Miedź Legnica robi swoje, ale póki co bez fajerwerków

Wracając do meritum, gdy spojrzymy na obecny start rozgrywek Miedzi i porównamy go z wcześniejszymi, nie ma powodów do niepokoju. A przynajmniej tak się wydaje, jeśli bierzemy pod uwagę wyłącznie liczby. Dlaczego więc poruszam w ogóle tę kwestię? Z prostego powodu: Miedź Legnica w fazie defensywnej nie zmieniła się na tyle, by z pełnym przekonaniem stwierdzić, że w razie powrotu do ekstraklasy nie powtórzy się ta sama historia (65 straconych bramek w 37 kolejkach).

Tego typu obawa będzie uzasadniona tym bardziej, im częściej defensorzy Miedzi będą popełniać niewytłumaczalne błędy. Choćby jak ten Grzegorza Bartczaka czy Łukasza Załuski w meczu z Chrobrym Głogów. Wówczas o mały włos, a kiksy rodem z najczarniejszych koszmarów zamieniłyby się w prezenty w postaci goli dla przeciwnika. Owe momenty dekoncentracji dawały się we znaki w poprzednim sezonie (przez to m.in Miedź Legnica zanotowała jedynie dwa czyste konta w pierwszych piętnastu kolejkach) i póki co bez większych konsekwencji dają o sobie znać również teraz. Nie ma zatem zauważalnego progresu, a trzeba oczekiwać, że takowy być powinien. Tym bardziej, że „przody” zespołu nie zawsze potrafią nadrobić straty (w zeszłej kampanii Miedź była najgorszą ekipą w ESA pod względem liczby strzelonych bramek – 40).

Defensywa elektryczna, ale co z ofensywą bez Forsella?

Bilans bramkowy 40-65 dawał powody do długiego namysłu. Czy zostały po nim wyciągnięte wnioski? To sie dopiero okaże, ale po pierwszych trzech kolejkach nowego sezonu chyba możemy powiedzieć, że nie zadbano o to, by konto legniczan obfitowało w zdobycze strzeleckie (pudło Sabali z ostatniej kolejki mogło wyryć się w pamięci). Jakie są fakty? Sabala (nowy nabytek, świeży król strzelców) – 0 goli. Ojamaa – gol i asysta (miałby dwie, z czego jedną ala Messi, gdyby nie łotewski napastnik), Marquitos – gol (świetne wejście w sezon), Mislov – gol (rezerwowy). Forsell? Forsella nie ma…

I tu zaczynają się schody, ponieważ najlepszy i najbardziej wartościowy piłkarz pod względem obsady zarówno pozycji napastnika, jak i „dziesiątki” – wyjechał do Finlandii. I wprawia w zachwyt tamtejszych kibiców! W przeciwieństwie do kibiców „Miedzianki”, którzy mogą czuć niepokój. Niepokój spowodowany tym, że gwarancja kilkunastu bramek na sezon została pożyczona komuś innemu (gwarancja działa – dwa gole i trzy asysty 28-letniego Fina w nowym klubie).

W obliczu sytuacji, w której Valerijs Sabala nie może się przełamać, a główne akcenty ofensywne spoczywają na barkach Henrika Ojamyy, który na warunki 1. ligowe jest piłkarzem bardzo dobrym, ale w ostatnich latach nie strzelił więcej niż sześć goli w ciągu jednego roku – trener Dominik Nowak na pewnym etapie sezonu może wejść w poważne tarapaty. Bo jeśli Sabala nie zacznie strzelać, Miedź Legnica będzie miała problem z odrabianiem strat popełnionych przez elektryczną defensywę. Brzmi znajomo? Trudno oprzeć się wrażeniu, że jeden z kandydatów do zdobycia mistrzostwa Fortuny 1. ligi jest jak kolos, który na pierwszy rzut oka robi wrażenie, ale tak naprawdę chwieje się na chudych nogach. I oczywiście nie musi tak być, bo legnicki klub ma wszystko, by ponownie zatriumfować na pozycji lidera.

