Pojedynek: Muslera vs Villar

Fernando Muslera i Justo Villar należą do najmocniejszych punktów swojej reprezentacji. Ten pierwszy do tej pory wpuścił zaledwie trzy bramki w pięciu meczach na Copa America, żadna jednak nie obciąża jego konta. Za pierwszym razem urugwajscy obrońcy nieumiejętnie zastawili pułapkę ofsajdową, dzięki czemu Jose Paolo Guerrero mógł swobodnie przebiec z piłką kilkadziesiąt metrów, minąć Muslerę i skierować futbolówkę do pustej bramki. W drugim przypadku defensorzy czwartej drużyny ubiegłorocznego mundialu nie potrafili upilnować Alexisa Sancheza, natomiast trzecią bramkę Urugwaj stracił za sprawą precyzyjnego zagrania Messiego i jeszcze skutecznego strzału głową Higuaina.

Nie da się jednak ukryć, że Fernando Muslera, w przeciwieństwie do Justo Villara, ma przed sobą lepszych obrońców. Spośród kwartetu Maxi Pereira, Diego Lugano, Sebastian Coates, Martin Caceres tylko ten trzeci nie gra jeszcze w Europie. Nawiasem mówiąc, jeśli stoper Nacionalu Montevideo nadal będzie rozwijał się w tym tempie co dotychczas, to już wkrótce powinien przenieść się do Hiszpanii lub Włoch. Urugwajski blok defensywny prezentuje się więc niezwykle solidnie.

Z kolei Villar w pięciu spotkaniach turnieju pięciokrotnie wyciągał piłkę z siatki, jednak od momentu rozpoczęcia fazy pucharowej jest niepokonany. Paragwajczyk dwa razy skapitulował w starciu z Brazylią i trzykrotnie przeciwko Wenezueli. Trzy z tych goli, trafienia Freda, Nicolasa Fedora i Grenddy’ego Perozo, ewidentnie obciążają konto defensorów „Los Guaranes”, którzy nie upilnowali graczy rywala we własnym polu karnym. Natomiast Jadson i Jose Rondon popisali się bardzo precyzyjnymi strzałami z dystansu, które przy słupku wylądowały w siatce Paragwaju. Do Villara też nie można się tu zbytnio przyczepić. Aż dziw bierze, że ten golkiper nie łapał się do podstawowego składu Realu Valladolid, drużyny hiszpańskiej Segunda Division.

Warto przy tym dodać, że obrońcy reprezentacji Paragwaju są nieco słabsi od swoich urugwajskich kolegów po fachu. Paulo da Silva dopiero po transferze z Sunderlandu do Realu Saragossa zaczął grać regularnie, jeden z czołowych zawodników drużyny prowadzonej przez Gerardo Martino, Aureliano Torres, kompletnie nie sprawdził się w Europie, także Dario Veron nie ma co dzień okazji do rywalizacji z najlepszymi graczami świata. W lepszej sytuacji znajduje się zawodnik Wigan Athletic Antolin Alcaraz, regularnie występujący w lidze angielskiej. On z kolei musi pracować nad emocjami, bo jak pokazał w starciu z Brazylią, może niepotrzebnie osłabić drużynę.

Obaj bramkarze mogą być w niedzielny wieczór kluczowymi postaciami swojego zespołu, należy jednak wspomnieć o ich słabych stronach. Muslera czasem potrafi się łatwo zdekoncentrować, co w konsekwencji powoduje, że zdarza mu się wpuścić szmatę. Wątpliwe jednak, aby kiedykolwiek skopiował wyczyn sprzed czterech lat, kiedy to w spotkaniu Lazio – AC Milan zawinił przy czterech trafieniach „Rossonerich”. Villar szerszej publice prezentuje się niemal wyłącznie w czasie meczów swojej reprezentacji i na ogół spisuje się bez zarzutu. Jedyne, co można mu zarzucić, to nie najlepsze wyjście do dośrodkowań. W czasie zeszłorocznego mundialu jego zawahanie kosztowało Paragwaj utratę bramki w starciu z Włochami.

Niezależnie od tego, czy w wielkim finale błyszczeć będą Urugwajczycy Luis Suarez, Diego Forlan, czy też ich rywale z Paragwaju, Marcelo Estigarribia oraz Lucas Barrios, to i tak bohaterami 43. edycji Copa America są bramkarze obu drużyn. Gdyby nie heroiczna postawa Fernando Muslery w starciu z Argentyną i perfekcyjna dyspozycja Justo Villara w ćwierćfinale i półfinale, to zarówno „La Celeste”, jak i „Los Guaranes” nie graliby już w tym turnieju. Zwycięzca może być jednak tylko jeden i któryś z bramkarzy będzie musiał więcej razy sięgać do własnej siatki.