Bruno Pinheiro

Pochodzenie

Bruno Miguel Nogueira Pinheiro urodził się 30 października 1976 roku. Z wykształcenia jest nauczycielem wychowania fizycznego i przez 16 lat uczył w szkole. Jako piłkarz nie wyszedł poza ligi okręgowe, grając w małych miejscowościach, w których pracował jako nauczyciel. Trenerski gwizdek wziął do ręki w szkółkach Benfiki Lizbona.

Kariera trenerska

Zaczynał w 2006 roku w szkółkach piłkarskich Benfiki, a od sezonu 2007/2008 prowadził kolejne drużyny młodzieżowe CF Os Belenenses, aż do juniorów starszych w sezonie 2012/2013. W 2009 roku miał krótki epizod w CD Mafra, a w sezonie 2014/2015 prowadził Eléctrico FC z Ponte de Sor w trzecim poziomie rozgrywkowym. Po dwóch meczach w kolejnym sezonie odszedł z klubu.

Zwrot w karierze przyszedł dzięki podpowiedzi trenera bramkarzy z Belenenses, który skierował go do akademii Aspire w Katarze. Pinheiro zostawił szkołę i w 2015 roku wyjechał. Po sukcesach w akademii trafił do katarskiej federacji i objął kadry młodzieżowe, nadal związany z Aspire. W 2018 roku prowadził Katar również w turnieju w Tulonie. W listopadzie 2017 roku awansował z kadrą U19 do mistrzostw Azji w stylu filmowym: w serii rzutów karnych z Irakiem bramkarz dostał drugą żółtą kartkę i musiał opuścić boisko, a kapitan stanął między słupkami i obronił ostatni strzał nogami. W 2018 roku Katar doszedł do półfinału mistrzostw Azji U19 w Indonezji i zakwalifikował się na mistrzostwa świata U20 w Polsce. Na turnieju w 2019 roku drużyna rozegrała wszystkie mecze grupowe w Tychach i przegrała wszystkie trzy, między innymi 0:4 z Nigerią i 0:1 ze Stanami Zjednoczonymi. W sezonie 2019/2020 był krótko asystentem w belgijskim Eupen.

W czerwcu 2020 roku objął drugoligowe Estoril Praia. Do klubu trafił, jak wspominał, dzięki przełożonemu z Kataru, który znalazł się w strukturach Estorilu. To była jego pierwsza praca z profesjonalnym zespołem seniorów. Młody zespół opierał się na takich piłkarzach jak kapitan Joãozinho i Miguel Crespo, wybrany najlepszym zawodnikiem drugiej ligi. W sezonie 2020/2021 Estoril doszedł do półfinału Pucharu Portugalii, w którym przegrał z Benfiką, i wygrał drugą ligę. Awans zapewnił sobie 3 maja 2021 roku. Pinheiro opowiadał później o meczu z Cova da Piedade, w którym jego zespół przegrywał do przerwy 0:2. Powiedział wtedy, że kto nie wierzy w odwrócenie wyniku, może zostać w szatni. Estoril wygrał 3:2, a po meczu Zé Valente oświadczył, że zespół nie chce już tylko awansu, lecz tytułu. W sezonie 2021/2022, pierwszym po powrocie do Primeira Liga, Estoril zakończył rozgrywki na dziewiątym miejscu. Sezon zaczął od zwycięstwa 2:0 w Arouce, a Pinheiro został trenerem miesiąca sierpnia 2021 roku. Latem 2021 roku do zespołu dołączył Francisco Geraldes, pomocnik pasujący do pomysłu na grę. Po sezonie 2021/2022 Pinheiro odszedł z klubu.

Wrócił do Kataru. W sezonie 2022/2023 prowadził kadrę U23 (w 2023 roku także w turnieju Maurice Revello w Tulonie), a w styczniu 2023 roku, po odejściu Félixa Sáncheza po mundialu, jako tymczasowy selekcjoner seniorów poprowadził Katar w Pucharze Narodów Zatoki w Iraku. Katar wyszedł z grupy i odpadł w półfinale z gospodarzami, 1:2. W lutym 2023 roku selekcjonerem został Carlos Queiroz.

12 lipca 2023 roku objął Al Sadd po Juanmie Lillo. Odszedł 16 listopada 2023 roku, po porażce z jordańskim Al-Faisaly w Lidze Mistrzów Azji, gdy zespół był liderem ligi katarskiej. Później tłumaczył, że rozstanie wynikało z różnicy zdań co do tego, jak powinien być prowadzony klub, i że wychodził z przekonaniem, że jego pomysły były słuszne. Podkreślał, że w Al Sadd po raz pierwszy mógł grać o tytuły i wprowadzać pomysły, na które wcześniej nie pozwalał mu kontekst klubów, w których pracował.

