Stulecie bez prezentu?

W poprzednich latach Jagiellonia była znana z tego, że potrafiła postawić się tym teoretycznie najmocniejszym drużynom. „Jaga” właśnie w starciach z zespołami z czołówki prezentowała się najlepiej, często wywożąc trzy punkty. Ten rok pod tym względem nie wygląda aż tak dobrze. Co prawda zazwyczaj nie są to przegrane mecze, jednak trochę brakuje, aby przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę. Remisy z: Legią, Lechem, Śląskiem i Lechią są świetnym odwzorowaniem całego dotychczasowego sezonu w wykonaniu „Jagi”. Jej gra z klubami z pierwszej ósemki prezentuje się w miarę stabilnie, ale często jest przekładana niepotrzebnymi porażkami z teoretycznie słabszymi drużynami jak np. ostatnio z Rakowem Częstochowa.

Nadzieja w młodzieży

Patryk Klimala i Bartosz Bida – na pewno już o nich słyszeliście. Dwóch młodzieżowców, którzy na stałe zagościli w pierwszym składzie Jagiellonii. Bartek wychował się w klubie w Białymstoku, już w młodzieżowych drużynach dawał o sobie znać, ale pierwszą poważną szansę otrzymał w tym sezonie. Wykorzystał ją najlepiej, jak się dało. Wejście pomocnika do ligi było fenomenalne i swoją świetną dyspozycją wywalczył sobie miejsce w składzie, bez względu na przepis o obowiązkowym młodzieżowcu.

Niestety musiał przyjść też kryzys. Można powiedzieć, że im dalej w las, tym więcej drzew. Kolejka po kolejce obrońcy nauczyli się ustawiać i skutecznie bronić ataki prowadzone przez kreatywnego młodzieńca. Powoli brakowało też bramek i asyst, przez co trener Mamrot już nie tak często wystawiał Bartka w pierwszej jedenastce. Gdy w drużynie jakiś element zaczyna działać gorzej, wówczas musi pojawić coś, co go skutecznie zastąpi, i to własnie wtedy pokazał się Patryk Klimala.

Doskonałe przyspieszenie i niesamowity instynkt w polu karnym – te cechy czynią go jednym z najlepszych strzelców w naszej lidze. Nie od samego początku w Białymstoku darzono go tak wielkim uczuciem jak teraz. Wcześniej Patryk był raczej drugim napastnikiem, który, wchodząc z ławki, nie zawsze dawał impuls i jakość. Ważną decyzją, także dla Klimali, była zmiana ustawienia drużyny. Przesunięcie Jesusa Imaza do tyłu na pozycję środkowego pomocnika ofensywnego otworzyło więcej możliwości dla szybkiego i zwinnego napastnika. W tę rolę idealnie wkomponował się Patryk Klimala. To właśnie w tym ustawieniu jego największe walory są najlepiej wykorzystane.

Oczywiście nie sama zmiana stylu gry zrobiła z niego skutecznego napastnika. Można odnieść wrażenie, że Patryk wypracował bardzo ważną cechę dla każdego napastnika. Powtarzalność – to właśnie ona różni dobrych napastników od wybitnych. Ale jest też największym przekleństwem wielu młodych „dziewiątek”. Wydaje się, że 21-letni napastnik Jagiellonii ma to już w takim wieku. Ważne teraz, aby ciężką pracą na każdym treningu doskonalić tę umiejętność i nie przestawać się rozwijać. Warto odnotować fakt, że w Białymstoku już chyba nikt nie pamięta o Mudrińskim, czyli najdroższym piłkarzu kupionym w historii Jagiellonii. Na ławce posadził go właśnie Patryk Klimala.

Świetna postawa polskich młodzieżowców oczywiście bardzo cieszy, ale samych reprezentantów młodzieży jest trochę mało. W pierwszym składzie drużyny Jagiellonii występuje ich tylko dwóch. A ostatnio nie zawsze każdy z nich startuje od 1. minuty. Optymistycznym prognostykiem jest wielu zawodników pojawiających się z ławki, takich jak np. Przemysław Mystkowski, Mikołaj Wasilewski czy Mikołaj Nawrocki. Na ich przebłyski trzeba będzie jednak jeszcze trochę poczekać. Może to właśnie młoda krew sprawi, że Jagiellonia nie będzie musiała się wstydzić koronnego sezonu.

