Damir Burić

Pochodzenie

Damir Burić urodził się 7 lipca 1964 roku w Splicie. Przezwisko Šolta dostał jeszcze jako dziecko. Każde lato spędzał na wyspie Šolta, skąd pochodzi jego rodzina, i wracał do miasta, kiedy koledzy mieli już za sobą pierwsze treningi. Zaczynał w RNK Split u trenerów Ljuby Križevicia i Mile Viđaka i grał tam do 1988 roku, na wielu pozycjach: skrzydłowego, bocznego obrońcy, środkowego pomocnika, czasem stopera. Po latach uważał to za bogactwo dla trenera i ubóstwo dla piłkarza, który nie ma stałego miejsca w składzie. Oferty pierwszoligowych klubów jugosłowiańskich odrzucał: miał być Hajduk albo nic. Cztery razy był blisko transferu do Hajduku i za każdym razem coś stawało na przeszkodzie.

W 1988 roku trafił do Waldhofu Mannheim po sparingu na wyspie Brač, na który płynął promem z podręcznikami z uczelni na kolanach. W Niemczech grał do końca kariery: w Waldhofie, w MTV Ingolstadt (w 1991 roku jako grający trener), w SC Freiburg w latach 1992–1999 i w Borussii Mönchengladbach. We Freiburgu pracował pod Volkerem Finkem, wygrywał z Bayernem, a w sezonie 1994/1995 zajął trzecie miejsce w Bundeslidze. Przez cztery lata studiował jednocześnie kinezjologię. Po przyjściu do Freiburga od razu poprosił trenera o zgodę na kurs trenerski. Karierę skończył w 2000 roku, mając trzydzieści sześć lat.

Kariera trenerska

Zaczynał we Freiburgu: najpierw w szkole piłkarskiej klubu, potem jako asystent drugiej, a od 2005 roku pierwszej drużyny. Z młodzieży, którą selekcjonował, wyrośli Oliver Baumann, Ömer Toprak i Daniel Caligiuri. W 2005 roku ukończył w Kolonii kurs trenerski; w tej samej klasie byli Robin Dutt, Andreas Möller i Heiko Herrlich. Kiedy w 2007 roku Dutt został pierwszym trenerem Freiburga, wziął Burića za asystenta i pracowali razem w trzech klubach. W 2009 roku Freiburg wygrał 2. Bundesligę i awansował. Potem przeszli do Bayeru Leverkusen (zwolnieni 1 kwietnia 2012 roku) i do Werderu Brema, gdzie ich współpraca skończyła się 25 października 2014 roku. Tego samego dnia Werder zwolnił Dutta wraz ze sztabem i zatrudnił Wiktora Skrypnyka.

W maju 2015 roku wrócił do Splitu jako pierwszy trener Hajduku. Prezes Marin Brbić zabiegał o niego od dwóch lat, ale Burić pracował jeszcze w Werderze. Zapowiadał drużynę nowoczesną, rozpoznawalną, dynamiczną i agresywną. Hajduk zajął w jego sezonie trzecie miejsce w lidze chorwackiej, za Dinamem Zagrzeb i Rijeką. Zwolniono go w czerwcu 2016 roku po odejściu Brbicia, choć według większości obserwatorów wykonał przyzwoitą pracę. W styczniu 2017 roku objął Admirę Wacker Mödling, a we wrześniu przeszedł do Greuther Fürth, ostatniego w tabeli 2. Bundesligi, po zwolnieniu Janosa Radokiego. Mówił, że po dziewięciu kolejkach zespół miał cztery punkty, ale utrzymał się. Latem 2018 roku zbudował młodą drużynę z zawodników z czwartej i trzeciej ligi oraz z Mariem Maločą, byłym stoperem Hajduku, a w październiku Fürth był czwarty. Mówił, że z budżetem klubu nie da się konkurować pieniędzmi, więc trzeba pracować z młodymi. Klub rozstał się z nim w lutym 2019 roku po porażce 0:6 w Paderborn.

