Szkoleniowa zmiana pokoleniowa

Kluby jednak niewiele robiły sobie z tej statystyki i także pragnęły znaleźć swojego „Guardiolę” Niewielu jednak miało odwagę postawić na trenerskiego żółtodzioba. Nieudane próby podejmował choćby Milan (Seedorf, Inzaghi), gdzie jednak finalnie odnalazł się inny zasłużony zawodnik – wspomniany już Gattuso. Barcelonie pozazdrościli również włodarze odwiecznego rywala – Realu Madryt, którzy wpadli na pomysł, aby wychować sobie trenera. Wybrańcem był Zinedine Zidane. Francuz pierwszy raz w roli szkoleniowca „Królewskich” został zatrudniony w 2012 w drużynie Cadete. W kolejnych latach był asystentem trenera pierwszego zespołu, a także prowadził Castillę, aż wreszcie, po 4 latach objął pierwszą drużynę. Jakie osiągnął z nią  rezultaty – nie trzeba przypominać. To po raz kolejny rozochociło entuzjastów „swoich” trenerów. Kibice wielkich klubów zaczęli domagać się dania szans swoim legendom.

Brak wolnych fachowców

To drugi, prawdopodobnie najistotniejszy, powód zaistniałej sytuacji. W dzisiejszych czasach gdy mowa o zwolnieniu trenera pojawia się jeden zasadniczy problem – kto w zamian? Real, nie mogąc znaleźć następcy Lopeteguiego, niejako zmuszony był zaufać Solariemu. Manchester United chcąc zyskać na czasie w poszukiwaniach, postawił na tymczasowego strażaka Solskjaera. Również i przy załamaniach formy największych klubów można by się zastanawiać, czy ich aktualny szkoleniowiec nadal by nim był, gdyby na horyzoncie widniał godny następca. Jacy trenerzy są dziś najbardziej pożądani? Klopp, Simeone, Pochettino, Guardiola – wszyscy, o ile to w ogóle możliwe, bardzo trudni do wyjęcia z aktualnych miejsc pracy.

Niechęć do zgranych twarzy

Najgłośniejsze nazwiska wśród bezrobotnych? Jest oczywiście Zidane, on jednak przynajmniej do końca aktualnego sezonu zamierza mieć urlop. Julen Lopetegui – skompromitowany w Realu, a także cieszący się nie najlepszą opinią po zostawieniu kadry. Mourinho? W Manchesterze skłócony był niemal z każdym, wcześniej to samo z nim w roli głównej przerabiano w Londynie. Z głośnych nazwisk pozostaje jeszcze Blanc, który tak naprawdę poza Bordeaux, gdzie sensacyjnie zdobył mistrzostwo kraju, nigdzie indziej nie spełniał oczekiwań, a także Conte. Kto dalej? Moyes, Puel, Hughes, Montella, Garitano, Guidolin – to nie są nazwiska o które zabiegali by najwięksi.

Dziś ciężko znaleźć wielu fachowców wyróżniających się pracą w mniejszym klubie. Takich, aby można z pełnym przekonaniem powiedzieć, że nie jest to chwilowa zwyżka formy. Na pewno łakomym kąskiem dla wielu byłby Nagelsmann, który wykonuje świetną robotę w Hoffenheim. On jednak zdążył już odmówić Realowi, gdyż wolał związać się z RB Lipsk, do którego odejdzie po aktualnym sezonie. Świetną robotę w tym sezonie w Hiszpanii wykonują również Pepe Bordalás oraz Abelardo, oni jednak marząc o lepszej ofercie, swe umiejętności muszą jeszcze potwierdzić.

Wydaje się, że dziś komfort pracy w największych klubach świata zapewnia menedżerom przede wszystkim brak godnych następców. Wiele mówi fakt, że wśród kandydatów do ewentualnego zastąpienia Maurizio Sarriego w Chelsea wymienia się nawet Mourinho. Wydaje się, że wobec panującego zastoju na rynku trenerskim, coraz częściej możemy być świadkami sytuacji, iż to dawna legenda klubu podejmować się będzie jego odbudowy.

