Mutu, Toni, Wyparło – pokolenie piłkarskich dinozaurów wymarło

Martin Stranzl

Rosły defensor przez wiele lat był podstawowym obrońcą reprezentacji Austrii i Spartaka Moskwa. Zagrał m.in. w pamiętnym meczu przeciwko „Biało-czerwonym” na Euro 2008. Przez ostatnie pięć lat występował w Borussii Moenchengladbach, z którą m.in. awansował do Ligi Mistrzów. Ogółem w Bundeslidze zaliczył 258 meczów, podczas których zdobył 13 bramek.

Marek Sokołowski

W ten sposób trafiliśmy z powrotem na ekstraklasowe boiska. Jednym z piłkarzy, którzy latem 2016 roku kończą karierę, jest były kapitan spadającego do I ligi Podbeskidzia Bielsko-Biała. Przez kilkanaście lat Sokołowski reprezentował barwy takich klubów, jak: Odra Wodzisław Śląski, Groclin czy późniejsza Polonia Warszawa. Niezwykłą zaletą, która pozwoliła mu zagrać blisko 300 spotkań na najwyższym poziomie rozgrywkowym, była niezwykła uniwersalność rodowitego bielszczanina. Mógł występować zarówno jako boczny obrońca, zawodnik środka pola czy skrzydłowy. Na każdej z tych pozycji stanowił w ostatnim sezonie ekstraklasy wartość dodaną drużyny, co nie jest takie oczywiste w wieku 38 lat.

Radosław Sobolewski

Jeden z największych walczaków polskich boisk w XXI wieku. W karierze klubowej zabrakło chyba tylko awansu z Wisłą do Ligi Mistrzów. Przez lata stanowił o sile Amiki Wronki, a potem „Białej Gwiazdy”. Nawet ostatnio, w wieku 39 lat, był wyróżniającą się postacią wśród ligowej szarzyzny, choć nie pomagali mu w tym koledzy z Górnika Zabrze. Specjalista od czerwonych kartek w ważnych spotkaniach, chociażby podczas MŚ 2006 w meczu przeciwko Niemcom czy meczu eliminacyjnego LM z Panathinaikosem. W kadrze niespełniony, karierę reprezentacyjną postanowił zakończyć już w 2007 roku. Zawsze stronił od kontaktów z mediami.

Jermaine Jenas

Urodzony w Nottingham środkowy pomocnik w minionej dekadzie był podstawowym piłkarzem takich klubów jak Tottenham czy Newcastle United, choć oczekiwano po nim znacznie więcej. W 2003 roku wygrał nagrodę dla najlepszego młodego gracza Premier League i zadebiutował w kadrze „Lwów Albionu”. Wydawało się, że Anglicy zyskali nowego „box-to-box”” międzynarodowej klasy. Z roku na rok jego pozycja jednak słabła zarówno w klubie, jak i reprezentacji. Był w kadrze na MŚ 2006, choć nie rozegrał na mundialu ani jednego spotkania. Ostatni mecz w karierze rozegrał jeszcze dwa lata temu w barwach QPR, od tego czasu męczyły go nieustanne problemy z kolanem. Licznik występów w reprezentacji zatrzymał się na liczbie 23.

Mikel Arteta

Niespełniony wychowanek FC Barcelona o wielkim talencie i trochę niewykorzystanym potencjale. Mimo wielu kontuzji udało mu się rozegrać 284 mecze w Premier League i strzelić 42 gole, w barwach kolejno Evertonu i Arsenalu Londyn. Nigdy nie zagrał w reprezentacji Hiszpanii, choć wydawało się, że przez pewien czas praktycznie ocierał się o drużynę „La Furia Roja”. Słynący z przechwytu i nienagannego rozegrania symbol Evertonu w czasach Davida Moyesa. Jeden z powodów, przez które nazywamy Arsenal teraz „małą Blaugraną”.

Mladen Petrić

Chorwacki napastnik kojarzony przede wszystkim z Hamburgerem SV. Polscy kibice mogą go pamiętać z występów na Euro 2008 (w tym przeciwko Polsce) i meczów Bundesligi. Początek kariery spędził w klubach szwajcarskich, a po udanej przygodzie w FC Basel wyruszył do Dortmundu, skąd po roku przeniósł się do Hamburga. W barwach HSV występował aż do 2012 roku. Po krótkim epizodzie w Fulham zakotwiczył w Panathinaikosie Ateny. W kadrze Chorwatów wystąpił 44 razy, dwunastokrotnie pokonując bramkarza drużyny przeciwnej.

Luca Toni

Polecamy o nim osobny artykuł.

Adrian Mutu

Rumuński bombardier, kojarzony po latach przede wszystkim z aferą narkotykową w Chelsea. Na szerokie wody wypłynął w Parmie, skąd po jednym sezonie przeniósł się do Londynu. Oskarżony o zażywanie kokainy został zmuszony do rozwiązania kontraktu i w ten sposób szybko powrócił do Włoch. Przez wiele lat Mutu był czołowym napastnikiem Serie A, zwłaszcza w barwach Fiorentiny, choć występował też m.in. w Juventusie i Interze Mediolan. Człowiek-instytucja w reprezentacji Rumunii, dla której zdobył 35 bramek w 77 występach. Ostatnią rundę spędził w rodzimym ASA Tirgu Mures.

***