Bramkarz Arsenalu opowiada o trudnym okresie przygotowawczym, oczekiwaniach kibiców oraz płynącej z nich motywacji. Tak w kadrze, jaki i klubie sezon 2011/2012 może okazać się dla niego przełomowy.
Młody polski golkiper znakomicie wykorzystuje nadarzające się okazje, aby dynamicznie rozwijać swoją karierę. Pewny siebie patrzy w przyszłość jako filar defensywy Arsenalu Londyn oraz reprezentacji Polski. Drużyny te prezentują się obecnie poniżej oczekiwań, ale Wojciech Szczęsny jest pewnym punktem obydwu zespołów. Z piłkarzem rozmawialiśmy po zakończeniu tegorocznego Emirates Cup.
Gratulujemy…
Gratulujecie… czego?
Wojciech Szczęsny – pierwszy bramkarz Arsenalu Londyn (fot. skysports.com)
Pewne miejsce w bramce, nowy numer na koszulce – wydaje się, że pozycja w klubie jest zupełnie inna niż ostatnio. Kiedy rozmawialiśmy rok temu, mówiłeś, że będziesz chciał odejść, jeśli nic się nie zmieni.
Sytuacja, owszem, jest inna. Zacznę nowy sezon jako bramkarz numer jeden w Arsenalu, ale to dlatego, że na to ciężko zapracowałem.
Czy Was, jako piłkarzy, zaskoczyło podejście kibiców, którzy tak negatywnie odbierają wyniki klubu w okresie przygotowawczym?
Właśnie się dowiedziałem, że kibice negatywnie odbierają nasz klub…
Chodziło o te wyniki przedsezonowe, a także o to, że kibice buczeli i gwizdali, kiedy schodziliście z murawypo zakończeniu Emirates Cup.
Może i są gwizdy, ale prawda jest taka, że od nas się oczekuje, że będziemy wygrywać każdy mecz. Mieliśmy teraz dwa mecze u siebie, kibice na pewno oczekiwali, że oba wygramy, a z racji tego, że oba tylko zremisowaliśmy, to może to być dla nich frustrujące. Mam nadzieję, że podczas sezonu sytuacja się poprawi.
A co Twoim zdaniem należałoby poprawić? Podczas turnieju w obu spotkaniach obejmowaliście prowadzenie, czy to obrona i gra w końcówkach zawiodła?
Nie chcę tutaj szukać usprawiedliwień, ale wróciliśmy właśnie z ciężkiego obozu przygotowawczego, gdzie tak naprawdę mniej przygotowaliśmy się piłkarsko, a bardziej kondycyjnie, więc wiadomo, że po takim obozie siły szybko opadają. Wszystko jest przygotowane tak, abyśmy byli gotowi na 13 sierpnia, na początek sezonu. Myślę, że kiedy jeszcze byliśmy w pełni sił, kiedy graliśmy na pełnych obrotach, to udowodniliśmy, że jesteśmy zespołem lepszym i od Red Bulls, i od Boca Juniors, a to są naprawdę dobre zespoły. Nie należy szczególnie przywiązywać wagi do tego, że traciliśmy bramki w drugich połowach.
A jak to jest z Twoją pewnością siebie? W programach przedturniejowych spośród bramkarzy byliście wymienieni tylko Ty i Łukasz Fabiański, nie było ani słowa o Almunii czy Mannone, natomiast dziś, w najważniejszym meczu turnieju, otrzymałeś miejsce w wyjściowej jedenastce. To uczucie dodaje Ci sił?
Oczywiście, że tak. Cieszą mnie takie sygnały, że boss wierzy we mnie, że mi ufa, chce, żebym był bramkarzem numer jeden. Dodaje mi to pewności siebie, dodaje to wiary i mnie, jako bramkarzowi, to bardzo pomaga.
Jakie są Twoje oczekiwania na nadchodzący sezon? Z każdym kolejnym sezonem bez trofeum presja wokół klubu rośnie?
Nie, to tylko presja, jaką wywierają na nas kibice, którzy chcieliby zwycięstw i trofeów. Nie nazwałbym tego tak właściwie presją, to raczej determinacja do tego, aby wygrać. Arsenal od kilku lat nie wygrał nic znaczącego, więc głód trofeów na pewno wzrasta, ale nie nazwałbym tego presją, a na pewno niczym, co nas paraliżuje. To kwestia motywacji.
