Pedro Ferreira

Pochodzenie

Urodził się 5 stycznia 1998 roku w Marinha Grande, a wychował się w Vieira de Leiria. Zaczynał w miejscowym Vieirense, grał też w União de Leiria, a w wieku 13 lat przeniósł się do akademii Sportingu w Alcochete. Ze Sportingiem był mistrzem Portugalii w kategoriach U-15 i U-19. Najważniejszym trenerem był dla niego Tiago Fernandes, z którym pracował trzy lata.

Kariera

Przejście do seniorów w Sportingu nie wyszło. Pedro Ferreira mówił później, że zabrakło mu szans, a dwa poważne urazy w dwóch kolejnych sezonach tylko pogorszyły sytuację. Po awansie do drużyny B w sezonie 2017/2018 przez pół roku nie dostawał powołań, potem złamał piątą kość śródstopia i nie zagrał w tym zespole ani razu. W tamtym sezonie wystąpił pięć razy w Młodzieżowej Lidze Mistrzów w drużynie U-19, a w ostatnim meczu dla Sportingu strzelił gola Olympiakosowi.

Sporting wypożyczył go do drugoligowej Mafry. Ferreira przyznawał, że tam nie walczył tak, jak mógł, bo za plecami miał klub, do którego mógł wrócić. Po sezonie rozwiązał kontrakt ze Sportingiem, bo, jak mówił, poczuł, że klub już w niego nie wierzy, i że musi zrobić krok w tył, żeby potem zrobić dwa do przodu. Przeszedł do drugoligowego Varzim. Mówił, że to był dobry sezon, a drużyna dotarła do ćwierćfinału Pucharu Portugalii, w którym trafiła na FC Porto. Sporting miał jakąś opcję na zawodnika, ale z niej nie skorzystał.

19 sierpnia 2020 roku Ferreira podpisał czteroletni kontrakt z Aalborgiem BK. Po raz pierwszy mieszkał poza Portugalią i, jak wspominał, prawie nie mówił wtedy po angielsku. Z klubem zaliczył spadek z Superligi po sezonie 2022/2023 i nazwał go najgorszym przeżyciem w swojej karierze. Został w klubie po spadku do pierwszej ligi duńskiej, ale w styczniu 2024 roku, gdy do końca kontraktu zostało pół roku, klub i piłkarz uzgodnili rozstanie.

3 stycznia 2024 roku Santa Clara ogłosiła jego transfer. Podpisał umowę do czerwca 2026 roku, a drużyna była wtedy druga w Lidze Portugal 2. 19 maja 2024 roku, w ostatniej kolejce, w meczu z UD Leiria, strzelił w 63. minucie pierwszego gola prawą nogą po rzucie rożnym. Santa Clara wygrała 2:0 i zdobyła tytuł z 73 punktami, dwa więcej niż Nacional, któremu tytuł dałby każdy inny wynik tego meczu.

W pierwszym sezonie w Primeira Liga, 2024/2025, Santa Clara zajęła piąte miejsce, wtedy najlepsze w historii klubu w ekstraklasie, i zagwarantowała sobie start w Lidze Konferencji. Ostatnią kolejkę wygrała 2:1 z Farense. W marcu 2025 roku Ferreira przedłużył umowę do 2028 roku. Powiedział wtedy, że klub dał mu poczucie, że jest ważny.

Sukcesy

• 2024 Mistrzostwo Ligi Portugal 2 z Santa Clarą

Styl gry

Sam mówił o sobie, że zawsze był defensywnym pomocnikiem. W juniorach Sportingu grał czasem jako ósemka, a w Młodzieżowej Lidze Mistrzów raz jako lewy pomocnik, żeby zamknąć środek. Lubi mieć piłkę i dobrze ją oddawać.

W Sportingu, jak wspominał, atakował częściej, mniej używał ciała i bardziej stawiał na jakość niż na siłę. Zmieniło się to w Varzim: stał się bardziej agresywny i biegał więcej. W Aalborgu grał zwykle w podwójnym pivocie. Jesienią 2020 roku wygrał w Superlidze najwięcej pojedynków i zaliczył najwięcej odbiorów, a przy partnerze Oscarze Hiljemarku miał poczucie, że gra klasyczną szóstkę, jaką znał z Portugalii. Dyrektor sportowy AaB Inge André Olsen oceniał go przy transferze jako młodego, obiecującego pomocnika, dobrze wyszkolonego w Sportingu.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Portugalii, od U-15 do U-18.