Serbski defensywny pomocnik, wychowanek Partizana Belgrad, który regularną grę w seniorskiej piłce znalazł dopiero w Portugalii.
Urodził się 20 lutego 2004 roku w Belgradzie. W wieku ośmiu lat ze szkółki Trijumf z Sremčicy trafił do Partizana. Zauważył go trener Zvonko Popović, który skontaktował się z jego rodzicami. W Partizanie był kapitanem swoich drużyn od pionierów do juniorów. W sezonie 2022/2023 był kapitanem drużyny juniorów, która zdobyła mistrzostwo swojej kategorii wiekowej po trzynastu latach oczekiwania.
Na zimowe przygotowania z pierwszą drużyną Partizana zaprosił go w styczniu 2023 roku trener Gordan Petrić. W pierwszym zespole zadebiutował pod koniec maja 2023 roku, wchodząc po przerwie w ostatnim meczu sezonu, wygranym 2:1 z Voždovacem. W grudniu 2023 roku, mając za sobą 113 minut w seniorskiej piłce, wyszedł w pierwszym składzie na derby z Crveną zvezdą, w miejsce kontuzjowanego Franka Kanute. Partizan wygrał, a Stjepanović mówił po meczu, że spełnił się jego chłopięcy sen.
W Partizanie rzadko dostawał dłuższą szansę. Po latach mówił, że żałuje, że nie zostawił w klubie głębszego śladu, i że długo był niezadowolony, bo wiedział, jak wygląda na treningach. Mimo to podkreślał, że gdyby nie Partizan, nie byłoby Moreirense.
W lipcu 2025 roku odszedł do portugalskiego Moreirense FC. Rozmawiał wcześniej z Vojvodiną i był bliski dogadania się, ale gdy podczas turnieju w Rosji zadzwonił do niego menedżer z możliwością przejścia do Portugalii, nie zastanawiał się ani sekundy. Mówił, że w Portugalii dostał to, czego brakowało mu w Serbii: szansę i zaufanie. Na początku miał kłopoty z adaptacją, zwłaszcza przez barierę językową, a trener Vasco Botelho da Costa od początku mówił mu otwarcie, że o miejsce w składzie walczą wszyscy. Mimo to od pierwszych kolejek grał w podstawowym składzie, a w drugim meczu sezonu, z Santa Clarą, został wybrany najlepszym graczem spotkania. Sezon 2025/2026 spędził niemal w całości na boisku i, jak mówił, była to dla niego pierwsza okazja, by grać regularnie w zawodowej piłce.
W lutym 2026 roku, gdy w składzie brakowało środkowych obrońców, zagrał na tej pozycji w meczu z Vitórią Guimarães. Przy jego interwencji padł rzut karny, po którym Moreirense przegrało. Trener powiedział przy całej drużynie i na konferencji prasowej, że dziękuje mu za grę na nie swojej pozycji. W następnym meczu, jak wspominał, strzelił gola: trafił do siatki Rio Ave.
Defensywny pomocnik. W Moreirense, jak mówił, trener oczekiwał, że gra przy posiadaniu piłki będzie szła przez niego. Gdy rywal kryje indywidualnie, ma mniej piłki i więcej zadań obronnych. Sam uważa, że jest zwrócony bardziej ku obronie niż ku atakowi, a w meczach przebiega najwięcej w drużynie. W debiucie w Partizanie wyróżniał się walecznością i spokojem w rozegraniu. Zdarzało mu się grać także jako środkowy obrońca.
W reprezentacji Serbii U-21 zadebiutował 15 października 2024 roku w wygranym 1:0 meczu z Ukrainą, ostatnim w eliminacjach mistrzostw Europy.
0
0
6,6
Minuty w sezonie
269′7 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Primeira Liga | Moreirense | Primeira Liga | 32 | 2412 | 1 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | Partizan Belgrad | Liga Konferencji | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Partizan Belgrad | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Partizan Belgrad | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Partizan Belgrad | – | – | – | – |