Zapraszamy do lektury skarbu kibica Miedzi Legnica

• Ekstraklasa
• Fortuna 1 liga
• Miedź Legnica
• Zagłębie Sosnowiec
• Valērijs Šabala
• Chrobry Głogów

Wracając do meritum, gdy spojrzymy na obecny start rozgrywek Miedzi i porównamy go z wcześniejszymi, nie ma powodów do niepokoju. A przynajmniej tak się wydaje, jeśli bierzemy pod uwagę wyłącznie liczby. Dlaczego więc poruszam w ogóle tę kwestię? Z prostego powodu: Miedź Legnica w fazie defensywnej nie zmieniła się na tyle, by z pełnym przekonaniem stwierdzić, że w razie powrotu do ekstraklasy nie powtórzy się ta sama historia (65 straconych bramek w 37 kolejkach).

Tego typu obawa będzie uzasadniona tym bardziej, im częściej defensorzy Miedzi będą popełniać niewytłumaczalne błędy. Choćby jak ten Grzegorza Bartczaka czy Łukasza Załuski w meczu z Chrobrym Głogów. Wówczas o mały włos, a kiksy rodem z najczarniejszych koszmarów zamieniłyby się w prezenty w postaci goli dla przeciwnika. Owe momenty dekoncentracji dawały się we znaki w poprzednim sezonie (przez to m.in Miedź Legnica zanotowała jedynie dwa czyste konta w pierwszych piętnastu kolejkach) i póki co bez większych konsekwencji dają o sobie znać również teraz. Nie ma zatem zauważalnego progresu, a trzeba oczekiwać, że takowy być powinien. Tym bardziej, że „przody” zespołu nie zawsze potrafią nadrobić straty (w zeszłej kampanii Miedź była najgorszą ekipą w ESA pod względem liczby strzelonych bramek – 40).

Defensywa elektryczna, ale co z ofensywą bez Forsella?

Bilans bramkowy 40-65 dawał powody do długiego namysłu. Czy zostały po nim wyciągnięte wnioski? To sie dopiero okaże, ale po pierwszych trzech kolejkach nowego sezonu chyba możemy powiedzieć, że nie zadbano o to, by konto legniczan obfitowało w zdobycze strzeleckie (pudło Sabali z ostatniej kolejki mogło wyryć się w pamięci). Jakie są fakty? Sabala (nowy nabytek, świeży król strzelców) – 0 goli. Ojamaa – gol i asysta (miałby dwie, z czego jedną ala Messi, gdyby nie łotewski napastnik), Marquitos – gol (świetne wejście w sezon), Mislov – gol (rezerwowy). Forsell? Forsella nie ma…

I tu zaczynają się schody, ponieważ najlepszy i najbardziej wartościowy piłkarz pod względem obsady zarówno pozycji napastnika, jak i „dziesiątki” – wyjechał do Finlandii. I wprawia w zachwyt tamtejszych kibiców! W przeciwieństwie do kibiców „Miedzianki”, którzy mogą czuć niepokój. Niepokój spowodowany tym, że gwarancja kilkunastu bramek na sezon została pożyczona komuś innemu (gwarancja działa – dwa gole i trzy asysty 28-letniego Fina w nowym klubie).

W obliczu sytuacji, w której Valerijs Sabala nie może się przełamać, a główne akcenty ofensywne spoczywają na barkach Henrika Ojamyy, który na warunki 1. ligowe jest piłkarzem bardzo dobrym, ale w ostatnich latach nie strzelił więcej niż sześć goli w ciągu jednego roku – trener Dominik Nowak na pewnym etapie sezonu może wejść w poważne tarapaty. Bo jeśli Sabala nie zacznie strzelać, Miedź Legnica będzie miała problem z odrabianiem strat popełnionych przez elektryczną defensywę. Brzmi znajomo? Trudno oprzeć się wrażeniu, że jeden z kandydatów do zdobycia mistrzostwa Fortuny 1. ligi jest jak kolos, który na pierwszy rzut oka robi wrażenie, ale tak naprawdę chwieje się na chudych nogach. I oczywiście nie musi tak być, bo legnicki klub ma wszystko, by ponownie zatriumfować na pozycji lidera.

Zapraszamy do lektury skarbu kibica Miedzi Legnica