TOP 10 transferów zagranicznych do ekstraklasy

Z Bułgarii docierają informacje o kłótniach, jakie Elvis Manu prowadził z trenerami w Łudogorcu. Nie podobało mu się, że był wystawiany na pozycji napastnika. Ponadto uważał, że gra zbyt mało. Na grę w Wiśle Kraków nie powinien narzekać, dobry zawodnik jest tam mocno potrzebny. Jeśli nie będzie sprawiał problemów wychowawczych, może być gwiazdą ligi.

7. Deian Sorescu (Dinamo Bukareszt -> Raków Częstochowa) – 800 tysięcy euro

Saga transferowa z udziałem Deiana Sorescu trwała od kilku miesięcy. Rumun łączony był z transferem do ekstraklasy już w letnim okienku transferowym. Wtedy głównym kandydatem do jego zatrudnienia była Legia Warszawa. Do transferu nie doszło przez chaos organizacyjny w Dinamie Bukareszt. Pod koniec lata pojawiały się informacje o zainteresowaniu Rakowa Częstochowa.

Zimą temat transferu powrócił. Ostatecznie Raków zdecydował się zapłacić za uniwersalnego Rumuna około 800 tysięcy euro. Deian Sorescu w sezonie 2021/2022 był podstawowym zawodnikiem klubu ze stolicy Rumunii. W 19 spotkaniach zdobył osiem bramek, występując na różnych pozycjach. Grywał jako prawy obrońca, lewy skrzydłowy, prawy skrzydłowy czy środkowy pomocnik.

Trener Marek Papszun stopniowo wprowadza nowego zawodnika do zespołu. Kibice Rakowa są zadowoleni z jego postępów. Kwestią czasu wydaje się, by Deian Sorescu dostosował się do schematów gry zespołu i stał się kluczowym elementem. W spotkaniu z Wisłą Płock zanotował pierwszą asystę w barwach Rakowa. Perspektywy na większe granie.

6. Kristoffer Velde (FK Haugesund -> Lech Poznań) – 1,1 miliona euro

Norweg był jednym z kluczowych zawodników FK Haugesund w poprzednim sezonie. Lewy skrzydłowy zdobył siedem bramek, do których dorzucił 11 asyst. Był jednym z najlepszych dryblerów w Eliteserien. Velde ma być następcą Jakuba Kamińskiego, który po sezonie przeniesie się do VfL Wolfsburg.

W barwach Lecha Poznań zagrał już trzy mecze. W debiucie zanotował asystę, ale kibice „Kolejorza” mają wobec niego mieszane uczucia. Ma problemy z ustawianiem się i niewiele wnosi do gry zespołu. Sam zawodnik obiecuje, że dopiero pokaże, na co go stać. Norweg ma spory talent, to nie ulega wątpliwości. Trzeba dać mu trochę czasu, ma być zawodnikiem wyjściowej jedenastki po odejściu Jakuba Kamińskiego.

5. Frank Castaneda (Sheriff Tyraspol -> Warta Poznań) – bez odstępnego

Obecność Kolumbijczyka może być dla wielu zaskoczeniem. Wszak już były zawodnik Sheriffa Tyraspol jeszcze w listopadzie wybiegał na murawę w meczu Ligi Mistrzów przeciwko Interowi Mediolan czy Realowi Madryt. Frank Castaneda to zawodnik, który może występować jako lewy skrzydłowy lub napastnik.

W obecnym sezonie był ważnym zawodnikiem drużyny. Nosił nawet opaskę kapitańską zespołu występującego w lidze mołdawskiej. We wszystkich rozgrywkach zanotował dziewięć bramek oraz 10 asyst. Rok wcześniej został królem strzelców, zdobywając 28 bramek, do których dorzucił 14 asyst. W przeszłości występował również na słowackich boiskach, gdzie był wyróżniającym się zawodnikiem.

Dlaczego więc z Ligi Mistrzów trafia do ekstraklasy? Warta Poznań to klub, który najprawdopodobniej do ostatnich kolejek będzie wplątany w walkę o utrzymanie. Pomóc w tym ma właśnie Frank Castaneda. Aspektem, który prawdopodobnie zaważył na jego transferze do Warty, jest fakt, że tylko ona zgodziła się na umowę do czerwca. Zgadza się, Kolumbijczyk przychodzi do Poznania na niespełna cztery miesiące.

Po wypełnieniu krótkoterminowej umowy w Warcie Poznań zawodnik przeniesie się do Tajlandii. Sprowadzenie byłego zawodnika Sheriffa sondowały również inne kluby z ekstraklasy, jednakże na przeszkodzie stanęła długość kontraktu. Z punktu widzenia Warty Poznań jest to wyśmienity transfer. Do klubu trafia ceniony napastnik, który na pewno pomoże w walce o utrzymanie. Gola na boiskach ekstraklasy już zdobył.

4. Wahan Biczachczjan (MSK Żylina -> Pogoń Szczecin) – 900 tysięcy euro

Pogoń Szczecin dokonała świetnego ruchu. Wahan Biczachczjan to 22-letni ofensywny pomocnik, który do niedawna grał dla Żyliny. Reprezentant Armenii rozegrał świetną rundę w lidze słowackiej. W 25 spotkaniach we wszystkich rozgrywkach strzelił 12 bramek i osiem razy asystował kolegom z zespołu. Wydaje się, że piłkarz idealnie pasuje do stylu gry, jaki prezentuje drużyna Kosty Runjaica.

