Wraz z końcem 1991 roku z mapy świata zniknął Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Na jego gruzach powstało niepodległe państwo rosyjskie oraz inne kraje, które dotychczas stanowiły jego części składowe. Powstały również odrębne piłkarskie reprezentacje. W każdych eliminacjach mistrzostw świata i Europy możemy patrzeć, jak radzą sobie chociażby Rosja, Ukraina, Białoruś czy Kazachstan. Jednak kilka części składowych ZSRR znajduje się także w Azji, a wśród nich jest Uzbekistan.
Dorobek reprezentacji Uzbekistanu w światowym futbolu nie wygląda zbyt imponująco. Nosząca przydomek „Białych Wilków” drużyna narodowa dotychczas ani razu nie uczestniczyła w turnieju o tytuł najlepszego zespołu globu. W turniejach organizowanych do roku 1994 nie mogła brać udziału ze względu na bycie częścią Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po upadku ZSRR federacja piłkarska Uzbekistanu weszła w skład AFC (azjatycki odpowiednik UEFA) i z tej strefy kwalifikowała się do mundiali. Najbliżej awansu do tej prestiżowej imprezy była w 2006 roku. Rywalizację rozpoczęła od drugiej rundy, w której wygrała grupę drugą, wyprzedzając Irak, Palestynę i chińskie Tajpej. W trzeciej rundzie trafiła już na o wiele mocniejszych przeciwników. Ostatecznie udało się Uzbekom pokonać tylko Kuwejt. Musieli natomiast uznać wyższość największych azjatyckich potęg futbolowych – Arabii Saudyjskiej i Korei Południowej. Od awansu do mundialu w Niemczech ekipę prowadzoną ówcześnie przez Anglika Bobby’ego Houghtona dzieliły cztery mecze. By dostać się do ostatecznego barażu, musiała ona pokonać Bahrajn. Pierwszy mecz „Białe Wilki” wygrały, lecz ze względu na błąd sędziego FIFA nie uznała wyniku spotkania i nakazała jego powtórzenie. Za drugim razem padł remis 1:1. Na nieszczęście dla Uzbekistanu, w rewanżu bramki już nie padły i do rywalizacji z Trynidadem i Tobago o miejsce na mistrzostwach świata stanął Bahrajn.
Nieco lepiej wygląda dorobek reprezentacji Uzbekistanu w Pucharze Azji będącym odpowiednikiem naszego Euro. Dotychczas wzięła w nim udział czterokrotnie. Debiutowała w roku 1996 na turnieju w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Zespół z kraju ze stolicą w Taszkencie nie wracał z niego zadowolony, zajął w nim bowiem ostatnie miejsce w grupie. Na pocieszenie pozostało mu historyczne zwycięstwo na najważniejszej imprezie piłkarskiej w Azji, odniesione nad Chinami. Uzbekowie wygrali 2:0 po golach Igora Szkwyrina i Maksima Szackicha. Gorzej poszło im cztery lata później w Libanie. Znowu zamknęli tabelę swojej grupy, lecz tym razem udało im się wywalczyć tylko jeden punkt.
Wielka gra reprezentacji Uzbekistanu na mistrzostwach Azji rozpoczęła się dopiero w 2004 roku w Chinach. Na inaugurację wygrała ona 1:0 z Irakiem po golu Mirdżałoła Kasymowa. W starciu z Arabią Saudyjską wygraną w takim samym wymiarze zapewnił Aleksandr Giejnrich, a awans do ćwierćfinału przypieczętował Kasymow, strzelając jedynego gola w potyczce Turkmenistanem. Po wygraniu grupy nadeszło pierwsze spotkanie fazy pucharowej, w którym los skojarzył „Białe Wilki” z Bahrajnem. Mecz ten był bardzo zacięty i zakończył się remisem 2:2. Do walki o medale awansowała kadra „Al-Ahmar”, która wytrzymała presję i lepiej strzelała „jedenastki”.
