Portugalski prawy obrońca wychowany w Sportingu, kapitan olimpijskiej reprezentacji Portugalii na igrzyskach w Rio de Janeiro w 2016 roku.
Urodził się 16 maja 1993 roku w Nazaré. Pierwszym klubem był lokalny GD Nazarenos, a potem, jeszcze jako dziecko, trafił do akademii Sportingu CP. W młodzieży grał jako skrzydłowy, który strzelał dużo goli. W ostatnich latach juniorskich został prawym obrońcą, a w rezerwach Sportingu wrócił na skrzydło. Mówił później, że przejście było dla niego naturalne.
W pierwszej drużynie Sportingu zadebiutował 7 grudnia 2012 roku w meczu Ligi Europy z Videoton, wygranym 2:1. Wyszedł w nim w pierwszym składzie. Spotkanie przełożono o dzień z powodu stanu boiska, a on wspominał, że dzięki temu denerwował się jeszcze bardziej. Wprowadził go trener Franky Vercauteren, który mówił później, że Esgaio był wtedy jeszcze nie do końca gotowy, ale miał duży potencjał: był spokojny i inteligentny, nie robił dużo hałasu i potrafił przenieść na boisko to, co mówił trener. Dodawał, że był bardzo elastyczny i dostosowywał się do potrzeb drużyny, grając na kilku pozycjach.
Zanim odszedł ze Sportingu, był wypożyczony do Académiki Coimbra. W czerwcu 2017 roku Sporting ogłosił jego definitywny transfer do SC Braga, zachowując 20 procent praw do zawodnika. W Bradze spędził cztery sezony. W styczniu 2020 roku wyszedł w podstawowym składzie w finale Pucharu Ligi z FC Porto, wygranym przez Bragę 1:0. W maju 2021 roku zagrał w finale Pucharu Portugalii, w którym Braga pokonała Benfikę 2:0.
Latem 2021 roku wrócił do Sportingu. Już 31 lipca, w meczu o Superpuchar Portugalii w Aveiro, wyszedł w pierwszym składzie przeciwko Bradze i wygrał 2:1. 29 stycznia 2022 roku zagrał od początku w finale Pucharu Ligi z Benfiką w Leirii, wygranym 2:1, jako prawy wahadłowy.
W sezonie 2023/2024 rozegrał 28 meczów ligowych, a Sporting pod wodzą Rúbena Amorima zdobył mistrzostwo Portugalii. Był to jego pierwszy tytuł mistrzowski. 22 listopada 2024 roku, w swoim 500. meczu w karierze zawodowej, strzelił gola w wygranym 6:0 meczu Pucharu Portugalii z Amarante. W styczniu 2025 roku miał już spakowane walizki do Turcji, ale został po rozmowie z trenerem Rui Borgesem, który prosił go o pozostanie. Sporting ponownie wygrał ligę, a on zagrał w niej dziewięć razy. Wygrał też Puchar Portugalii.
1 września 2025 roku rozwiązał kontrakt ze Sportingiem i podpisał dwuletni kontrakt z tureckim Fatih Karagümrük. Był to jego pierwszy zagraniczny klub. 11 czerwca 2026 roku wrócił do Portugalii i podpisał umowę z Gil Vicente FC do 2028 roku.
Esgaio to prawy obrońca, który grał też jako środkowy obrońca w trójce i jako wahadłowy, a w młodości jako skrzydłowy. Vercauteren mówił, że potrafił dostosować się do potrzeb drużyny na wielu pozycjach.
W reprezentacjach młodzieżowych Portugalii występował w kategoriach od U-16 do U-23. W czerwcu 2015 roku zagrał na mistrzostwach Europy U-21 w Czechach. W finale w Pradze Szwecja wygrała z Portugalią w rzutach karnych 4:3 po bezbramkowym remisie, a bramkarz Patrik Carlgren obronił m.in. strzał Esgaio.
Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro w 2016 roku był kapitanem drużyny U-23 prowadzonej przez Rui Jorge. W pierwszym meczu Portugalia pokonała Argentynę 2:0. Wygrała też z Hondurasem 2:1 i zajęła pierwsze miejsce w grupie, ale w ćwierćfinale przegrała z Niemcami 0:4.
0
0
6,9
Minuty w sezonie
963′11 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026/2027Puchar Ligi Portugalskiej | Gil Vicente | Puchar Ligi Portugalskiej | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2025/2026Süper Lig | Fatih Karagümrük | Süper Lig | 26 | 2178 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2024/2025Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 9 | 242 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 4 | 169 | 0 | 0 |
| 2023/2024Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 28 | 1516 | 0 | 4 |
| 2022/2023Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 25 | 1320 | 1 | 3 |
| 2021/2022Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 27 | 1473 | 0 | 4 |
| 2020/2021Primeira Liga | SC Braga | Primeira Liga | 32 | 2871 | 1 | 3 |
| 2019/2020Primeira Liga | SC Braga | Primeira Liga | 30 | 2569 | 1 | 5 |
| 2018/2019Primeira Liga | SC Braga | Primeira Liga | 25 | 1995 | 0 | 4 |
| 2017/2018Primeira Liga | SC Braga | Primeira Liga | 30 | 2572 | 4 | 10 |
| 2016/2017Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 8 | 496 | 0 | 0 |
| 2015/2016Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 8 | 611 | 0 | 0 |
| 2014/2015Primeira Liga | Académica Coimbra | Primeira Liga | 18 | 1551 | 0 | 0 |
| 2013/2014Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 0 | – | 0 | 0 |
| 2012/2013Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 3 | 57 | 0 | 0 |
| 2011/2012 | Sporting Lizbona | – | – | – | – |
Ricardo Esgaio ma 33 lata. Urodził się 16 maja 1993 roku.
Ricardo Esgaio jest zawodnikiem klubu Gil Vicente (Primeira Liga).
Ricardo Esgaio jest obrońcą i gra z numerem 47.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Ricardo Esgaio zdobył między innymi mistrzostwo Portugalii ze Sportingiem w 2024 i 2025 roku oraz Puchar Portugalii z Bragą w 2021 i ze Sportingiem w 2025 roku. Wygrywał też Puchar Ligi Portugalskiej i Superpuchar Portugalii.
Ricardo Esgaio zadebiutował w pierwszej drużynie Sportingu 7 grudnia 2012 roku w meczu Ligi Europy z Videoton, wygranym 2:1. Wyszedł wtedy w pierwszym składzie.
Ricardo Esgaio był kapitanem olimpijskiej reprezentacji Portugalii U-23 na igrzyskach w Rio de Janeiro w 2016 roku. Portugalia wygrała grupę, a w ćwierćfinale przegrała z Niemcami 0:4.
Ricardo Esgaio to prawy obrońca, który grał też jako środkowy obrońca w trójce i jako wahadłowy, a w młodości jako skrzydłowy. Trener Franky Vercauteren mówił, że dostosowywał się do potrzeb drużyny na wielu pozycjach.