Scott „Skippy” McDonald: kandydat na gwiazdę

Sukcesem z całą pewnością był debiut w meczu seniorskiej kadry narodowej, w której wystąpił pierwszy raz 22 lutego 2006 roku w meczu Pucharu Azji przeciwko Bahrajnowi. Scott występował wcześniej we wszystkich kategoriach wiekowych reprezentacji Australii, ale zgodnie z nowymi przepisami mógłby nawet występować w drużynie Szkocji, bowiem dysponuje szkockim paszportem. Niestety dla piłkarza jego słabszy okres gry przypadł przed Mistrzostwami Świata i w rezultacie Guus Hiddink nie zabrał go na tą sportową imprezę, co zawodnik bardzo ciężko przeżył.

McDonald w wywiadach podkreślał nie jeden raz, że to właśnie gra dla Motherwell pozwoliła mu odzyskać zaufanie do własnych umiejętności i ponownie cieszyć się grą, ale dla własnego dobra musi odejść. Nie było to najlepsze posunięcie, bo kibice zespołu przez długi czas nie potrafili mu tego wybaczyć i gwizdali na swojego idola przy każdej okazji. Dopiero brak McDonalda w składzie (w listopadzie doznał kontuzji, która wykluczyła go z gry na trzy mecze) pokazał, jak ważny jest ten napastnik dla Motherwell, które bez niego nie potrafiło zdobywać punktów.
Sezon 2006/07 zakończył z bilansem piętnastu trafień ligowych (jedna bramka w Pucharze),co skłoniło wreszcie czołowe kluby do walki o pozyskanie tego piłkarza. Jako pierwsi ofertę złożyli działacze Glasgow Rangers, ale ich oferta (czterysta tysięcy funtów) została odrzucona (nie ucieszyło to piłkarza, który podkreślał w wywiadach, że po usłyszeniu, że jego osobą zainteresowany jest tak wielki klub „poczuł się na szczycie świata”, a odmowa transferu była dla niego przygnębiającą nowiną); szefostwo Celtiku przebiło rywala niemal dwukrotnie i ostatecznie pozyskało 24-latka za 750 tysięcy funtów (z nowym klubem „Skippy”, bo taki jest pseudonim piłkarza, podpisał trzyletni kontrakt). McDonald nie ukrywał zadowolenia z faktu, iż może wreszcie odejść z Fir Park: „Cieszyłem się grą dla Motherwell i opuszczam klub z wieloma dobrymi wspomnieniami. Mam nadzieję, że fani zrozumieją to, że chcę odejść i rozwijać moją karierę oraz chciałbym podziękować im za wsparcie jakie mi dawali”. Australijczyk zapisał się na stałe w historii szkockiego futbolu 25 listopada ubiegłego roku strzelając w meczu przeciwko Falkirk bramkę nr 5000 w historii SPL. Ogółem w barwach Motherwell McDonald zdobył czterdzieści siedem goli (44 bramki w lidze, 2 w Pucharze Szkocji, 1 w Pucharze Ligi) w 125 występach, co daje mu niezła średnią 0,376. Oczywiście statystyka ta jest dużo lepsza, jeśli zapomni się o pierwszym okresie gry, kiedy to piłkarz próbował dopiero 'wpasować’ się do drużyny. Zresztą, jeśli weźmie się pod uwagę, że Motherwell to zespół, który raczej walczy o utrzymanie niż zajmuje miejsce w środku stawki, to rzeczywiście wynik osiągnięty przez młodego Australijczyka jest na dobrym poziomie.

To co cechuje Scotta McDonalda to bez wątpienia dobra szybkość, duże zaangażowanie oraz niezła technika. Pomimo 'skromnej’ postury (173 cm wzrostu) potrafi wygrywać pojedynki główkowe, bardzo dobrze zastawia się w polu karnym i jest łatwo odebrać mu piłkę. McDonald przez cały mecz 'szuka’ pozycji, utrudniając maksymalnie obrońcom krycie, a także wykorzystuje większość strzeleckich sytuacji, co z całą pewnością w Celtiku ułatwi mu walkę o koronę króla strzelców ligi szkockiej.

