Andora to kraj położony w Pirenejach pomiędzy Hiszpanią i Francją. Zamieszkuje go około 85 tysięcy mieszkańców, czyli tyle co w Nowym Sączu czy Jeleniej Górze. Ogólna powierzchnia wynosi 468km2, a średnia wysokość terenu to niecałe 2000 metrów nad poziomem morza. Wydaje się, że gra w piłkę jest tam ostatnią rzeczą, jaką mogliby się interesować mieszkańcy. Nic bardziej mylnego.
Andora ma swoją ligę, w której rywalizacja trwa już od 1996 roku. Kluby z tego górzystego kraju uczestniczą w europejskich pucharach, a reprezentacja rywalizuje z najmocniejszymi w kwalifikacjach do najważniejszych turniejów. Andorczycy zajmują w tym momencie 201. miejsce w rankingu FIFA, ale jak się okazuje, z europejskich zespołów niżej jest ekipa San Marino.
Drużyna narodowa
Debiut narodowej reprezentacji Andory miał miejsce 13 listopada 1996 roku. Wtedy w stolicy tego malutkiego kraju, mieście o nazwie tej samej co państwo, zespół Estonii skutecznie wybił z głowy Andorczykom piłkę nożną. Wynik 1:6 na własnym boisku z ekipą, której bliżej do outsiderów niż chociażby europejskich średniaków, chluby nie przynosił. Jednak honorowa bramka strzelona przez Pola była sygnałem, że Andora łatwo punktów oddawać nie zamierza.
Pierwsze mecze o stawkę nie przyniosły reprezentacji Andory punktów, ale też nie doszło do kompromitacji. Nikłe porażki z ówczesnymi mistrzami świata, którymi byli Francuzi, można było nawet traktować jako mały sukces. Gdyby nie rzut karny w meczu w Barcelonie, w której kraj z Pirenejów rozgrywał swoje mecze w roli gospodarza, bardzo możliwe, że Andora cieszyłaby się z remisu.
W 2000 roku Andora odniosła swoje historyczne pierwsze zwycięstwo. Rywalem była Białoruś i mimo że nie był to mecz o stawkę, to jednak mieszkańcy małego kraju mieli powody do dumy. W 2004 roku Andorczycy zdobyli pierwsze punkty w meczach o stawkę. 13 października tego roku Andora okazała się lepsza od Macedonii w eliminacjach do mistrzostw świata, a skromne zwycięstwo 1:0 zapewnił Marc Bernaus, wychowanek słynnej Barcelony. Późniejsze remisy z Finlandią u siebie i z Macedonią na wyjeździe pozwoliły Andorczykom po raz pierwszy zakończyć eliminacje ze zdobyczą punktową, lecz pięć punktów nie wystarczyło, żeby wyprzedzić choćby jednego rywala.
Rozgrywki ligowe
Najmocniejszym klubem z Andory jest zespół ze stolicy tego kraju, który od 1942 roku rywalizuje w lidze hiszpańskiej. FC Andorra przez długi czas grała w Segunda Division B, obecnie jednak ten klub nie radzi sobie najlepiej i rywalizuje w terytorialnej lidze kraju z Półwyspu Iberyjskiego. To właśnie z tego klubu wywodzi się większość reprezentantów kraju z Pirenejów.
Rozgrywki ligowe w tej górskiej krainie obejmują 14 klubów. Te zespoły tworzą dwie klasy rozgrywkowe, lecz wśród tej czternastki są też rezerwy czołowych drużyn, które nie mogą awansować do Primera Divisio. Pierwsza liga składa się z ośmiu drużyn, które po rundzie zasadniczej sezonu tworzą grupy mistrzowską i spadkową, ostatni zespół jest automatycznie zdegradowany, a siódma drużyna gra baraż o pozostanie w lidze.
