Oli McBurnie

Pochodzenie

Urodził się 4 czerwca 1996 roku w Leeds, w rodzinie angielskiej matki i szkockiego ojca z Glasgow. Mieszkał w Garforth, na przedmieściach miasta. Z młodszym bratem chodził do szkoły w koszulkach reprezentacji Szkocji, z twarzą pomalowaną w jej barwy. Mówił, że od zawsze słyszał, że jest Szkotem, więc wybór między Szkocją a Anglią w ogóle nie istniał.

Jako chłopiec trenował w akademii Leeds United, ale klub go zwolnił, bo był zbyt drobny. Dopiero w połowie nastoletnich lat gwałtownie urósł. Trafił do Bradford City, a w pierwszej drużynie zadebiutował w listopadzie 2013 roku, jako 17-latek, w Pucharze Anglii na wyjeździe z Rotherham. Później wypożyczono go do Chester. W styczniu 2015 roku, w trzecim meczu tam, w wyjazdowym spotkaniu z Welling, strzelił pierwszego gola jako zawodowiec.

Kariera

Latem 2015 roku przeszedł z Bradford do Swansea City. Pierwsze lata upłynęły mu na wypożyczeniach i zmianach trenerów: w niespełna dwa lata miał sześciu szkoleniowców. Paul Clement powiedział mu po jednym z powrotów, że nie mieści się w 25-osobowej kadrze pierwszego zespołu, i odesłał go do drużyny U-23. Strzelił tam dziesięć goli w siedmiu meczach i wrócił do składu. W sezonie 2017/2018 wyszedł w pierwszej jedenastce Swansea w Premier League na Anfield i w Newcastle. Mówił, że ta frustrująca sytuacja uczyniła go lepszym i mentalnie twardszym piłkarzem.

Wypożyczenie do Barnsley, ogłoszone we wrześniu 2017 roku, upadło, bo EFL odrzuciła transfer z powodu brakującego podpisu na dokumentach. Do Barnsley trafił dopiero 31 stycznia 2018 roku. W lutym został wybrany piłkarzem miesiąca Championship, a po sezonie, mimo że spędził tam tylko trzy miesiące, klub uznał go swoim piłkarzem roku. Strzelił dla Barnsley dziewięć goli w 17 meczach ligowych. Trener José Morais ustawił go wtedy na lewej stronie, co było dla napastnika nowością. McBurnie mówił, że dzięki temu miał więcej miejsca w okolicach pola karnego.

W lecie 2018 roku miał rok do końca kontraktu i oferty z innych klubów, ale po godzinnej rozmowie z nowym trenerem Swansea Grahamem Potterem zdecydował się podpisać nową umowę. Potter zapowiedział mu, że chce go jako podstawowego napastnika. W sezonie 2018/2019 McBurnie strzelił w Championship 24 gole, w tym dublet w meczu z Leeds, klubem z rodzinnego miasta.

W sierpniu 2019 roku przeszedł do Sheffield United, które zapłaciło za niego wtedy rekordową w historii klubu, nieujawnioną kwotę. W 2023 roku awansował z tym klubem do Premier League, a w tamtym sezonie zdobył 15 goli. Po wygaśnięciu kontraktu w czerwcu 2024 roku podpisał trzyletnią umowę z Las Palmas, które w sezonie 2024/2025 zajęło 19. miejsce i spadło z La Liga.

7 sierpnia 2025 roku jako wolny zawodnik przeszedł do Hull City. Opowiadał, że pierwsze pytanie trenera Sergeja Jakirovicia brzmiało, czy zdobędzie 15 goli. 23 maja 2026 roku na Wembley, w piątej minucie doliczonego czasu, wykorzystał błąd bramkarza Middlesbrough Sola Brynna i strzelił jedynego gola w finale baraży o Premier League. Hull wróciło do najwyższej klasy rozgrywkowej po dziesięciu latach przerwy. Jakirović nazwał go liderem i piłkarzem, który wzbudza strach u rywali.

Styl gry

Gra z koszulką na wierzchu i opuszczonymi skarpetami, w bardzo małych ochraniaczach. Ten zwyczaj zaczął w Chester, gdzie stare skarpety się rozciągnęły, a w meczu, w którym je opuścił, strzelił swojego pierwszego gola. Swój styl opisywał jako nieortodoksyjny, taki, który się albo kocha, albo nienawidzi. Mówił, że ludzie uważają, że wygląda niezgrabnie, przez co często go niedoceniają.

Phil Brown, były trener Hull, nazwał go bardzo inteligentnym napastnikiem, który nie wygląda na wielkiego piłkarza, ale świetnie kończy akcje, gdy znajdzie się w odpowiednim miejscu.

W sezonie 2018/2019 w Swansea grał też na lewej stronie ataku i jako numer 10, nie tylko jako środkowy napastnik.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Szkocji. W kadrze U-19 zadebiutował w meczu z Holandią. W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 23 marca 2018 roku w przegranym 0:1 towarzyskim meczu z Kostaryką na Hampden Park. Alex McLeish powołał go po występach w Barnsley i wystawił w pierwszym składzie.

12 listopada 2020 roku w finale barażu o Euro 2020 z Serbią wszedł na boisko w 82. minucie. Po 1:1 po dogrywce strzelił rzut karny w serii, a Szkocja wygrała 5:4 i awansowała na turniej.

Jego występy w kadrze budziły krytykę kibiców. W 2020 roku przyznawał, że żałuje słabszych meczów w koszulce reprezentacji, ale rezygnacja z gry dla kraju nigdy nie przyszła mu do głowy. W maju 2026 roku selekcjoner Steve Clarke nie powołał go na mundial w Ameryce Północnej, cztery dni przed finałem baraży.