Jens Wissing

Pochodzenie

Jens Wissing urodził się 2 stycznia 1988 roku w Gronau, w Westfalii, tuż przy granicy z Holandią. Piłkę zaczynał w miejscowym SG Gronau, od 2001 do 2004 roku trenował w akademii Schalke 04, potem przeniósł się do Preußen Münster. Do pierwszej drużyny wprowadził go w 2007 roku trener Roger Schmidt, ten sam, z którym po latach zbudował najważniejszą współpracę w karierze. W 2009 roku Sportbund miasta Münster wybrał go sportowcem roku.

Grał na lewej obronie. Z Preußen trzy razy z rzędu (2008, 2009, 2010) wygrał Puchar Westfalii i wystąpił w pierwszej rundzie Pucharu Niemiec przeciwko VfL Bochum oraz Herthcie Berlin. Od sezonu 2010/2011 grał w Borussii Mönchengladbach i 17 października 2010 zadebiutował w Bundeslidze, w przegranym 2:3 meczu z Hoffenheim. Zagrał w niej łącznie trzy razy; jako najmocniejsze wspomnienie podaje mecz na Borussia-Park z Hamburgiem, w którym z ławki wszedł Ruud van Nistelrooy, jego idol z dzieciństwa. Potem był piłkarzem SC Paderborn 07, a latem 2013 trafił do MSV Duisburg, gdzie nie rozegrał ani minuty. Karierę zakończył w styczniu 2014 roku po poważnej kontuzji stawu skokowego. Równolegle z grą skończył naukę zawodu sportfachwirt.

Kariera trenerska

Pierwszą pracę dostał w lipcu 2014 roku w 1. FC Gievenbeck, klubie z Münster grającym w Westfalenlidze. Drużynę tworzyli głównie studenci, a on sam zakładał wtedy w Münster studio treningu personalnego. Po latach mówił, że ten okres przekonał go ostatecznie, że chce być trenerem.

W 2019 roku został asystentem w rezerwach Borussii Mönchengladbach, pod Heiko Vogelem, a potem Arie van Lentem. Od 2021 roku pracował jako asystent Rogera Schmidta, najpierw w PSV Eindhoven, od 2022 roku w Benfice Lizbona. Z Benfiką sztab zdobył mistrzostwo Portugalii w 2023 roku. W marcu 2023, gdy Schmidt pauzował za karę, Wissing poprowadził Benfikę jako pierwszy trener w jednym meczu. W sierpniu 2024 roku Benfica rozstała się ze Schmidtem, odszedł też Wissing. Wiosną 2025 roku był wymieniany wśród kandydatów na trenera Preußen Münster, a w czerwcu dołączył do Thomasa Letscha w Red Bull Salzburg. W Salzburgu pracował też podczas Klubowych Mistrzostw Świata 2025, z których klub odpadł po fazie grupowej. Odszedł po zdobyciu licencji Pro, bo uznał, że czas przejąć odpowiedzialność.

Okazję dał mu japoński kontakt Schmidta: od października 2025 roku Schmidt doradzał lidze japońskiej jako Global Football Advisor. Gamba Osaka szukała trenera od września, wybierała spośród kandydatów na podstawie danych i rozmów, a zdecydowała się na Wissinga po jego prezentacji o klubie. Przed Japonią miał, jak mówił, konkretne możliwości w 2. Bundeslidze, ale świadomie wybrał Gambę. Ogłoszono go 12 grudnia 2025 roku. Z zawodnikami porozumiewał się głównie po angielsku, z tłumaczem. Takashi Usami, wychowanek klubu i dawny piłkarz Bayernu, rozumie po niemiecku. Pierwszy mecz w roli szefa poprowadził 7 lutego 2026 roku, w wyjazdowym derbach Osaki z Cerezo.

Już w pierwszym roku Gamba dotarła do finału azjatyckiej Ligi Mistrzów 2. Finał rozegrano 16 maja 2026 roku w Rijadzie, na stadionie Al-Nassr z Cristiano Ronaldo. Gamba wygrała 1:0 i została pierwszym japońskim klubem, który sięgnął po to trofeum. Wissing mówił potem, że pewny zwycięstwa był dopiero w 98. minucie, przy ostatnim gwizdku.

W lipcu 2026 roku, po sześciu miesiącach w Japonii, przeszedł do Al-Ittihad z Dżuddy. Zastąpił Sérgio Conceição po sezonie, w którym klub z Arabii Saudyjskiej zajął piąte miejsce w lidze.

Styl i metody

To wprost szkoła Schmidta: agresywny pressing, szybkie przejście do ataku i duża intensywność biegowa. Gamba od pierwszego dnia przygotowań pracowała nad gegenpressingiem, a boczni obrońcy mieli grać wyżej niż wcześniej. Przez lata pracy ze Schmidtem rozwijali wspólną koncepcję: dynamiczną grę pozycyjną, grę pionową, gegenpressing i zwartą obronę nastawioną na piłkę. Zasady są proste: po stracie piłki natychmiastowy sprint, zwarty układ drużyny, szybkie wykończenie akcji po odbiorze. W jego wizji zespół ma być aktywny i odważny w każdej fazie gry, grać pionowo i dominować, z jasnymi zadaniami dla każdego zawodnika.

Analitycy nie zaliczali Gamby do typowych drużyn J.League. Zespół potrafił grać na posiadaniu, innym razem bardziej pionowo albo z niskim blokiem, ale zawsze według czytelnych zasad. Był fizycznie mocniejszy od przeciętnej w lidze i nie słabł w drugiej połowie. Najwięcej problemów miał z kontrolą gry na własnej tercji.

W Al-Ittihad stosuje najczęściej 4-2-3-1 z dwoma defensywnymi pomocnikami, którzy są bazą w budowaniu gry i odbierają piłkę od obrońców, a boczni obrońcy mają swobodę w ataku. W ostatnich meczach grał też 4-4-2 i 4-3-3, ale ustawienie z dwiema szóstkami jest u niego punktem wyjścia.

Wypowiedzi

„Chcę, żeby moja drużyna była aktywna i odważna we wszystkich fazach gry. Nasza gra jest nastawiona na atak, z pionowym futbolem i agresywną obroną.” (kicker, maj 2026)

„Indywidualna klasa pomaga dojść na szczyt, ale to mentalność i wewnętrzna siła sprawiają, że zostajesz w światowej czołówce.” (Transfermarkt, marzec 2026)