
Bramkarz reprezentacji Paragwaju, który w 1/16 finału mundialu 2026 obronił dwa rzuty karne w serii z Niemcami.
Urodził się 11 czerwca 2000 roku w San Lorenzo, w aglomeracji Asunción. Piłkę zaczął kopać w szkółce niedaleko domu, potem grał w lokalnej lidze San Lorenzo, w klubach Sportivo Tayazuapé i 13 de Junio z dzielnicy Reducto. Na początku grał w polu, jako pomocnik, aż dostał wybór: zostać w polu albo stanąć w bramce. Wybrał bramkę. Przyznawał, że z początku puszczał dużo goli, ale wytrwał. Mówił, że to właśnie wytrwałość zdecydowała o jego karierze.
Do 13 de Junio przyjechali go obejrzeć trenerzy reprezentacji Paragwaju U-17, którzy, jak wspominał, zobaczyli w nim przyszłość. Potem trafił do Sportivo San Lorenzo, w którego pierwszym zespole zadebiutował w paragwajskiej ekstraklasie. Trenował go tam Mario Jara. W rezerwach klubu wyróżniał się nie tylko w bramce, ale też tym, że strzelał z rzutów wolnych. W styczniu 2019 roku trener Gustavo Morínigo powołał go do kadry Paragwaju U-20 na mistrzostwa Ameryki Południowej w Chile.
Na początku 2024 roku przeniósł się z paragwajskiego Sportivo San Lorenzo do argentyńskiego Club Atlético San Lorenzo de Almagro. Klub z Buenos Aires wypożyczył go, a później skorzystał z opcji wykupu. Do przenosin przekonał argentyńskie władze Mario Jara, który wcześniej prowadził Gilla w Paragwaju. Zaczynał w rezerwach, a wykorzystując nieobecności bramkarzy pierwszego zespołu, w 2025 roku stał się ważną postacią San Lorenzo.
Jego rola w kadrze zmieniła się 9 września 2025 roku. W ostatnim meczu eliminacji MŚ w Limie Paragwaj wygrał z Peru 1:0, po raz pierwszy w historii na jego terenie w eliminacjach, a Gill zadebiutował w reprezentacji i zastąpił w bramce Roberto Fernándeza. Zrobił wtedy kilka ważnych interwencji, w tym dwie po strzałach z pola karnego. Eliminacje Paragwaj zakończył jako uczestnik pierwszego od 16 lat mundialu.
26 sierpnia 2026 roku Lille ogłosiło, że Gill podpisał pięcioletni kontrakt, do 2031 roku. Klub przedstawił go jako zmiennika Berkego Özera.
To bardzo wysoki bramkarz, mierzący prawie dwa metry, co daje mu przewagę zarówno na linii, jak i przy wyjściach do dośrodkowań. Jest spokojny i chłodny, dobry technicznie, dobrze gra nogami i mocno wznawia grę z ziemi. Z czasem poprawił też grę przy dośrodkowaniach i w sytuacjach sam na sam. Sam Gill wymieniał jako wzory Manuela Neuera, Marca-André ter Stegena i Thibauta Courtoisa, a José Luisa Chilaverta za siłę uderzenia i przywództwo.
Pod wodzą Gustavo Alfaro Gill został pierwszym bramkarzem Paragwaju. Na mundialu 2026 nie stracił gola w meczach z Turcją (1:0) i Australią (0:0). 29 czerwca w Bostonie, w 1/16 finału z Niemcami (1:1 po dogrywce) obronił w serii rzutów karnych strzał Kaia Havertza, który wykonywał pierwszą jedenastkę, i uderzenie Nicka Woltemade'a. Paragwaj wygrał serię 4:3, a ostatniego karnego strzelił José Canale. W 1/8 finału, 4 lipca w Filadelfii, Paragwaj przegrał z Francją 0:1 po karnym Kyliana Mbappé w 70. minucie.
Po tym meczu doszło do incydentu. Gill podszedł do Mbappé, żeby pogratulować, a ten nie podał mu ręki. Bramkarz rzucił w jego plecy piłkę, którą trzymał. We wrześniu 2026 roku mówił: „Jestem ambitny, nie lubię przegrywać i czasem robi się coś bez zastanowienia. Potem się zastanowiłem i przeprosiłem. To mnie nie charakteryzuje”.
0
1
1,0 na mecz
Minuty w sezonie
90′1 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Paragwaj | Mistrzostwa Świata | 5 | 480 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | San Lorenzo | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | San Lorenzo | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Club Sp. San Lorenzo | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Club Sp. San Lorenzo | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Club Sp. San Lorenzo | – | – | – | – |