Wyjedźmy z małych krajów. Warto też pozwiedzać te wielkie. Dziś porozmawiamy po mongolsku, odwiedzimy Ułan Bator i przemierzymy setki kilometrów, aby dowiedzieć się, jak wygląda futbol w iście azjatyckim wydaniu. Tak, w Mongolii też grają w piłkę.
Mongolia pod względem wielkości powierzchni zajmuje 19. miejsce na świecie, jednak kraj zamieszkuje niecałe trzy miliony ludzi. Mongołowie mają tylko dwóch sąsiadów, ale za to jakich – Rosję i Chiny. To specyficzne środkowoazjatyckie państwo pokrywają głównie suche wyżyny i tereny górskie. Klimat też jest wyjątkowy, zimy są mroźne, a lata upalne i suche. W XIII wieku imperium mongolskie bardzo się rozrosło, przez co było drugim największym państwem w historii świata. Historia imperium jest bardzo ciekawa, ale my poopowiadamy o piłce.
Mongolia to trochę dziwny kraj, zwłaszcza piłkarsko. Jak rozumieć słowa prezydenta kraju Cachiagijna Elbegdordża, który opowiadał pewnemu dziennikarzowi, że miał sen, w którym Mongolia została gospodarzem mistrzostw świata w 2050 roku. – Trzeba mieć marzenia, chciałbym zobaczyć, jak grają moi prawnukowie na mistrzostwach świata w Mongolii – mówił prezydent. Futbol w kraju nie jest najpopularniejszą dyscypliną sportową, znacznie ustępuje łucznictwu czy zapasom. Jednak federacja cały czas stara się popularyzować ten sport. Delegacje piłkarzy z klubów ligowych muszą raz w tygodniu iść do szkoły i prowadzić z dziećmi zajęcia z wychowania fizycznego. Można się śmiać z mongolskiej piłki, ale takim inicjatywom trzeba przyklasnąć. Mongolian Football Federation oficjalnie powstała w 1959 roku. Choć reprezentacja swój pierwszy mecz rozegrała już w roku 1942 i uległa Japonii aż 0:12. Piłkarze bardzo długo nie mieli organizacji, która czuwałaby nad futbolem w kraju, a kiedy takowa się pojawiła i tak nie była dopuszczana do żadnych rozgrywek międzynarodowych, ponieważ nie należała do FIFA ani AFC. Została przyjęta dopiero w roku 1998. Natomiast członkostwo w EAFF (East Asian Football Federation) datuje się od roku 2002. Mongolia wspólnie z innymi państwami zakładała tę organizacje, jednak w 2011 roku została zawieszona w prawach członkowskich z uwagi na niejasną sytuację w MFF.
Reprezentacja swoją oficjalną międzynarodową przygodę rozpoczęła w roku 2001, czyli od eliminacji mistrzostw świata 2002. Wówczas kadra znalazła się w grupie dziesiątej I rundy eliminacyjnej. Mongolia mierzyła się wówczas z Arabią Saudyjską, Wietnamem oraz Bangladeszem. Po pięciu kolejnych porażkach w ostatnim meczu przeciwko Bangladeszowi Mongolia zremisowała 2:2. Zresztą bilans kadry we wszystkich rozgrywkach jest, krótko mówiąc, tragiczny. Porażki 0:10 z Hongkongiem czy 0:12 z Malediwami nie należą do rzadkości, a jeżeli trafiają się jakieś zwycięstwa, to głównie przeciwko takim rywalom, jak: Guam, Makau czy Filipiny (kadra wygrała tylko dziewięć meczów w historii). Jeśli państwa takie jak Seszele czy Saint Kitts i Nevis odnoszą jakieś sukcesy, choćby na lokalnym polu, to w przypadku Mongolii sukcesów, nawet tych małych, nie ma żadnych. Piłkarze są chłopcami do bicia i przegrywają praktycznie wszystko.











