Piłkarskie talenty zdarzają się wszędzie, także na wschodzie Europy. Do największych pochodzących stamtąd talentów w ostatnich czasach należą Ałan Dzagojew, Dmitrij Kombarow i Igor Akinfiejew. Jednak Wschód to nie tylko Rosja, lecz także Ukraina. Również w kraju współgospodarzy Euro 2012 trafiają się skuteczni bramkostrzelni napastnicy, kreatywni pomocnicy czy skuteczni obrońcy.
Wschód Ukrainy na ogół kojarzy się ze sporym zacofaniem, kopalniami, Partią Regionów i prezydentem kraju, Wiktorem Janukowyczem. Piłkarską potęgą w tej części kraju naszych sąsiadów jest zdobywca Pucharu UEFA z sezonu 2008/2009, Szachtar Donieck. Tuż przy granicy z Rosją leży obwód ługański, na którego terenie leży miasto Krasnyj Łuck. Tam 4 stycznia 1988 roku w rodzinie mającej korzenie w Azerbejdżanie na świat przyszedł Pawło Wahifowicz Paszajew. Chłopak od samego dzieciństwa wykazywał ciągotki ku wyczynowemu uprawianiu sportu. Szczególnie upodobał sobie futbol, aczkolwiek równie chętnie chodził na lekcje judo. Ostatecznie jednak zdecydował się na pójście w kierunku kariery zawodowego piłkarza. Na swoje szczęście, został zauważony przez skautów klubu Atłant Krzemieńczuk, w którym stawiał swoje pierwsze piłkarskie kroki. Młodymi zawodnikami w zespole z obwodu połtawskiego opiekował się wtedy trener Serhij Muradian. W swoich staraniach o przekonanie do siebie szkoleniowca Pasza nie był osamotniony. Razem z nim szkółkę drużyny z naddnieprzańskiego miasta zasilił jego brat bliźniak, Maksim. To on cieszył się większym poważaniem trenerów, co jeszcze bardziej motywowało do pracy bohatera niniejszego tekstu.
W Krzemieńczuku młodzi Paszajewowie spędzili trzy lata. Grając tam, otrzymywali powołania do reprezentacji swojego kraju U-17. W niej Pawło rozegrał w sumie 39 meczów okraszonych jedną bramką. W wieku 16 lat obaj odnotowali spory sportowy awans. Grających w formacjach defensywnych bliźniaków zauważyli wysłannicy jednego z najbardziej znanych klubów w kraju współgospodarzy Euro 2012, Dnipra Dniepropietrowsk. Bracia długo się nie wahali i przenieśli się do trzeciego największego ukraińskiego miasta. Obaj też szybko stali się podstawowymi zawodnikami rezerw swojej nowej drużyny. Grający na pozycji prawego obrońcy Pasza już w pierwszym sezonie w zespole rozegrał 18 spotkań, będąc gorszym od brata o jeden występ. Jednak już w następnych rozgrywkach zaczęła się uwidaczniać przewaga Maksima nad nim. Mogący występować zarówno w defensywie, jak i w drugiej linii zawodnik utrzymał miejsce w pierwszej jedenastce, podczas gdy Pawło musiał zadowolić się oglądaniem poczynań swojego teamu z ławki rezerwowych. Rzadko również był powoływany do młodzieżowej reprezentacji Ukrainy. W kadrze U-19 zaliczył zaledwie dziewięć występów, podczas gdy Maksim miał ich na koncie 35, a swoją postawą na boisku wywalczył opaskę kapitana. W następnym sezonie wrócił do podstawowego składu, by rok później ponownie stać się zmiennikiem. Na Paszajewa niezbyt motywująco działał fakt, że on musiał oglądać poczynania swoich kolegów z drużyny z boku, podczas gdy jego brat zaliczał kolejne występy w barwach Krywabasa Krzywy Róg, do którego został wypożyczony.
