Dietmar Brehmer

Pochodzenie

Urodził się 27 grudnia 1974 roku w Warszawie, ale piłkarsko jest produktem Górnego Śląska. Grał jako obrońca. Zaczynał w juniorach Rozwoju Katowice, potem przeniósł się do Górnika Zabrze, a najdłużej, przez większość kariery, występował w Polonii Bytom. Wiosną 1998 roku grał w drugoligowej Odrze Opole, a w krótkich epizodach także w Niemczech, we Flensburgu i Düsseldorfie. Znany jest jako „Didi”.

Niemiecki przychodził mu łatwo, bo znała go jego babcia. Szlifował go w Niemczech, a potem w Szczecinie, gdzie z Kostą Runjaiciem rozmawiał prywatnie głównie po niemiecku. Odbywał też staże w Bundeslidze.

Kariera trenerska

Pierwszą pracą trenerską były rezerwy Polonii Bytom. Latem 2008 roku przygotował do sezonu pierwszy zespół Polonii, ale na starcie rozgrywek drużynę przejął bardziej doświadczony Marek Motyka, a Brehmer został jego asystentem. Później pracował u boku Jurija Szatałowa i to z nim współpracował najczęściej: w Polonii, w Cracovii od jesieni 2010 roku (po odejściu Szatałowa także u Dariusza Pasieki), w Zawiszy Bydgoszcz od kwietnia 2012 roku i w GKS Tychy od końca października 2016 roku.

W 2012 roku, jako asystent Szatałowa w Zawiszy, mówił, że gdyby to zależało od niego, objąłby zespół jeszcze tego samego dnia, ale rola drugiego trenera mu odpowiada.

W czerwcu 2013 roku wrócił do klubu, z którego wyszedł jako wychowanek, i objął drugoligowy Rozwój Katowice. Mówił o nim, że to jego „matka”, ale że Polonia „stworzyła go jako piłkarza i młodego trenera”. W pierwszym sezonie Rozwój zajął siódme miejsce, a w Pucharze Polski przegrał z Legią Warszawa w 1/16 finału. Brehmer powtarzał, że dla jego piłkarzy była to „świetna szkoła”. Jesienią 2014 roku, gdy przed sezonem w klubie mówiono o ósmym miejscu, Rozwój po wygranej z Rakowem Częstochowa wskoczył na pierwsze miejsce, a rundę zakończył jako wicelider. Trener przyznawał wtedy, że wcześniej reagował zbyt impulsywnie: „nie zawsze muszę krzyczeć”. Po słabszym starcie wiosny klub rozstał się z nim w marcu 2015 roku. Awans do I ligi Rozwój wywalczył już z innym trenerem.

W czerwcu 2015 roku zastąpił w Energetyku ROW Rybnik Marcina Prasoła, zwolnionego po tym, jak zespół w ostatniej kolejce stracił szansę na awans do I ligi. Pierwszy sezon skończył na 13. miejscu. Początek kolejnego był słaby i jesienią 2016 roku strony się rozstały. Kilka tygodni później Brehmer był już asystentem Szatałowa w Tychach.

W maju 2018 roku Pogoń Szczecin ogłosiła go asystentem Kosty Runjaicia, obok Roberta Kolendowicza. Ten okres wspominał jako szkołę: niemieckie spojrzenie na futbol, czytanie gry, analizy, a od Runjaicia nauczył się „wytwarzania ciekawej presji na zawodnikach”. Po rundzie jesiennej 2019 roku odszedł, bo dostał propozycję z pierwszoligowej Odry Opole i chciał prowadzić zespół samodzielnie.

Od stycznia 2020 roku był trenerem Odry Opole, w której dwadzieścia dwa lata wcześniej grał jako piłkarz. Przejął ją po Piotrze Plewni, który od sierpnia prowadził zespół tymczasowo, w strefie spadkowej I ligi, i zostawił jego sztab. Zapowiadał grę ofensywną, agresywną i wysoką, z obrońcami ustawionymi wyżej. Na debiut przegrał 2:4 w Olsztynie ze Stomilem, potem wygrał 1:0 z GKS Bełchatów, a Odra utrzymała się w I lidze. Sezon 2020/2021 zaczęła tak dobrze, że przez jakiś czas była w strefie bezpośredniego awansu.

