
Lewonożny skrzydłowy, który w sezonie 2025/2026 zdobył z LASK Linz mistrzostwo i Puchar Austrii.
Urodził się 5 lutego 2002 roku w Nigerii. Wychowywał się w lagoskim klubie 36 Lions FC, z którego do Slavii Praga trafili też Peter Olayinka i Yira Sor. Do Europy dostał się przez program testowy w Nigerii, w którym wybrano kilku zawodników. Mówił, że była to trudna droga, ale skończyła się dobrze, a jego marzeniem była gra w Lidze Mistrzów.
W kwietniu 2022 roku podpisał kontrakt z rezerwami Slavii Praga. W czeskiej trzeciej lidze strzelił dla nich sześć goli w dziewięciu meczach. W maju 2022 roku zadebiutował w pierwszej drużynie, wchodząc na boisko w meczu ze Spartą Praga. Latem 2022 roku dostał trzyletni profesjonalny kontrakt, a jesienią awansował z rezerw do pierwszego zespołu. Strzelał ważne gole w eliminacjach Ligi Konferencji i do stycznia 2023 roku cztery razy trafił w lidze czeskiej. Trener Jindřich Trpišovský mówił, że koniec jesieni poszedł mu gorzej: latem Usor nie miał wolnego i musiał przyzwyczaić się do przeskoku z drugiego zespołu do pierwszego.
W styczniu 2023 roku Slavia wypożyczyła go z opcją wykupu do LASK Linz. Trpišovský tłumaczył, że Slavia ma wielu skrzydłowych, a przepisy ograniczają liczbę zawodników spoza Unii Europejskiej w meczu ligi czeskiej. W październiku 2023 roku strzelił pierwszego gola dla LASK w europejskich pucharach, w Lidze Europy przeciwko Royale Union Saint-Gilloise. 17 listopada 2023 roku klub wykupił go i podpisał z nim kontrakt do lata 2028 roku.
Sezon 2025/2026 był jego najlepszy w Linzu. LASK pod wodzą Dietmara Kühbauera zdobył Puchar Austrii, wygrywając 1 maja 2026 roku w Klagenfurcie finał z SCR Altach 4:2 po dogrywce. Usor wyrównał w 10. minucie na 1:1 mocnym strzałem z okolic jedenastego metra po dograniu Saschy Horvatha i grał do 83. minuty. 17 maja 2026 roku LASK pokonał w ostatniej kolejce Austrię Wiedeń 3:0 i został mistrzem Austrii po raz pierwszy od 1965 roku. Usora nie było w tym meczu w składzie, ale w sezonie ligowym strzelił 13 goli.
W sierpniu 2026 roku LASK po raz pierwszy w historii awansował do Ligi Mistrzów. Po porażce 0:3 w pierwszym meczu play-off z Celtikiem Usor w rewanżu w Linzu strzelił na 1:1 po błędzie rywali w wyprowadzeniu piłki i przy 2:1 zagrał do Roberta Ljubicicia. LASK wygrał po dogrywce 5:1.
Jesienią 2022 roku w Slavii wyróżniał się przebojowością, dobrym dryblingiem i chęcią do pojedynków jeden na jednego, a do tego dążył do zakończenia akcji. W sezonie 2025/2026 grał w LASK na prawym skrzydle, jako drugi napastnik, a czasem za głównym napastnikiem. Sam wskazywał swoje mocne strony: szybkość i zdecydowaną grę do przodu.
Pierwsze powołanie do reprezentacji Nigerii dostał w maju 2026 roku na turniej Unity Cup, ale nie zagrał na nim z powodu urazu. We wrześniu 2026 roku został dopowołany do kadry na eliminacje Pucharu Narodów Afryki 2027 w miejsce Femiego Azeeza.
Zadebiutował 25 września 2026 roku w Uyo w meczu z Madagaskarem. Wszedł z ławki w 61. minucie za Samuela Chukwuezego, przy remisie 1:1, a w 65. minucie strzelił zwycięskiego gola na 2:1. Przed wejściem na boisko Moses Simon radził mu, żeby grał swoją grę i w pojedynkach jeden na jednego szedł na ryzyko. Gol padł właśnie po takiej akcji: Usor ruszył do przodu, w polu karnym minął dwóch obrońców i pewnie strzelił. O Simonie mówił później, że chciałby być taki jak on, ze względu na jego konsekwencję, pokorę i oddanie drużynie.
2
co 252 minut
3
6,9
Minuty w sezonie
504′9 z 10 meczów