu zawodnikowi, i że nie chodziło tylko o taktykę drużyny, ale o rysunki ustawień i wskazówki, jak być lepszym graczem. W Silkeborgu wprowadzał młodych, w Fredericii stawiał na posiadanie piłki.

W Vancouver jego model gry nazywano w MLS asertywnym. Po finale Ligi Mistrzów Concacaf zespół po porażce 0:5 się pozbierał, a Sørensen mówił, że to grupa, w której ludzie lubią się także poza boiskiem, ciężko pracują, są zdyscyplinowani i otwarci na jego sposób trenowania. W sezonie 2026 Whitecaps grali we wszystkich analizowanych meczach w ustawieniu 4-2-3-1.

Wypowiedzi

„Mamy jako trenerzy dwa zadania. Musimy wygrywać i pomagać piłkarzom stawać się lepszymi” (Ritzau, luty 2023).

„Nie możemy wyjść na Brøndby Stadion i czekać na taktykę rywala. Musimy narzucić meczom swoją grę” (Ritzau, styczeń 2023).