Jeżeli popatrzymy na to, jak się sprawy zmieniają w klubie, to za Twoimi plecami nagle znalazł się także Łukasz. Jak to wygląda w kontekście rywalizacji o miejsce na Euro?
Zdajemy sobie sprawę z tego, że ten z nas, który przegra rywalizację w klubie, będzie bez szans na wygranie rywalizacji w reprezentacji. Ale między nami to nic nie zmienia, nasze kontakty wyglądają tak samo, jak wyglądały wcześniej, kiedy to Łukasz był numerem jeden. Wtedy też nie byłem do niego wrogo nastawiony, tak samo Łukasz zachowywał się w ostatnim sezonie. To jest bardzo zdrowa i sportowa rywalizacja.
W kadrze narodowej jest coraz więcej naturalizowanych zawodników. Znany jesteś z tego, że nie jesteś zwolennikiem tych procesów. Co się zdarzy, kiedy staniemy przed dylematem, czy wybrać lepszych piłkarzy, ale naturalizowanych, czy tych gorszych, ale z Polski?
Możemy mówić nazwiskami, bo wiadomo, o kogo chodzi. Najpierw zawodnik typu Arboleda musiałby udowodnić, że jest lepszy od zawodnika typu Głowacki. Nie powinno być tak, że tylko dlatego, że Arboleda będzie miał polski paszport, to będzie miał zagwarantowane miejsce w wyjściowej jedenastce. Moja opinia jest taka, że już nie chodzi o to, czy jestem za naturalizowaniem zawodników czy nie, ale nie chciałbym takiej sytuacji, kiedy Manuel Arboleda czy Damien Perquis dostają paszporty na kilka tygodni przed mistrzostwami, nie są zgrani z zespołem i tylko przez wzgląd na paszport mają zagwarantowane miejsce. Jeśli wywalczą sobie to miejsce wcześniej wcześniej, to nie będzie problemu. Chciałbym tylko, aby ta rywalizacja wyglądała na sportową.
Co potrzebujemy przez ten najbliższy rok się nauczyć, aby skutecznie powalczyć o dobry wynik na Euro?
Musimy się nauczyć więcej meczów wygrywać.
Tak, ale czy widzisz coś, co jest elementem oczywistym do poprawy?
Mnie osobiście podoba się taktyka i sposób gry przedstawiony przez trenera. Jeśli jesteśmy w stanie zaufać trenerowi i udoskonalać cały czas tę samą taktykę i ją stosować, to jesteśmy w stanie powalczyć o dobre wyniki na mistrzostwach Europy. Jeszcze nie jesteśmy może na najwyższym poziomie, ale były ostatnio przebłyski w meczu z Francją, kiedy to odbieraliśmy piłkę na połowie przeciwnika, wychodziliśmy szybko z kontrą, i to wyglądało ciekawie. Jeżeli to opanujemy i będziemy grali w ten sposób, to jesteśmy w stanie za rok na Euro powalczyć.
Kończąc temat kadry, odbyło się już losowanie grup eliminacyjnych do MŚ 2014 w Brazylii. Trafiliśmy m.in. na Anglików. Jakie są Twoje pierwsze wrażenia?
Cieszę się bardzo z tego. Myślę, że grupa jest fajna. Będziemy mogli zagrać z Anglikami na Wembley, wiadomo, że jest to europejska potęga. Cieszę się, że ominęliśmy także te mocniejsze zespoły, mogliśmy przecież trafić na Hiszpanię. Reszta zespołów z naszej grupy jest w naszym zasięgu. To losowanie tylko dodało nam wiary, że jeśli pójdzie nam dobrze na Euro, to później z powodzeniem będziemy walczyć w eliminacjach do mistrzostw świata.
To od Ciebie wyszło, aby zmienić numer z 53 na 13?
Powiedziałem wyraźnie, że chcę albo 53 albo 1, inny numer mnie nie interesuje. Zostało to źle zrozumiane, że po prostu chcę zmienić numer 53, i zostało to zmienione na 13. Przyzwyczaję się, myślę także, że pecha mi nie przyniesie.
Oby była szczęśliwa.
Na Emirates Stadium rozmawiali Tomasz Błaszczak oraz Robert Błaszczak.
Bramkarz Arsenalu opowiada o trudnym okresie przygotowawczym, oczekiwaniach kibiców oraz płynącej z nich motywacji. Tak w kadrze, jaki i klubie sezon 2011/2012 może okazać się dla niego przełomowy.