• Ekstraklasa
• Ireneusz Mamrot
• Jagiellonia Białystok
• Patryk Klimala
• Bartosz Bida
• Legia Warszawa
• Lech Poznań
• Śląsk Wrocław
• Lechia Gdańsk

W poprzednich latach Jagiellonia była znana z tego, że potrafiła postawić się tym teoretycznie najmocniejszym drużynom. „Jaga” właśnie w starciach z zespołami z czołówki prezentowała się najlepiej, często wywożąc trzy punkty. Ten rok pod tym względem nie wygląda aż tak dobrze. Co prawda zazwyczaj nie są to przegrane mecze, jednak trochę brakuje, aby przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę. Remisy z: Legią, Lechem, Śląskiem i Lechią są świetnym odwzorowaniem całego dotychczasowego sezonu w wykonaniu „Jagi”. Jej gra z klubami z pierwszej ósemki prezentuje się w miarę stabilnie, ale często jest przekładana niepotrzebnymi porażkami z teoretycznie słabszymi drużynami jak np. ostatnio z Rakowem Częstochowa.

Nadzieja w młodzieży

Patryk Klimala i Bartosz Bida – na pewno już o nich słyszeliście. Dwóch młodzieżowców, którzy na stałe zagościli w pierwszym składzie Jagiellonii. Bartek wychował się w klubie w Białymstoku, już w młodzieżowych drużynach dawał o sobie znać, ale pierwszą poważną szansę otrzymał w tym sezonie. Wykorzystał ją najlepiej, jak się dało. Wejście pomocnika do ligi było fenomenalne i swoją świetną dyspozycją wywalczył sobie miejsce w składzie, bez względu na przepis o obowiązkowym młodzieżowcu.

Niestety musiał przyjść też kryzys. Można powiedzieć, że im dalej w las, tym więcej drzew. Kolejka po kolejce obrońcy nauczyli się ustawiać i skutecznie bronić ataki prowadzone przez kreatywnego młodzieńca. Powoli brakowało też bramek i asyst, przez co trener Mamrot już nie tak często wystawiał Bartka w pierwszej jedenastce. Gdy w drużynie jakiś element zaczyna działać gorzej, wówczas musi pojawić coś, co go skutecznie zastąpi, i to własnie wtedy pokazał się Patryk Klimala.

Doskonałe przyspieszenie i niesamowity instynkt w polu karnym – te cechy czynią go jednym z najlepszych strzelców w naszej lidze. Nie od samego początku w Białymstoku darzono go tak wielkim uczuciem jak teraz. Wcześniej Patryk był raczej drugim napastnikiem, który, wchodząc z ławki, nie zawsze dawał impuls i jakość. Ważną decyzją, także dla Klimali, była zmiana ustawienia drużyny. Przesunięcie Jesusa Imaza do tyłu na pozycję środkowego pomocnika ofensywnego otworzyło więcej możliwości dla szybkiego i zwinnego napastnika. W tę rolę idealnie wkomponował się Patryk Klimala. To właśnie w tym ustawieniu jego największe walory są najlepiej wykorzystane.

Oczywiście nie sama zmiana stylu gry zrobiła z niego skutecznego napastnika. Można odnieść wrażenie, że Patryk wypracował bardzo ważną cechę dla każdego napastnika. Powtarzalność – to właśnie ona różni dobrych napastników od wybitnych. Ale jest też największym przekleństwem wielu młodych „dziewiątek”. Wydaje się, że 21-letni napastnik Jagiellonii ma to już w takim wieku. Ważne teraz, aby ciężką pracą na każdym treningu doskonalić tę umiejętność i nie przestawać się rozwijać. Warto odnotować fakt, że w Białymstoku już chyba nikt nie pamięta o Mudrińskim, czyli najdroższym piłkarzu kupionym w historii Jagiellonii. Na ławce posadził go właśnie Patryk Klimala.

Świetna postawa polskich młodzieżowców oczywiście bardzo cieszy, ale samych reprezentantów młodzieży jest trochę mało. W pierwszym składzie drużyny Jagiellonii występuje ich tylko dwóch. A ostatnio nie zawsze każdy z nich startuje od 1. minuty. Optymistycznym prognostykiem jest wielu zawodników pojawiających się z ławki, takich jak np. Przemysław Mystkowski, Mikołaj Wasilewski czy Mikołaj Nawrocki. Na ich przebłyski trzeba będzie jednak jeszcze trochę poczekać. Może to właśnie młoda krew sprawi, że Jagiellonia nie będzie musiała się wstydzić koronnego sezonu.