• Nowy Trener
• Trenerzy
• Barcelona
• Ajax
• Real Madrid
• Manchester United
• AC Milan
• Chelsea

Kluby jednak niewiele robiły sobie z tej statystyki i także pragnęły znaleźć swojego „Guardiolę” Niewielu jednak miało odwagę postawić na trenerskiego żółtodzioba. Nieudane próby podejmował choćby Milan (Seedorf, Inzaghi), gdzie jednak finalnie odnalazł się inny zasłużony zawodnik – wspomniany już Gattuso. Barcelonie pozazdrościli również włodarze odwiecznego rywala – Realu Madryt, którzy wpadli na pomysł, aby wychować sobie trenera. Wybrańcem był Zinedine Zidane. Francuz pierwszy raz w roli szkoleniowca „Królewskich” został zatrudniony w 2012 w drużynie Cadete. W kolejnych latach był asystentem trenera pierwszego zespołu, a także prowadził Castillę, aż wreszcie, po 4 latach objął pierwszą drużynę. Jakie osiągnął z nią  rezultaty – nie trzeba przypominać. To po raz kolejny rozochociło entuzjastów „swoich” trenerów. Kibice wielkich klubów zaczęli domagać się dania szans swoim legendom.

Brak wolnych fachowców

To drugi, prawdopodobnie najistotniejszy, powód zaistniałej sytuacji. W dzisiejszych czasach gdy mowa o zwolnieniu trenera pojawia się jeden zasadniczy problem – kto w zamian? Real, nie mogąc znaleźć następcy Lopeteguiego, niejako zmuszony był zaufać Solariemu. Manchester United chcąc zyskać na czasie w poszukiwaniach, postawił na tymczasowego strażaka Solskjaera. Również i przy załamaniach formy największych klubów można by się zastanawiać, czy ich aktualny szkoleniowiec nadal by nim był, gdyby na horyzoncie widniał godny następca. Jacy trenerzy są dziś najbardziej pożądani? Klopp, Simeone, Pochettino, Guardiola – wszyscy, o ile to w ogóle możliwe, bardzo trudni do wyjęcia z aktualnych miejsc pracy.

Niechęć do zgranych twarzy

Najgłośniejsze nazwiska wśród bezrobotnych? Jest oczywiście Zidane, on jednak przynajmniej do końca aktualnego sezonu zamierza mieć urlop. Julen Lopetegui – skompromitowany w Realu, a także cieszący się nie najlepszą opinią po zostawieniu kadry. Mourinho? W Manchesterze skłócony był niemal z każdym, wcześniej to samo z nim w roli głównej przerabiano w Londynie. Z głośnych nazwisk pozostaje jeszcze Blanc, który tak naprawdę poza Bordeaux, gdzie sensacyjnie zdobył mistrzostwo kraju, nigdzie indziej nie spełniał oczekiwań, a także Conte. Kto dalej? Moyes, Puel, Hughes, Montella, Garitano, Guidolin – to nie są nazwiska o które zabiegali by najwięksi.

Dziś ciężko znaleźć wielu fachowców wyróżniających się pracą w mniejszym klubie. Takich, aby można z pełnym przekonaniem powiedzieć, że nie jest to chwilowa zwyżka formy. Na pewno łakomym kąskiem dla wielu byłby Nagelsmann, który wykonuje świetną robotę w Hoffenheim. On jednak zdążył już odmówić Realowi, gdyż wolał związać się z RB Lipsk, do którego odejdzie po aktualnym sezonie. Świetną robotę w tym sezonie w Hiszpanii wykonują również Pepe Bordalás oraz Abelardo, oni jednak marząc o lepszej ofercie, swe umiejętności muszą jeszcze potwierdzić.

Wydaje się, że dziś komfort pracy w największych klubach świata zapewnia menedżerom przede wszystkim brak godnych następców. Wiele mówi fakt, że wśród kandydatów do ewentualnego zastąpienia Maurizio Sarriego w Chelsea wymienia się nawet Mourinho. Wydaje się, że wobec panującego zastoju na rynku trenerskim, coraz częściej możemy być świadkami sytuacji, iż to dawna legenda klubu podejmować się będzie jego odbudowy.