B.J. Callaghan

Pochodzenie

Brian Joseph Callaghan II, znany jako B.J., urodził się 1 lipca 1981 roku w Ventnor City w stanie New Jersey. Jest wnukiem Jacka Krafta, trenera koszykarzy Villanova University, który w 1971 roku doprowadził ją do finału mistrzostw NCAA. Jako bramkarz grał w college'u Ursinus, zakończył karierę z 250 interwencjami, trafił do drużyny konferencji i został kapitanem. Zaczynał od historii, potem przeszedł na ekonomię i zarządzanie, a obok studiów wybrał trenerski dodatek, w który, jak mówił, wkładał więcej czasu i energii niż w inne zajęcia. Mentorką stała się dla niego profesor Heather Munro O'Neill.

Po studiach nie wiedział, co dalej, dopóki Ursinus nie zaproponował mu pracy asystenta. Wiele osób mówiło mu wtedy, że powinien zostać trenerem. Po jednym sezonie wiedział już, że chce to robić dalej, choć nie wiedział, na jakim poziomie.

Kariera trenerska

Od 2003 roku pracował w trenerce uczelnianej: rok jako asystent w Ursinus, potem dwa sezony przy kobiecej drużynie St. Joseph's University, a od 2006 roku na Villanova, najpierw w drużynie kobiet, od 2008 roku przy mężczyznach. W 2010 roku został tam zastępcą głównego trenera. Na Villanova poznał Jima Curtina, dawnego gracza uczelni, który zaczynał pracę w akademii Philadelphia Union. W 2012 roku Callaghan dołączył do niego w akademii klubu, a razem wygrali Generation Adidas Cup z drużyną do lat 17. Od 2013 roku pracował w klubie na pełny etat, a gdy Curtin został głównym trenerem pierwszej drużyny, wszedł do jego sztabu i pracował w nim do 2018 roku. W sumie spędził w klubie siedem lat, dwa w akademii i pięć jako asystent. Przez akademię przechodzili wtedy m.in. Brenden Aaronson i Mark McKenzie, późniejsi reprezentanci USA. W grudniu 2018 roku zdobył licencję U.S. Soccer Pro.

W styczniu 2019 roku Gregg Berhalter wziął go do reprezentacji Stanów Zjednoczonych jako analityka strategii. Callaghan awansował na asystenta i z kadrą wygrał Ligę Narodów CONCACAF i Złoty Puchar w 2021 roku, a potem doszedł do 1/8 finału mistrzostw świata 2022. Gdy kontrakt Berhaltera się skończył, został u następcy, Anthony'ego Hudsona.

Gdy pakował dzieci na turniej lacrosse w święto Memorial Day, zadzwonił do niego dyrektor sportowy Matt Crocker i zapytał, czy zastąpi Hudsona, który odchodził z kadry; 30 maja 2023 roku federacja ogłosiła decyzję. Była to jego pierwsza praca głównego trenera na szczeblu seniorskim. Zadebiutował 15 czerwca w półfinale Ligi Narodów z Meksykiem, wygranym 3-0, i został pierwszym trenerem kadry USA od 1934 roku, który pokonał Meksyk w debiucie. W finale drużyna pokonała Kanadę i obroniła tytuł. Potem poprowadził w Złotym Pucharze skład złożony głównie z rezerwowych i krajowych graczy, który dotarł do półfinału, a on sam nie przegrał żadnego meczu. Gdy do kadry wrócił Berhalter, Callaghan znów został asystentem.

Po tym epizodzie wrócił do klubowej piłki. Nashville SC zwolniło w maju 2024 roku Gary'ego Smitha, jedynego trenera w swojej historii w MLS, a latem zespół był dwunasty w Konferencji Wschodniej po sześciu ligowych porażkach z rzędu. Klub szukał trenera, który zagra bardziej ofensywnie, i wybrał Callaghana. Prezentację miał 26 lipca, a pierwszy mecz poprowadził 31 lipca 2024 roku w Leagues Cup. Dyrektor generalny Mike Jacobs podkreślał jego doświadczenie z akademii Union i praca z młodymi talentami, które przechodzą do pierwszego zespołu.

Pierwszy pełny sezon, 2025, był dla klubu przełomowy. 1 października Nashville wygrało 2-1 na wyjeździe z Austin FC finał U.S. Open Cup, pierwsze trofeum w historii klubu i pierwszy tytuł jakiegokolwiek zawodowego zespołu z miasta Nashville. Rozstrzygnął rzut karny Sama Surridge'a, a Hany Mukhtar strzelił pierwszego gola. W 2026 roku Nashville dotarło do półfinału Ligi Mistrzów CONCACAF.

Styl i metody

Zapowiadał, że zespół z piłką ma rozbijać organizację rywala, grać do przodu i dyktować tempo, a bez piłki być dominujący i wymuszać błędy pressingiem. Ma być kolektywny i połączony, każdy atakuje i każdy broni, a każdy ma jasną rolę. Jego poprzednik budował zespół konserwatywny i oparty na kontrach; Callaghan zrobił z niego zespół proaktywny, nastawiony na posiadanie i wysoki pressing. Pracował przy tym ze starszym składem z Mukhtarem na czele i stopniowo przechodził na szybszy, młodszy. W 2026 roku Nashville gra najczęściej 4-2-3-1, a często także 4-4-2 albo 4-3-3.

Zarządza dużą rotacją, gdy grają równolegle liga i puchary: jak mówił w maju 2026 roku, to „sudoku na poziomie eksperckim”. Zaleca stałe, jasne sposoby przygotowania, trenowania i regeneracji. Przed finałem Pucharu USA przekonywał, że drużyna ma „wygrać zespołowością” i przygotowuje się tak samo do każdego meczu. Wiele z tego wynosi z czasów Ursinus: tam, jak tłumaczy, nauczył się pokory i tego, że ludzi motywują różne rzeczy, a zawodników trzeba spotkać tam, gdzie są, czy to w ostatnim sezonie kariery, czy jako osiemnastolatka z wielkimi ambicjami.

Rozwija też młodych zawodników. To z tego powodu Nashville widziało w nim trenera na akademię i drugi zespół, Huntsville City FC.

Wypowiedzi

„Zbudowaliśmy ten zespół i sposób jego gry tak, żeby uosabiał miasto Nashville i je reprezentował.” (U.S. Soccer, październik 2025)

„To jak gra w sudoku na poziomie eksperckim, kiedy robisz to pierwszy raz.” (Associated Press, maj 2026)