Sukcesem z całą pewnością był debiut w meczu seniorskiej kadry narodowej, w której wystąpił pierwszy raz 22 lutego 2006 roku w meczu Pucharu Azji przeciwko Bahrajnowi. Scott występował wcześniej we wszystkich kategoriach wiekowych reprezentacji Australii, ale zgodnie z nowymi przepisami mógłby nawet występować w drużynie Szkocji, bowiem dysponuje szkockim paszportem. Niestety dla piłkarza jego słabszy okres gry przypadł przed Mistrzostwami Świata i w rezultacie Guus Hiddink nie zabrał go na tą sportową imprezę, co zawodnik bardzo ciężko przeżył.

McDonald w wywiadach podkreślał nie jeden raz, że to właśnie gra dla Motherwell pozwoliła mu odzyskać zaufanie do własnych umiejętności i ponownie cieszyć się grą, ale dla własnego dobra musi odejść. Nie było to najlepsze posunięcie, bo kibice zespołu przez długi czas nie potrafili mu tego wybaczyć i gwizdali na swojego idola przy każdej okazji. Dopiero brak McDonalda w składzie (w listopadzie doznał kontuzji, która wykluczyła go z gry na trzy mecze) pokazał, jak ważny jest ten napastnik dla Motherwell, które bez niego nie potrafiło zdobywać punktów.
Sezon 2006/07 zakończył z bilansem piętnastu trafień ligowych (jedna bramka w Pucharze),co skłoniło wreszcie czołowe kluby do walki o pozyskanie tego piłkarza. Jako pierwsi ofertę złożyli działacze Glasgow Rangers, ale ich oferta (czterysta tysięcy funtów) została odrzucona (nie ucieszyło to piłkarza, który podkreślał w wywiadach, że po usłyszeniu, że jego osobą zainteresowany jest tak wielki klub „poczuł się na szczycie świata”, a odmowa transferu była dla niego przygnębiającą nowiną); szefostwo Celtiku przebiło rywala niemal dwukrotnie i ostatecznie pozyskało 24-latka za 750 tysięcy funtów (z nowym klubem „Skippy”, bo taki jest pseudonim piłkarza, podpisał trzyletni kontrakt). McDonald nie ukrywał zadowolenia z faktu, iż może wreszcie odejść z Fir Park: „Cieszyłem się grą dla Motherwell i opuszczam klub z wieloma dobrymi wspomnieniami. Mam nadzieję, że fani zrozumieją to, że chcę odejść i rozwijać moją karierę oraz chciałbym podziękować im za wsparcie jakie mi dawali”. Australijczyk zapisał się na stałe w historii szkockiego futbolu 25 listopada ubiegłego roku strzelając w meczu przeciwko Falkirk bramkę nr 5000 w historii SPL. Ogółem w barwach Motherwell McDonald zdobył czterdzieści siedem goli (44 bramki w lidze, 2 w Pucharze Szkocji, 1 w Pucharze Ligi) w 125 występach, co daje mu niezła średnią 0,376. Oczywiście statystyka ta jest dużo lepsza, jeśli zapomni się o pierwszym okresie gry, kiedy to piłkarz próbował dopiero 'wpasować’ się do drużyny. Zresztą, jeśli weźmie się pod uwagę, że Motherwell to zespół, który raczej walczy o utrzymanie niż zajmuje miejsce w środku stawki, to rzeczywiście wynik osiągnięty przez młodego Australijczyka jest na dobrym poziomie.

To co cechuje Scotta McDonalda to bez wątpienia dobra szybkość, duże zaangażowanie oraz niezła technika. Pomimo 'skromnej’ postury (173 cm wzrostu) potrafi wygrywać pojedynki główkowe, bardzo dobrze zastawia się w polu karnym i jest łatwo odebrać mu piłkę. McDonald przez cały mecz 'szuka’ pozycji, utrudniając maksymalnie obrońcom krycie, a także wykorzystuje większość strzeleckich sytuacji, co z całą pewnością w Celtiku ułatwi mu walkę o koronę króla strzelców ligi szkockiej.