Jest zawodnikiem bardzo aktywnym i ambitnym. Zawsze wychodzi do podania i chce mieć piłkę przy nodze. Z obozu Pogoni Szczecin dochodzą informacje, że Biczachczjan szybko zaadaptował się do nowej rzeczywistości. Trener powoli wprowadza go do zespołu, a on odwdzięcza się liczbami. W czterech meczach rozegrał zaledwie 90 minut. Nie przeszkodziło mu to w zaliczeniu jednej asysty i strzeleniu dwóch bramek. W tym tej z Zagłębiem Lubin.

3. Christian Clemens (bez klubu -> Lechia Gdańsk)

Kiedy zawodnik z takim nazwiskiem i takim CV trafia do ekstraklasy, zastanawiamy się, „co z nim jest nie tak”. Christian Clemens nie miał klubu od lipca, kiedy to skończył się jego kontrakt z Darmstadt. Mimo to nie udał się na wakacje, ale trenował z młodzieżowymi drużynami FC Koeln, którego jest wychowankiem, by nie wypaść z rytmu.

Niemiecki skrzydłowy jest zawodnikiem podatnym na kontuzje. Niemniej jednak w swojej karierze zagrał 144 razy w niemieckiej Bundeslidze i 65 na jej zapleczu. Grał w FC Koeln, Schalke czy Mainz. Był etatowym reprezentantem niemieckich młodzieżówek. Jeśli tylko zdrowie nie będzie przeszkodą, Clemens będzie wzmocnieniem Lechii Gdańsk. W Gdańsku liczą na to, że Niemiec pomoże im w walce o prawo gry w kwalifikacjach do europejskich pucharów.

2. Kamil Wilczek (FC Kopenhaga -> Piast Gliwice) – bez odstępnego

Sprowadzenie Kamila Wilczka do ekstraklasy trzeba określić mianem hitu transferowego. Doświadczony napastnik przez lata był uznaną postacią w lidze duńskiej. Przez cztery lata grał dla Brondby IF, gdzie stał się najlepszym strzelcem w historii klubu. Po nieudanym epizodzie w tureckim Goztepe wrócił do Danii, lecz nie do Brondby, a do ich największego rywala, FC Kopenhaga.

Po powrocie do ligi duńskiej szło mu już znacznie gorzej, a ostatnio przestał grać w klubie. Z uwagi na fakt, że Kamil Wilczek miał jedną z najwyższych pensji w klubie, FC Kopenhaga zgodziła się na rozwiązanie kontraktu z trzykrotnym reprezentantem Polski za porozumieniem stron. To pozwoliło mu podpisać kontrakt z Piastem Gliwice, dla którego grał już dwukrotnie.

Kamil Wilczek wraca do ekstraklasy po siedmiu latach za granicą i już zaczyna pokazywać się z najlepszej strony. Trener Waldemar Fornalik widzi w nim gwiazdę zespołu i najprawdopodobniej tak będzie. Napastnik podpisał kontrakt na 2,5 roku. Jeśli nie wydarzy się nic nieoczekiwanego, to właśnie w Gliwicach zakończy swoją karierę.

1. Jewhen Konoplyanka (Szachtar Donieck -> Cracovia) – bez odstępnego

Ukrainiec to zawodnik z bogatą przeszłością. Grał dla Dnipra Dnipropietrowsk, Sevilli, Schalke oraz właśnie Szachtaru Donieck. Do występów w tych klubach należy dodać 86 spotkań w barwach reprezentacji Ukrainy, dla której strzelił 21 bramek. Fakt, że tak rozpoznawalny na arenie międzynarodowej zawodnik trafia do ekstraklasy, to absolutny hit.

Przeprowadzenie tego transferu nie byłoby możliwe, gdyby nie problemy Konoplyanki z grą w poprzednim klubie. Po powrocie na Ukrainę Jewhen miał problemy z kontuzjami i po solidnym początku przestał grać. W tym sezonie zagrał tylko dwa razy w ramach eliminacji do Ligi Mistrzów. Niemniej jednak Ukrainiec nie zapomniał, jak się gra w piłkę.

Naturalnie będzie potrzebował czasu, by wrócić do odpowiedniej formy fizycznej, ale śmiało możemy założyć, że kiedy to nastąpi, będzie gwiazdą ligi. Sam zawodnik przy podpisaniu kontraktu wspomniał, że chciałby wrócić do gry w reprezentacji. Zgodził się na pokaźną obniżkę zarobków, by znaleźć klub, który zapewni mu grę. W Cracovii czekają na Ukraińca i to, co może wnieść do gry drużyny Jacka Zielińskiego.

• Christian Clemens
• Deian Sorescu
• Elvis Manu
• Frank Castenada
• Jewhen Konoplianka
• Jhon Chancellor
• Kamil Wilczek
• Kristoffer Velde
• Rauno Sappinen
• Wahan Biczachczjan