W marcu 2021 roku zarząd zwolnił Brehmera, uzasadniając to utratą zaufania. Wskazywał m.in. na karę nałożoną na zespół i spór z bramkarzem Mateuszem Kuchtą. Trener odpowiadał, że kara wynikała z regulaminu i została zmniejszona po dobrych wynikach, a z Kuchtą pokłócił się w pokoju trenerskim po przegranym meczu. Zarząd wytykał mu też „niekonwencjonalne zachowanie”: po wymęczonym remisie z Widzewem Łódź, który obejrzało 115 tysięcy widzów, zaproponował szampana, bo uznał taką oglądalność za sukces. Brehmer zwołał konferencję przed opolskim ratuszem i powiedział, że granic dobrego smaku nie przekroczył.

W lipcu 2021 roku objął trzecioligową Kotwicę Kołobrzeg. Jak sam mówił, na początku w klubie był praktycznie tylko on i asystent Michał Wojtowicz: nie było fizjoterapeuty, sztabu ani sprzętu pomocniczego, struktury budowali od zera. W rundzie jesiennej w grze o awans liczyło się kilka zespołów, ale ostatecznie sprowadziło się to do pojedynku z Olimpią Grudziądz, którą Kotwica przez większość sezonu goniła. 18 czerwca 2022 roku Kotwica wygrała 4:3 ze Stolem Gniewino, a Olimpia przegrała 0:1 ze Świtem Skolwin, więc Kołobrzeg wrócił na szczebel centralny po pięciu latach przerwy. Mimo awansu klub rozstał się z całym sztabem. Brehmer mówił, że nie brał takiej decyzji pod uwagę i że prezes Adam Dzik po prostu ma inną koncepcję.

W październiku 2023 roku, przed meczem Rakowa Częstochowa ze Sturmem Graz w Lidze Europy, tłumaczył konferencję prasową z niemieckiego. Na co dzień pracował wtedy w niemieckiej firmie, zajmując się kontaktami między przewoźnikiem a klientem, i mówił, że docenia stabilność, jakiej nie dawała mu praca trenera. W listopadzie 2024 roku, jako ekspert Głosu Szczecińskiego, zapowiadał mecz Pogoni z Radomiakiem i szukał klubu.

Styl i metody

Gra ofensywna, agresywna i wysoka to hasło, które powtarza od Opola. W lutym 2020 roku zapowiadał, że obrońcy mają stać wyżej, a zespół ma być elastyczny i umieć zmienić obraz meczu w reakcji na przeciwnika.

W Odrze budował zespół także na ścieraniu: jeśli odprawy są zawsze takie same, jego zdaniem impulsy tracą wartość, więc szukał nowych bodźców, a ścieranie się traktował jako element budowy zespołu. Chętnie wymyślał rywalizację poza boiskiem. Na obozie sztab grał z zawodnikami w siatkówkę, kręgle i szachy oraz pływał z nimi, a stawką była uczta sushi, którą po porażce ufundował sztab. Brehmer opisywał to jako sposób na zgranie drużyny i „zdrową, sportową presję”.

Sam o sobie mówi, że jest impulsywny i szczery oraz że jest „fighterem”. Ostatnie słowo należy do niego, choć w sztabie decyzje zapadają wspólnie. Za swoją szkołę i mentorów uważa Probierza, Szatałowa i Runjaicia. Dba też o wizerunek klubu: w Opolu chciał mieć wpływ na to, jak klubowe media zadają pytania zawodnikom, i śledził oglądalność meczów, bo tak pracował w Pogoni.

Wypowiedzi

„Wyznaję filozofię trenera Michała Probierza, że trener musi być osobą na pograniczu miłości i nienawiści.” (Weszło, marzec 2021)

„Być może sam się zaszufladkowałem jako ten wiecznie drugi. Każdy marzy, by objąć samodzielną pracę, ale… obecna rola mi pasuje.” (Sport, listopad 2012)