W sierpniu 2024 roku zastąpił w Gil Vicente Tozé Marreco, który odszedł tuż przed startem sezonu. Pierwszy mecz ligowy z FC Porto klub rozegrał jeszcze pod tymczasowym trenerem, Pinheiro prowadził zespół od drugiej kolejki. W styczniu 2025 roku wygrał z FC Porto 3:1. Po serii czterech porażek z rzędu rozstał się z klubem 17 lutego 2025 roku za porozumieniem stron; w tle były rozbieżności z zarządem co do polityki transferowej.

W sezonie 2025/2026 pracował w KAS Eupen w drugiej lidze belgijskiej. Klub, przejęty przez Qatar Sports Investments, celował w szybki powrót do elity. Cel nie został osiągnięty i w czerwcu 2026 roku Pinheiro wraz ze sztabem odszedł.

W czerwcu 2026 roku został trenerem Académico de Viseu, który po 37 latach wrócił do najwyższej klasy rozgrywkowej, a poprzednikiem był Sérgio Fonseca. W sztabie ma między innymi João Coimbra, z którym pracował już w Gil Vicente. Na prezentacji piłkarzy mówił, że największą zaletą grupy jest spójność, a największym wyzwaniem brak doświadczenia zawodników w Primeira Liga. Realistycznym celem nazwał utrzymanie. Polskim wątkiem jest Dominik Steczyk: napastnik przyszedł do Viseu w styczniu 2026 roku, jeszcze przed Pinheirem, ale w nowym sezonie wszystkie trzy mecze zaczynał na ławce i we wrześniu odszedł za porozumieniem stron. W pierwszej kolejce, 9 sierpnia 2026 roku, Académico zremisował 2:2 z Benfiką na Estádio da Luz.

Styl i metody

Pinheiro mówi o sobie jako o trenerze „pozytywnego futbolu”. W Estoril grał 4-3-3 z wyprowadzaniem piłki od tyłu: w pierwszej fazie uczestniczyli środkowi obrońcy i defensywny pomocnik, a ci pierwsi często szukali pionowego podania do pomocników między liniami. Interiorzy schodzili szeroko na skrzydła w zamianach pozycji. W 2021 roku mówił, że ten styl budził krytykę, bo wymaga od zawodników dużego rozumienia gry, ale jego zdaniem buduje wartość klubu i piłkarzy. Dodawał, że jego strategią nigdy nie będzie oddawanie piłki rywalowi.

Z młodymi piłkarzami pracuje przez wyzwania. W sierpniu 2021 roku tłumaczył, że Chiquinho, któremu w młodzieżowym futbolu gra przychodziła łatwo, musiał „skalibrować” zaangażowanie w obronie. Defensywnego pomocnika Rosiera ustawił w roli bardziej obronnej, choć lepiej broni Gamboa, żeby uczyć go gry w destrukcji. Przyznawał też, że lubi „komplikować sobie życie” przy wyborze jedenastki.

Zapowiadając pracę w Viseu, mówił, że chce zespołu grającego atrakcyjny futbol, ale twardo stąpającego po ziemi, bo Primeira Liga jest trudna. Jest nauczycielem z wykształcenia i uważa, że przekaz trzeba dopasować do odbiorcy. Po latach w Katarze wiedział, że piłkarzy, którzy mają wszystko, nie przekona się do biegania argumentem finansowym. Za największą wartość z pracy za granicą uważa doświadczenie z wielokulturowymi grupami, które dało mu nowe rozwiązania taktyczne.

W Gil Vicente grał czwórką obrońców. W Académico w sezonie 2026/2027 gra zwykle czwórką z tyłu, najczęściej 4-2-3-1 lub 4-3-3, czasem 4-1-4-1.

Wypowiedzi

„Wielu ludzi mówiło mi, że z takim sposobem gry nie awansujemy, ale doszliśmy do wniosku, że ten sposób dowartościowuje klub, a przede wszystkim piłkarzy. Trzeba do tego dużo odwagi.” (SAPO, maj 2021)

„Nie powiesz zawodnikowi, który ma wszystko, żeby biegał, bo potrzebuje pieniędzy. Twoje przemówienie musi się dostosować.” (TSF, listopad 2017)