Młody polski golkiper znakomicie wykorzystuje nadarzające się okazje, aby dynamicznie rozwijać swoją karierę. Pewny siebie patrzy w przyszłość jako filar defensywy Arsenalu Londyn oraz reprezentacji Polski. Drużyny te prezentują się obecnie poniżej oczekiwań, ale Wojciech Szczęsny jest pewnym punktem obydwu zespołów. Z piłkarzem rozmawialiśmy po zakończeniu tegorocznego Emirates Cup.
Gratulujemy…
Gratulujecie… czego?
Wojciech Szczęsny – pierwszy bramkarz Arsenalu Londyn (fot. skysports.com)
Pewne miejsce w bramce, nowy numer na koszulce – wydaje się, że pozycja w klubie jest zupełnie inna niż ostatnio. Kiedy rozmawialiśmy rok temu, mówiłeś, że będziesz chciał odejść, jeśli nic się nie zmieni.
Sytuacja, owszem, jest inna. Zacznę nowy sezon jako bramkarz numer jeden w Arsenalu, ale to dlatego, że na to ciężko zapracowałem.
Czy Was, jako piłkarzy, zaskoczyło podejście kibiców, którzy tak negatywnie odbierają wyniki klubu w okresie przygotowawczym?
Właśnie się dowiedziałem, że kibice negatywnie odbierają nasz klub…
Chodziło o te wyniki przedsezonowe, a także o to, że kibice buczeli i gwizdali, kiedy schodziliście z murawypo zakończeniu Emirates Cup.
Może i są gwizdy, ale prawda jest taka, że od nas się oczekuje, że będziemy wygrywać każdy mecz. Mieliśmy teraz dwa mecze u siebie, kibice na pewno oczekiwali, że oba wygramy, a z racji tego, że oba tylko zremisowaliśmy, to może to być dla nich frustrujące. Mam nadzieję, że podczas sezonu sytuacja się poprawi.
A co Twoim zdaniem należałoby poprawić? Podczas turnieju w obu spotkaniach obejmowaliście prowadzenie, czy to obrona i gra w końcówkach zawiodła?
Nie chcę tutaj szukać usprawiedliwień, ale wróciliśmy właśnie z ciężkiego obozu przygotowawczego, gdzie tak naprawdę mniej przygotowaliśmy się piłkarsko, a bardziej kondycyjnie, więc wiadomo, że po takim obozie siły szybko opadają. Wszystko jest przygotowane tak, abyśmy byli gotowi na 13 sierpnia, na początek sezonu. Myślę, że kiedy jeszcze byliśmy w pełni sił, kiedy graliśmy na pełnych obrotach, to udowodniliśmy, że jesteśmy zespołem lepszym i od Red Bulls, i od Boca Juniors, a to są naprawdę dobre zespoły. Nie należy szczególnie przywiązywać wagi do tego, że traciliśmy bramki w drugich połowach.
A jak to jest z Twoją pewnością siebie? W programach przedturniejowych spośród bramkarzy byliście wymienieni tylko Ty i Łukasz Fabiański, nie było ani słowa o Almunii czy Mannone, natomiast dziś, w najważniejszym meczu turnieju, otrzymałeś miejsce w wyjściowej jedenastce. To uczucie dodaje Ci sił?
Oczywiście, że tak. Cieszą mnie takie sygnały, że boss wierzy we mnie, że mi ufa, chce, żebym był bramkarzem numer jeden. Dodaje mi to pewności siebie, dodaje to wiary i mnie, jako bramkarzowi, to bardzo pomaga.
Jakie są Twoje oczekiwania na nadchodzący sezon? Z każdym kolejnym sezonem bez trofeum presja wokół klubu rośnie?
Nie, to tylko presja, jaką wywierają na nas kibice, którzy chcieliby zwycięstw i trofeów. Nie nazwałbym tego tak właściwie presją, to raczej determinacja do tego, aby wygrać. Arsenal od kilku lat nie wygrał nic znaczącego, więc głód trofeów na pewno wzrasta, ale nie nazwałbym tego presją, a na pewno niczym, co nas paraliżuje. To kwestia motywacji.
Jeżeli popatrzymy na to, jak się sprawy zmieniają w klubie, to za Twoimi plecami nagle znalazł się także Łukasz. Jak to wygląda w kontekście rywalizacji o miejsce na Euro?
