Orkun Kökçü

Pochodzenie

Urodził się 29 grudnia 2000 roku w Haarlemie w rodzinie tureckiego pochodzenia. Ojciec pochodzi z Emirdağu i w młodości był bramkarzem w drużynach juniorskich Eskişehirsporu, dopóki nie przeszkodziła mu kontuzja barku. Orkun wychował się w dzielnicy Schalkwijk, gdzie po szkole grał na boisku ze starszym o dwa i pół roku bratem Ozanem.

W 2011 roku obaj bracia, grający wtedy w Stormvogels, trafili do akademii FC Groningen. Ozan przeszedł testy od razu, a Orkun, który na dniach talentów nie wyróżnił się, kopał w tym czasie piłkę sam obok boiska. Klub przyjął go w końcu do drugiej drużyny jego rocznika, a rodzina przeprowadziła się do Groningen. W 2014 roku, po selekcji do reprezentacji Holandii do lat 14, zainteresował się nim Feyenoord. Na treningu, na który przyjechał skaut, doznał kontuzji, ale tydzień później ojciec pokazał mu list z Rotterdamu. Kibicem Feyenoordu był od dziecka, odkąd zobaczył w telewizji szalejących na trybunach fanów.

Kariera

27 września 2018 roku zadebiutował w pierwszym zespole Feyenoordu golem w meczu Pucharu Holandii z Gemert, a 9 grudnia 2018 roku w Eredivisie, w wygranym 4:1 meczu z Emmen, strzelił gola i zaliczył asystę. Jego mentorem w szatni był Robin van Persie. Gdy trenerem został Arne Slot, powiedział mu, że nie jest wystarczająco wytrenowany, a gdy Kökçü poprosił o numer 10, uprzedził go, że od tej pory musi być jednym z najważniejszych piłkarzy drużyny. Kökçü pracował nad formą z klubowymi trenerami przygotowania fizycznego i osobistym trenerem.

Latem 2022 roku zmagał się z bezsennością i na obozie w Austrii rozpłakał się, a Slot pozwolił mu wyjechać. Kilka tygodni później zrobił go, 21-latka, kapitanem drużyny w miejsce Jensa Toornstry. W sezonie 2022/23 strzelił osiem goli w 30 meczach ligowych i rozgrywał pełne mecze, a 14 maja 2023 roku po wygranej 3:0 z Go Ahead Eagles odebrał z rąk Van Persiego i Giovanniego van Bronckhorsta patero za mistrzostwo Holandii. Slot nazwał go wtedy wspaniałym liderem drużyny mistrzów.

W czerwcu 2023 roku przeszedł do Benfiki, a numer 10 wręczył mu prezes Rui Costa. 9 sierpnia 2023 roku w wygranym 2:0 meczu o Superpuchar Portugalii z FC Porto odebrał rywalom piłkę i podał do Ángela Di Maríi przy pierwszym golu. W styczniu 2025 roku wyszedł w podstawowym składzie w finale Pucharu Ligi ze Sportingiem, który Benfica wygrała po rzutach karnych. W lipcu 2025 roku Beşiktaş wypożyczył go z zapisem, że po spełnieniu warunków umowy transfer stanie się definitywny.

Sukcesy

• 2025 Puchar Ligi Portugalskiej z Benfiką
• 2023 Superpuchar Portugalii z Benfiką
• 2023 Mistrzostwo Holandii z Feyenoordem

Styl gry

Najlepiej czuje się na pozycji numer 10, bliżej bramki, choć wycofany na ósemkę lub szóstkę dostaje więcej piłek. Od dziecka wykonuje rzuty wolne. Wyróżnia się kontrolą piłki, rozumieniem gry i prostopadłymi podaniami. Pod wodzą Slota stał się piłkarzem, który przez całe 90 minut nadaje rytm grze zespołu.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Holandii do lat 17, 18 i 19, a w drużynie do lat 19 był kapitanem. W lipcu 2019 roku ogłosił, że będzie grał dla Turcji, bo jego serce bliżej jest Turcji i chciał spełnić dziecięce marzenie. W Holandii część komentatorów krytykowała tę decyzję. Na Euro 2024 zagrał we wszystkich czterech meczach Turcji, w tym w wygranym 2:1 meczu z Austrią. Na mundialu 2026 wystąpił w meczach z Australią, Paragwajem i Stanami Zjednoczonymi.