W lipcu 2019 roku wrócił do Hajduku po zwolnieniu Siniši Oreščanina, który odpadł z Gzirą Malta w Lidze Europy. Pięć miesięcy później zwolnili go doradca zarządu Mario Stanić i dyrektor sportowy Ivan Kepčija; potem drużynę przejął Igor Tudor. We wrześniu 2020 roku wrócił jeszcze na kilka miesięcy do Admiry.

Od 2022 roku pracuje w Arabii Saudyjskiej. We wrześniu 2022 roku objął Al Riyadh w drugiej lidze. Po jego przyjściu zespół od listopada do końca lutego nie przegrał dwunastu meczów z rzędu. W maju 2023 roku, na dwie kolejki przed końcem, Al Riyadh zapewnił sobie awans do najwyższej klasy rozgrywkowej, w 70. rocznicę założenia klubu. Mimo awansu Burić odszedł w czerwcu 2023 roku. Jesienią 2023 roku objął Ohod, drugoligowca z dolnej części tabeli, a w październiku 2024 roku Al Arabi, z którego zwolniono go po pięciu miesiącach.

W sierpniu 2025 roku został trenerem Abhy, ósmej drużyny poprzedniego sezonu drugiej ligi, z chorwackim sztabem: Mariem Osibovem, Vedranem Kukočem i Šimunem Caktašem. Klub miał piąty budżet w lidze. Zespół wygrał dziesięć meczów z rzędu, a w kwietniu 2026 roku zapewnił sobie awans w 30. kolejce, po meczu z At-Ta'i, i w 31. kolejce wygrał ligę. Po słabym starcie w Pro League, bez zwycięstwa w pierwszych dziesięciu meczach, klub rozstał się z nim jesienią 2026 roku.

Styl i metody

W Hajduku Burić stawiał na 4-1-4-1 lub 4-2-3-1. Takie ustawienie lepiej działało przeciwko silniejszym rywalom, kiedy od Hajduku nie oczekiwano dominacji: drużyna była zwarta w obronie i groźna z kontry, a z Dinamem Zagrzeb przegrał tylko jeden z czterech ligowych meczów. Gorzej szło przeciwko zespołom broniącym się głęboko. W składzie stawiał tylko na w pełni sprawnych piłkarzy, bez względu na ich status, co przy plagach kontuzji zmuszało do prowizorycznych rozwiązań. W Abhie w sezonie 2026/2027 zmieniał ustawienie z meczu na mecz i grał najczęściej 4-2-3-1 i 5-4-1, a także 4-5-1.

Jako asystent uczył się od różnych trenerów: od Finkego sposobu rozmawiania z mediami, od Dutta organizacji i planowania, a Joachima Löwa obserwował pod kątem systemu gry. Wzorem jest dla niego Ottmar Hitzfeld, który przekazywał drużynie spokój i pewność. Porządek, pracę i dyscyplinę uważa za bazę, od której zaczyna, ale chce od drużyny więcej. W treningu najważniejsze jest zróżnicowanie: bieganie i siłę można ćwiczyć z piłką, a fizyczna sprawność ma się łączyć z indywidualnymi możliwościami zawodnika. Treningi nagrywa i analizuje jak mecze. Team building rozumie jako codzienność: zbieranie bramek treningowych, noszenie wody i sprzątanie boiska, szacunek w szatni bez przekleństw. O Michaelu Ballacku, którego miał podobno wyrzucić z zajęć w Leverkusen, mówi, że to tylko opowieści, ale każdemu, bez względu na nazwisko, mówi od razu to, co trzeba. Jest powściągliwy w wypowiedziach; przyznaje, że po porażce nie potrafi się odprężyć nawet prywatnie.

Wypowiedzi

„We współczesnej piłce najważniejszym słowem jest zróżnicowanie.” (Telegram, czerwiec 2015)

„Dla mnie team building jest na każdym treningu, kiedy mówimy: przynieś bramkę, odnieś bramkę, przynieś wodę, pozbieraj wszystko z boiska.” (Telegram, czerwiec 2015)