Pavle Velimirović trafił do bramki za namową szkolnego kolegi. Jako 17-latek odszedł z Partizana, bo chciał grać, a nie czekać w kolejce bramkarzy.
Urodził się 11 kwietnia 1990 roku. Po pierwszych próbach w bramce ojciec zapisał go do szkółki piłkarskiej w Podgoricy.
W wieku 14 lat przeniósł się do akademii Partizana w Belgradzie, około 400 km od rodzinnego domu. Trzy lata później usłyszał, że będzie tam najwyżej trzecim bramkarzem. Uznał, że potrzebuje występów, i odszedł.
W węgierskim Kecskeméti TE spędził pół roku w rezerwach. Gdy kontuzji doznali dwaj stojący przed nim bramkarze, dostał szansę w pierwszym zespole. W tamtejszej ekstraklasie zadebiutował trzy dni przed 18. urodzinami.
Do ŁKS-u Łódź trafił w 2011 roku jako zmiennik Bogusława Wyparły, lecz wywalczył miejsce w pierwszym składzie. Po latach dobrze wspominał pobyt w Polsce, choć spadek ŁKS-u z ekstraklasy uważał za bolesne doświadczenie.
W maju 2011 roku znalazł się w kadrze Czarnogóry U-21 powołanej na mecze z Andorą i Armenią.
Czarnogóra