
FC Metz zdobył dwa Puchary Francji, a w 1984 roku pokonał Barcelonę 4:1 na Camp Nou.
15 kwietnia 1932 roku Cercle Athlétique Messin przystąpił do grona francuskich klubów zawodowych i przyjął nazwę Football Club de Metz. Zespół wystartował w pierwszych zawodowych mistrzostwach Francji. Współpraca z drugim miejscowym klubem, Association Sportive Messine, doprowadziła kilka lat później do pełnego połączenia obu organizacji.
Podczas niemieckiej aneksji Mozeli klub grał pod nazwą Fussball Verein Metz. W latach 1941–1944 uczestniczył w Gaulidze Westmark, w systemie rozgrywek nazistowskich Niemiec. Po wojnie wrócił do mistrzostw Francji.
W 1967 roku w klubie rozpoczął pracę Molinari, który zajął się jego modernizacją. W ofensywnej drużynie lat siedemdziesiątych grali Nico Braun i Hugo Curioni, a do pierwszego zespołu wszedł młody Patrick Battiston.
W 1984 roku Metz zdobyło Puchar Francji. Jesienią tego samego roku, 3 października, wygrało na Camp Nou z FC Barceloną 4:1. Kolejny Puchar Francji klub wywalczył w 1988 roku.
W latach dziewięćdziesiątych drużynę prowadził Joël Muller, a w jej składzie byli Robert Pirès i Sylvain Kastendeuch. W 1996 roku Metz wygrało Puchar Ligi. Sezon 1997/1998 zakończyło jako wicemistrz Francji, za RC Lens.
W Metz rozwijał się także Miralem Pjanić. W 2009 roku Molinari objął stanowisko wiceprezesa, a Bernard Serin został większościowym udziałowcem klubu.
FC Metz gra u siebie na stadionie Stade Saint-Symphorien. Stadion mieści 30 000 widzów.
FC Metz zdobył między innymi dwa Puchary Francji, w 1984 i 1988 roku, oraz Puchar Ligi w 1996 roku. Sezon 1997/1998 zakończył jako wicemistrz Francji, za RC Lens.
FC Metz pokonał FC Barcelonę 4:1 na Camp Nou 3 października 1984 roku. Jesienią tego samego roku klub miał już w dorobku Puchar Francji zdobyty w 1984 roku.
W czasie niemieckiej aneksji Mozeli FC Metz grał pod nazwą Fussball Verein Metz. W latach 1941–1944 uczestniczył w Gaulidze Westmark, w systemie rozgrywek nazistowskich Niemiec, a po wojnie wrócił do mistrzostw Francji.





