Mata

Pochodzenie

Juan Manuel Mata García urodził się 28 kwietnia 1988 roku w Burgos. Szkolił się w Realu Oviedo, a w 2003 roku trafił do akademii Realu Madryt.

Kariera

W 2007 roku przeszedł do Valencii. W półfinale Pucharu Króla w 2008 roku strzelił Barcelonie dwa gole w zwycięskim rewanżu 3:2, a w finale otworzył wynik spotkania z Getafe. Valencia wygrała ten mecz 3:1 i zdobyła trofeum.

W 2011 roku został zawodnikiem Chelsea i już w pierwszym sezonie wygrał Puchar Anglii oraz Ligę Mistrzów. W finale w Monachium jego dośrodkowanie z rzutu rożnego wykorzystał Drogba, doprowadzając do remisu z Bayernem. Manuel Neuer obronił następnie próbę Maty w serii jedenastek, ale trofeum zdobyła Chelsea. Rok później w finale Ligi Europy z Benficą jego rzut rożny przyniósł decydującą bramkę Branislava Ivanovicia i zwycięstwo Chelsea 2:1.

Po zmianie sposobu gry Chelsea przez José Mourinho trudniej było mu utrzymać miejsce w zespole, a w styczniu 2014 roku przeniósł się do Manchesteru United. W marcu 2015 roku strzelił oba gole w zwycięstwie 2:1 nad Liverpoolem na Anfield, w tym jednego efektownym wolejem. Rok później zdobył wyrównującą bramkę w finale Pucharu Anglii z Crystal Palace, wygranym przez United po dogrywce.

Z United zwyciężył też w finale Pucharu Ligi przeciwko Southampton oraz w finale Ligi Europy z Ajaksem w 2017 roku. W tym drugim spotkaniu wykonał rzut rożny, po którym Chris Smalling zgrał piłkę do Henricha Mychitariana, a ten podwyższył wynik na 2:0.

Po odejściu z Manchesteru w 2022 roku grał w Galatasaray i Vissel Kobe, a następnie przeniósł się do Australii. Sezon 2024/2025 spędził w Western Sydney Wanderers, po czym dołączył do Melbourne Victory. W pierwszym australijskim klubie miał ograniczoną rolę, natomiast w Victory powierzono mu ważniejsze zadania ofensywne.

Po sezonie 2025/2026 mówił, że środowisko stworzone przez klub pozwoliło mu znów cieszyć się futbolem. We wrześniu 2026 roku zakończył grę dla Melbourne Victory.

Sukcesy

• 2026 – Johnny Warren Medal dla najlepszego piłkarza A-League Men w sezonie 2025/2026.
• 2026 – jedenastka sezonu 2025/2026 A-League Men w wyborze Professional Footballers Australia.
• 2023 – mistrzostwo Turcji z Galatasaray w sezonie 2022/2023.
• 2017 – Liga Europy z Manchesterem United.
• 2017 – Puchar Ligi Angielskiej z Manchesterem United.
• 2016 – Puchar Anglii z Manchesterem United.
• 2013 – Liga Europy z Chelsea.
• 2012 – mistrzostwo Europy z Hiszpanią.
• 2012 – Liga Mistrzów z Chelsea.
• 2012 – Puchar Anglii z Chelsea.
• 2011 – mistrzostwo Europy U-21 z Hiszpanią.
• 2010 – mistrzostwo świata z Hiszpanią.
• 2008 – Puchar Króla z Valencią.

Styl gry

W 2017 roku wyjaśniał, że szybkie, otwarte mecze Premier League dawały mu przestrzeń potrzebną do gry. Za najważniejszy element futbolu uważał podejmowanie trafnych decyzji przy każdym kontakcie z piłką i reagowanie na to, czego w danej chwili wymagało spotkanie. Szczególnie cenił wyczucie momentu podania u Andrésa Iniesty, dzięki któremu partnerzy mogli lepiej wykorzystać swoje umiejętności.

Reprezentacja

Był uczestnikiem mistrzowskiego mundialu Hiszpanii w 2010 roku, na którym wystąpił przeciwko Hondurasowi. W 2011 roku zdobył z kadrą U-21 mistrzostwo Europy w Danii, gdzie z lewego skrzydła swobodnie schodził do środka i wymieniał pozycje z Thiagiem Alcântarą oraz Ikerem Muniainem. Rok później wszedł w końcówce finału Euro i po podaniu Fernanda Torresa ustalił wynik meczu z Włochami na 4:0.