Edward Still

Pochodzenie

Edward Still urodził się 30 grudnia 1990 roku w Braine-l'Alleud w Belgii. Jego rodzice to Anglicy, którzy wyemigrowali do Belgii. Dorastał w Walonii, w Graven, mówi płynnie po angielsku, francusku i niderlandzku. Z braćmi rozmawia po angielsku, a jako chłopcy chodzili na mecze belgijskich klubów: mieli karnety Sint-Truiden i Standardu Liège, jeździli też na Anderlecht.

Zawodowym piłkarzem nie był nigdy. Z niskich lig zrezygnował w wieku 15 lat i zamiast grać, zaczął prowadzić młodzieżową drużynę prowincjonalną w Racing Jet Wavre. Od dzieciństwa spędzał godziny przy Football Managerze, od siedemnastego roku życia prowadził zeszyty z ustawieniami, zmianami i schematami oglądanych meczów. Studiował nauki polityczne i zarządzanie; na uczelni przygotował między innymi obszerną analizę Liverpoolu Brendana Rodgersa. Jako absolwent chciał pracować w firmie, nie w piłce.

Kariera trenerska

Do futbolu wprowadził go młodszy o dwa lata brat Will. W 2015 roku Will wyjechał z Yannickiem Ferrerą do Standardu Liège i w Sint-Truiden zwolniło się miejsce analityka wideo. Edward zapytał, czy może go zastąpić, i pokazał klubowi projekty z czasów studiów. Dostał pracę, a przy okazji był tłumaczem trenera Chrisa O'Loughlina. Kolejny szkoleniowiec, Ivan Leko, zmienił jego plany: porozumieli się natychmiast, a Leko przekazywał mu coraz więcej obowiązków. Still sam mówił, że rozumieli grę w ten sam sposób.

Z Lekiem przeszedł drogę przez cztery kluby. W 2017 roku trafił za nim do Club Brugge jako asystent w wieku 26 lat, w szatni z Timmym Simonsem i Ruudem Vormerem. Po roku przerwy poszedł za Chorwatem do Royal Antwerp, a w styczniu 2021 roku do chińskiego Shanghai Port. Przejął od niego także przyzwyczajenie: ciągłe „bravo”, z którego potem śmiał się brat Will. Pięć lat pracy z Leką nazywa fundamentem własnej metodyki, od przygotowania treningu i meczu po zarządzanie szatnią.

W maju 2021 roku, mimo propozycji pozostania w Chinach, przyjął ofertę Sporting Charleroi. Według relacji prasowych podczas rozmowy kwalifikacyjnej zrobił na zarządzie tak duże wrażenie, że klub postawił na niego bez doświadczenia w roli pierwszego trenera. Miał wtedy 30 lat i był najmłodszym szkoleniowcem w belgijskiej ekstraklasie; dyplomu UEFA Pro jeszcze nie miał. Zapowiadał „dominujący futbol z waleczną postawą” i odmłodzenie kadry. Zrezygnował z dotychczasowego 4-2-3-1 na rzecz trzech obrońców i dwóch napastników. Charleroi skończyło pierwszy sezon na szóstym miejscu. Kolejny sezon zaczął słabiej i po wysokiej porażce 1:4 w Cercle Brugge został zwolniony w październiku 2022 roku.

Miesiąc później objął KAS Eupen, które broniło się przed spadkiem. Do sztabu wziął brata Nicolasa i utrzymał klub w lidze, ale po sezonie obie strony rozstały się za porozumieniem, dwa dni po zakończeniu rozgrywek. W lipcu 2023 roku został trenerem KV Kortrijk, z którym nie wygrał żadnego meczu ligowego na starcie sezonu i odszedł we wrześniu. W tym samym roku, w marcu, belgijski związek ogłosił, że uzyskał licencję UEFA Pro.

Wrócił do roli asystenta. W sezonie 2024/2025 pracował w RC Lens u boku brata Willa, który był tam pierwszym trenerem, razem z trzecim z braci, Nicolasem. Will opisywał podział ról tak, że Edward jest „bardziej analityczny, sztywny w zasadach”, on sam otwarty na wszystko, a Nicolas wyrównuje. Od lata 2025 roku był asystentem Besnika Hasiego w Anderlechcie. Po zwolnieniu Hasiego na początku lutego 2026 roku poprowadził zespół tymczasowo w meczu przegranym 0:2 w Genk, po czym po kilku dniach odszedł do Anglii.

W Watfordzie został pierwszym trenerem 9 lutego 2026 roku po rezygnacji Javiego Gracii. Jego zatrudnienie wiązało się z szukaniem szybszej, bardziej proaktywnej gry niż za poprzednika. Zespół w końcówce sezonu Championship przegrywał kolejne mecze i po porażce 0:4 z Coventry zakończył rozgrywki na 16. miejscu. Klub zwolnił go 3 maja 2026 roku, po niespełna trzech miesiącach. Still tłumaczył, że potrzebny jest „reset” składu i sztabu, bo wielu zawodników było na wypożyczeniu lub wiedziało, że klub opuści.

19 maja 2026 roku RAAL La Louvière ogłosiło go następcą Fredericka Taquina, który prowadził klub przez dziewięć lat od odrodzenia w trzeciej lidze w 2017 roku. Zadaniem nowego trenera jest utrzymanie beniaminka w Jupiler Pro League.

Styl i metody

W Charleroi grał 3-5-2 z intensywnym pressingiem i szybką grą do przodu. Już w przygotowaniach sam mówił, że pressing bez kompromisów jest nierealistyczny na cały sezon i wymaga rozsądnego dozowania. Systemy, do których wraca, to 3-5-2 i 3-4-3. W sezonie 2026/2027 RAAL gra najczęściej z trójką obrońców, w ustawieniu 5-3-2 lub 3-4-3.

Według brata Nicolasa Edward stawia na „dobrą organizację i trochę więcej posiadania piłki”, a według Willa jest analityczny i konsekwentny w zasadach. Jego treningi są układane szczegółowo: ma dziesięć form podań, które co sezon zmienia, by zawodnik nie wykonywał ich z automatu, a ćwiczenia rozpoczyna bez przeciwnika, potem z kilkoma rywalami, a na końcu 10 na 10, od małych przestrzeni do pełnych wymiarów boiska. Gracze dostają wideo, a dane o xG, strefach strzałów czy objętości biegowej trafiają do przygotowania meczu. Byli piłkarze opisują go jako pierwszego w klubie rano i ostatniego wieczorem.

Jako nie-piłkarz zaznacza, że nie zna perspektywy boiska, dlatego rozmawia z zawodnikami i dopytuje, co widzą i czują. W sztabie stawia na trzy wartości: przygotowanie, komunikację, którą zaczyna od słuchania, i innowacyjność. Nie lubi przylepionej łatki „trenera od laptopa”: analizy i statystyki to dla niego tylko narzędzia, a sam widzi je w 5-10 procentach spraw ważnych w klubie.

Wypowiedzi

„Ponieważ nie mam doświadczenia piłkarza, odważę się myśleć nieszablonowo.” (De Voetbaltrainer, październik 2022)

„Pozostaję trenerem piłkarskim. Mam wiedzę z analizy i statystyk, ale to tylko środki prowadzące do celu.” (Nieuwsblad, maj 2021)