Zdajemy sobie sprawę z tego, że ten z nas, który przegra rywalizację w klubie, będzie bez szans na wygranie rywalizacji w reprezentacji. Ale między nami to nic nie zmienia, nasze kontakty wyglądają tak samo, jak wyglądały wcześniej, kiedy to Łukasz był numerem jeden. Wtedy też nie byłem do niego wrogo nastawiony, tak samo Łukasz zachowywał się w ostatnim sezonie. To jest bardzo zdrowa i sportowa rywalizacja.
W kadrze narodowej jest coraz więcej naturalizowanych zawodników. Znany jesteś z tego, że nie jesteś zwolennikiem tych procesów. Co się zdarzy, kiedy staniemy przed dylematem, czy wybrać lepszych piłkarzy, ale naturalizowanych, czy tych gorszych, ale z Polski?
Możemy mówić nazwiskami, bo wiadomo, o kogo chodzi. Najpierw zawodnik typu Arboleda musiałby udowodnić, że jest lepszy od zawodnika typu Głowacki. Nie powinno być tak, że tylko dlatego, że Arboleda będzie miał polski paszport, to będzie miał zagwarantowane miejsce w wyjściowej jedenastce. Moja opinia jest taka, że już nie chodzi o to, czy jestem za naturalizowaniem zawodników czy nie, ale nie chciałbym takiej sytuacji, kiedy Manuel Arboleda czy Damien Perquis dostają paszporty na kilka tygodni przed mistrzostwami, nie są zgrani z zespołem i tylko przez wzgląd na paszport mają zagwarantowane miejsce. Jeśli wywalczą sobie to miejsce wcześniej wcześniej, to nie będzie problemu. Chciałbym tylko, aby ta rywalizacja wyglądała na sportową.
Co potrzebujemy przez ten najbliższy rok się nauczyć, aby skutecznie powalczyć o dobry wynik na Euro?
Musimy się nauczyć więcej meczów wygrywać.
Tak, ale czy widzisz coś, co jest elementem oczywistym do poprawy?
Mnie osobiście podoba się taktyka i sposób gry przedstawiony przez trenera. Jeśli jesteśmy w stanie zaufać trenerowi i udoskonalać cały czas tę samą taktykę i ją stosować, to jesteśmy w stanie powalczyć o dobre wyniki na mistrzostwach Europy. Jeszcze nie jesteśmy może na najwyższym poziomie, ale były ostatnio przebłyski w meczu z Francją, kiedy to odbieraliśmy piłkę na połowie przeciwnika, wychodziliśmy szybko z kontrą, i to wyglądało ciekawie. Jeżeli to opanujemy i będziemy grali w ten sposób, to jesteśmy w stanie za rok na Euro powalczyć.
Kończąc temat kadry, odbyło się już losowanie grup eliminacyjnych do MŚ 2014 w Brazylii. Trafiliśmy m.in. na Anglików. Jakie są Twoje pierwsze wrażenia?
Cieszę się bardzo z tego. Myślę, że grupa jest fajna. Będziemy mogli zagrać z Anglikami na Wembley, wiadomo, że jest to europejska potęga. Cieszę się, że ominęliśmy także te mocniejsze zespoły, mogliśmy przecież trafić na Hiszpanię. Reszta zespołów z naszej grupy jest w naszym zasięgu. To losowanie tylko dodało nam wiary, że jeśli pójdzie nam dobrze na Euro, to później z powodzeniem będziemy walczyć w eliminacjach do mistrzostw świata.
To od Ciebie wyszło, aby zmienić numer z 53 na 13?
Powiedziałem wyraźnie, że chcę albo 53 albo 1, inny numer mnie nie interesuje. Zostało to źle zrozumiane, że po prostu chcę zmienić numer 53, i zostało to zmienione na 13. Przyzwyczaję się, myślę także, że pecha mi nie przyniesie.
Oby była szczęśliwa.
Na Emirates Stadium rozmawiali Tomasz Błaszczak oraz Robert Błaszczak.
Komentarze6
~
~Marcin77
Świetny wywiad;)
~
~kubaaaaaaaaaaaa
warszawski cwaniak .!!!
~
~Marcin77
Ale cwaniaki są też w Łodzi,Krakowie
,Poznaniu…!;/
~
~ADF
Każdy ma coś z cwaniaka. Tylko jeden z
warszawskiego, a drugi z poznańskiego.
~
~filip
to, jak pracuje ciezko w Arsenalu powinno byc
przykladem dla innych, a nie wyjatkiem :/
